Othon Friesz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Othon Friesz
Othon Friesz, c.1930.jpg
Persoonsgegevens
Volledige naam Emile-Othon Friesz
Geboren 6 februari 1879
Overleden 10 januari 1949
Geboorteland Frankrijk
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1903-1949
Stijl(en) Fauvisme
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Emile-Othon Friesz (Le Havre, 6 februari 1879 - Parijs, 10 januari 1949) was een Frans kunstschilder die behoorde tot de groep van de Fauvisten.

Friesz werd vanaf vroege leeftijd aangemoedigd door zijn ouders om kunstenaar te worden. Door hen werd hij al in 1891, samen met zijn vriend Raoul Dufy in de leer gesteld bij de schilder Charles Marie Lhullier in Le Havre. In 1989 ging hij naar Parijs en in 1899 kreeg hij een beurs toegewezen voor de École des Beaux Arts in Parijs. Hij studeerde hier samen met bekende schilders als Georges Rouault, Albert Marquet en Henri Matisse.

Vanaf 1903 begint Friesz zijn zelfstandige carrière als kunstschilder. Hij werd sterk beïnvloed door de kunstschilders van de Fauve-beweging waaronder zijn studiegenoot Henri Matisse. Tussen 1905 en 1908 huurden zij zelfs beiden een studio in hetzelfde gebouw in Parijs. In 1907 exposeerde hij met de Fauvisten. Het jaar daarop verhuisde hij naar Normandië en keerde het fauvisme de rug toe. Onder invloed van Paul Cézanne gebruikte hij gematigde kleuren en lette hij meer op de ordening en de opbouw van zijn werk. Nog later werd zijn werk traditioneler en soberder en leek zijn werk op dat van Poussin en Jean-Baptiste Siméon Chardin. Na de Eerste Wereldoorlog keerde hij weer terug naar Parijs.

Friesz werd door collega schilders wel als een van de beste schilders van zijn periode genoemd, onder andere door Georges Braque en Raoul Dufy.

Tijdens zijn leven ontving Friesz vele prijzen, een van de belangrijkste hiervan was de Prix Carneige.



Externe links[bewerken]