Overhaaste generalisatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een overhaaste generalisatie, ook bekend als de "wet van de kleine getallen", "secundum quid" of "overgeneralisatie", is een drogreden waarbij men een algemene uitspraak doet op basis van te weinig gegevens. In de statistiek gebruikt men daarom bepaalde regels om uitspraken te kunnen doen met een bepaalde significantie.

Voorbeelden[bewerken]

  • "Mijn hond is zwart, dus alle honden zijn zwart."
  • "Sommige drugs zijn erg verslavend, en kunnen dodelijk zijn in korte tijd. Daarom moeten alle drugs verboden worden."
  • "Alle moslims zijn terroristen."
  • "Ik ben drie dagen in Londen geweest: het regent daar altijd!"
  • Een man uit Denemarken steekt iemand neer. Alle Denen zijn agressief en gewelddadig, is de conclusie.
  • Nadat een relatie uit is: "Mannen/vrouwen zijn onbetrouwbaar; ik zal nooit meer verliefd worden."
  • Hans en Marie krijgen nadat ze al enkele maanden een relatie hebben een woordenwisseling en Marie denkt: "Dit komt nooit meer goed."
  • Jans zakt voor het eerste tentamen van het jaar en weet zeker dat hij dat jaar niet meer zal slagen.
  • Rook is dodelijk. Als ik nog langer in de luchtverontreiniging blijf van deze stad, ga ik binnenkort dood aan kanker.
  • De manager van een andere afdeling roept enigszins hard "pas op" wanneer hij verschrikt tegenover Bertha staat die koffie in de hand heeft. Bertha weet vervolgens zeker dat iedereen tegen haar is en alle managers in het complot zitten.
  • Bij het opstaan valt een glas kapot van de wastafel. Je weet nu zeker dat je vandaag beter in bed kunt blijven, want alles zal mislukken.

Zie ook[bewerken]