Organologie (muziek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In ruime betekenis is organologie of instrumentkunde de wetenschap over muziekinstrumenten en hun classificatie. Het omvat de studie van de geschiedenis van muziekinstrumenten gebruikt in verschillende culturen, hun toonstelsels en technische aspecten (bouw). De wetenschap heeft deels een overlap met de studies akoestiek, etnomusicologie, musicologie en muziekinstrumentenbouw. De akoestiek behandelt muziekinstrumenten als systemen die geluid voortbrengen en is daarom minder geïnteresseerd in de geschiedenis of aspecten van de bouw die niet rechtstreeks met de productie van het geluid te maken hebben.[1]

In enge betekenis wordt 'organologie' beschouwd als de studie van het orgel.

Zie ook[bewerken]