Orde van den Prince

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Orde van den Prince is een Vlaams-Nederlands, pluralistisch en apolitiek genootschap dat zich inzet voor de taal en cultuur van de Nederlanden. Maandelijks komen de leden op een vaste vergaderplaats bijeen, behalve in de zomermaanden juli en augustus. Eén keer per jaar vindt er een gewestdag plaats en één keer per jaar een algemene ledendag.

Het genootschap heeft afdelingen in o.m. Nederland, België, Frankrijk, Suriname, Curaçao en Zuid-Afrika[bron?].

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De naam van het genootschap verwijst naar Willem de Zwijger, de prins van Oranje. Deze figuur werd gekozen wegens zijn rol in de geschiedenis van de Nederlanden en zijn tolerantie (gemeten naar toenmalige normen). Het logo van de Orde van den Prince is de hoofdletter P, omcirkeld door de woorden Amicitia en Tolerantia.

De Orde werd in november 1955 gesticht door de Kortrijkse advocaat Guido van Gheluwe. Ze telt nu 99 afdelingen: 54 in Vlaanderen, 29 in Nederland, 4 in Wallonië en 12 elders. Ze telt iets meer dan 3000 leden.

Leden[bewerken | brontekst bewerken]

Verschillende bekende Vlamingen en Nederlanders zijn lid van de Orde van den Prince. Annemie Roppe is actief in de afdeling Limburg, An De Moor in Oost-Vlaanderen, Lionel Vandenberghe in Antwerpen. Ook Herman Van Rompuy is lid. Leden worden voorgedragen door zittende leden. Het lidmaatschap geldt als een erefunctie.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]