Naar inhoud springen

Wilhelmina Druckerpark

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Overhoekspark)
Wilhelmina Druckerpark
Wilhelmina Druckerpark
Type stadspark met arboretum
Locatie OverhoeksBewerken op WikidataVlag van Nederland Nederland
Beheerder gemeente Amsterdam

Het Wilhelmina Druckerpark is een stadspark in de wijk Overhoeks in Amsterdam-Noord. Het is gelegen in een driehoek tussen bebouwing van de wijk aan weerszijden en het Eye Filmmuseum aan de oever van het IJ in het zuiden. Het is vernoemd naar politica en activiste Wilhelmina Drucker.

Stedenbouwkundig scheidt het park de stadsblokken van 'campus Overhoeks' aan de ene zijde en de rij met aaneengesloten hogere torens van 'Strip Overhoeks' aan de andere kant. In de punt van het park komt het park uit op de Docklandsweg vanwaar ook het Buiksloterkanaal zichtbaar is.

Naast de driehoek kent het park een langwerpige uitloper aan de oever van het IJ, langs de Overhoeksparklaan. Dit stuk park staat de facto bekend als 'Oeverpark' en werd al tijdens de eerste fase van ontwikkeling van Overhoeks aangelegd en bevat een iepen-arboretum.

Grasveld en verhoogde groenvakken aangelegd en de punt van het park nog in dienst als bouwplaats (2025)

Tijdens de ontwikkeling van de wijk Overhoeks heeft het park gediend als bouwterrein en opslagplaats. Toen de werkzaamheden ten einde kwamen is het heraangelegd tot grasveld. Fase 2 van het parkontwerp bestond uit de aanleg van verhoogde groenvakken met bomen langs de randen van het grasveld, aan de Céramiquelaan ten noorden en de Bercylaan ten oosten en was in 2024 gereed.[1] De punt van de driehoek wordt in 2027 aangelegd met bomen, struiken, een pleintje. In dat deel werd in 2026 ook een 6,5 meter hoog Standbeeld van een halsbandparkiet gebouwd, naar ontwerp van kunstenaar Teun Castelein.[2]

Door de driehoekige vorm tussen de bebouwing aan twee kanten stond tijdens de ontwerp- en bouwfase het bekend als Schegpark (scheg is een groene ruimte tussen twee stedelijke gebieden). Overhoekspark werd informeel ook gebruikt. In 2025 werd het park per raadsbesluit omgedoopt tot Wilhelmina Druckerpark.[3]

Iepenarboretum

[bewerken | brontekst bewerken]
Iepenarboretum aan de Overhoeksparklaan (maart 2024)
Iepen aan het IJ

In het kader van de grootscheepse aanpak van Amsterdam-Noord tijdens de bouw van de Noord/Zuidlijn (project Noordwaarts), werd voor het landschapsarchitecten Bram Breedveld en Martien van Osch ingeschakeld. Deze raadpleegde Hans Kaljee omdat op deze winderige plek (er staat hier altijd wind) slechts een aantal bomen kan volgroeien. Het eerste plan omvatte al zeventig bomen. Die winderigheid zorgde ervoor dat een aantal bomen direct afviel. Deze zeventig plaatsen zouden verdeeld moeten worden over de es, populier, wilg en iep. Breedveld vroeg vervolgens aan Kaljee of een eerbetoon aan de iep in Amsterdam wellicht een goed idee was, maar dan moesten er wel diverse soorten geplant worden. Gevaar komt vooral van de iepenziekte, veroorzaakt door schimmels die op hun beurt verspreid worden door de iepenspintkever. Vandaar dat ook dit arboretum regelmatig gecontroleerd wordt op de uiterlijke symptomen van de ziekte. Binnen dit eerbetoon aan de iep is er ook een klein eerbetoon aan Christine Buisman; tussen de zeventig staat één exemplaar van de "Ulmus Christine Buisman" (Buisman kweekte de eerste schimmelresistente iep). Desalniettemin moest Kaljee in 2023 toegeven dat ondanks alle maatregelen er toch één iep inmiddels gesneuveld was. In de stad staan dan circa 75.000 iepen, het totaal aantal bomen in Amsterdam werd in 2023 geschat op 350.000.

Kweek begon in 2003, vervolgens kwam in 2011 de aanplant en op 30 juni 2011 kon het arboretum geopend worden.

Achtergrond: iep in Amsterdam

[bewerken | brontekst bewerken]

De iep kwam midden 17e eeuw naar Amsterdam. Terugkijkend hadden de bomen twee functies: ze maakten het zicht mooier en gaven de kades stevigheid Ze waren wel terug te vinden op voorstudies van het Gezicht op de Gouden Bocht in de Herengracht van Gerrit Berckheyde. Volgens iepenkenner Hans Kaljee liet de schilder ze (nog) weg omdat ze daar net stonden. Er werd voor de iep gekozen omdat deze tegen het toen nog brakke water in de grachten kon; de eerste keus, de linde viel daarom af. Andere bomen vielen ook af vanwege de permanente winderige plekken.