Overleg:Credit score

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Kom even de verantwoordelijkheid opeisen;)[brontekst bewerken]

De aanmaker van dit artikeltje was ik, maar ik was vergeten me in te loggen. MartinD 25 feb 2008 22:06 (CET)[reageer]

Ik heb op de Engelse Wiki nog de vraag gedropt hoe je aan een credit score komt als je nog nooit een credit card hebt gehad. Mocht er een reactie komen, dan verwerkt ik die hier. MartinD 25 feb 2008 22:14 (CET)[reageer]

Ik mis qua opbouw wel interne links, die zijn er niet op 1 na. Verder mis ik in het verhaal de wettelijke basis, hoe komen de bureaus aan de informatie, hoe zit het met de privacy, etc. Arnaud 25 feb 2008 22:24 (CET)[reageer]
OK, collega, ik zal er verder aan knutselen. Maar het blijft, ondanks dat het leidt tot een exact cijfer, een tamelijk schimmige materie, zo is me uit een hele riedel weblogs over de Amerikaanse hypothekenheisa inmiddels wel gebleken...;) MartinD 25 feb 2008 22:33 (CET) PS: interne links blijken door een of ander natuurlijk proces vanzelf ij mijn artikelen te komen. Soms meer dan me lief is.;)[reageer]
Dit laatste geldt ook voor cursiveringen. Ik heb alle écht vreemde woorden opgeschuind; creditcard niet, want dat is, mits aaneengeschreven, goed Nederlands. Verder naar mijn mening een prima artikel, deskundig geschreven. Vriendelijke groeten, Bessel Dekker 26 feb 2008 02:54 (CET)[reageer]
Dank voor het compliment, waarde collega! Maar is er een regel dat alle niet-Nederlandse woorden moeten worden gecursiveerd? In dat geval kan ik een hele riedel artikelen op belegggingsgebied doorvlooien: die barsten van het Engelse jargon.;) Groet, MartinD 26 feb 2008 11:11 (CET)[reageer]

Kwesties van opmaak en organisatie[brontekst bewerken]

Cursivering van exoten[brontekst bewerken]

Ja, die regel is er, Martin, zij het niet met de dodelijke kracht van wet die het gebenedijde Groene boekje kenmerkt. Maar de Schrijfwijzer (20054), toch ook geducht, zegt op bladzij 391 (let op het tweede streepje):

In de volgende gevallen gebruikt men cursief:

- titels van publicaties;
- buitendandse woorden en uitdrukkingen (men zit er en masse bijeen);
- woorden die extra moeten opvallen, zoals tussenkopjes in een subparagraaf;
woorden in zelfnoemfunctie (het woord cursief is een drukkersterm).

(...) Leestekens krijgen alleen vet of cursief als de hele zin die markering krijgt. Als het om een woord(groep) gaat, krijgen de leestekens geen markering.

Die laatste zinnen zijn van belang, want hier doen schrijvers het vaak fout.

Ontsnapping[brontekst bewerken]

Nu kun je al dat schuine gedoe wel reduceren, zeker als je bewust een rustiger schriftbeeld wilt nastreven: namelijk door de exoten niet te veel te herhalen. Vaak is variatie immers mogelijk. In dit artikel verkeren wij nog onder de gelukkige omstandigheid dat score, op zichzelfstaand, allang een Nederlands woord is geworden. Door hier en daar credit te laten vervallen, kun je dus het overblijvende "score" romein houden.

Voorts heb je natuurlijk groot gelijk: bij dit soort onderwerpen komt veel Engels kijken. Als je een paar lemmatitels wilt opgeven, wil ik ernaar kijken om te zien in hoeverre cursivering nodig zou zijn, én in hoeverre zij kan worden omzeild. Maar alleen als je daarvoor voelt.

Verwijzing[brontekst bewerken]

Over het huidige artikel heb ik nog eens nagedacht. Je leest het goed: nagedacht. Welnu, ik begrijp dat credit rating als synoniem wordt gebruikt. Maar daarmee wordt klaarblijkelijk niet de credit rating bedoeld zoals van Moody's en de Standard and Poor's, de ratings dus voor het beleggingsuniversum. Dus, dacht ik zo bij mezelf: zou het wellicht zinvol zijn een kort, dp=achtig artikeltje aan te maken waarin beide credit ratings kort worden besproken, met vervolgens doorverwijzing naar dit artikel, en wellicht ook naar een aan te maken artikel over credit ratings voor aandelen, landen enzovoort?

Engeland[brontekst bewerken]

Ten slotte: de en: wekt de indruk dat in het VK de situatie wat anders ligt. Heeft het zin de betreffende passage te vertalen? Zo ja, dan wil ik me daar wel een keer aan waqgen. Australië, aldaar besproken, lijkt me voor onze doelgroep wat minder relevant. En ten allerslotste: heeft het zin in het artikel, wellicht aan het begin al, te vermelden dat deze systematiek vanuit haar eigen aard nogal geheimzinnig is, en dat juist om die onvermijdelijke reden het artikel moeilijker met citaten valt te ondersteunen?

Vriendelijke groeten, Bessel Dekker 27 feb 2008 17:37 (CET)[reageer]

Hoi Bessel,
Hartelijk dank voor je uitgebreide reactie. Puntsgewijs:
  • Cursivering: je uitleg is duidelijk. Artikelen met mogelijk een riedel jargon: op mijn gebruikerspagina staat een opsomming van artikelen waar ik aan meegepend heb. De afdelingen Economie en Financieel bevatten ongetwijfeld een aantal boosdoeners. Voel je vrij om er aan te sleutelen; volgens mij ben jij aanmerkelijk preciezer in taalkwesties dan ik. (Zit ook een zerkere mate van recalcitrantie bij aan mijn kant...)
  • Credit rating versus credit score: als het zo is dat in de context van particuliere kredieten "rating" en "score" synoniem zijn, lijkt het nuttig om dat in het artikel te vermelden. Maar of dat zo is, weet ik gewoon niet. Misschien helpt een vraag van die strekking op het Engelse artikel, maar mijn ervaring is eerlijk gezegd dat op vragen op OP's aldaar niet al te vlot wordt gereageerd. Mijn voorlopige idee is dat ik op dit moment dus eigenlijk niet kan beoordelen of een DP nuttig is. Op de kapitaalmarkt heet het fenomeen "rating", zoveel weet ik wel. Zie Obligatierating voor meer over dit onderwerp. "Credit ratings" voor aandelen zijn me niet bekend, en ik denk dat ze "innerlijk tegenstrijdig" zijn, want een credit rating gaat over het vermogen van een debiteur schulden terug te betalen, terwijl aandelen juist het risicodragend vermogen van een onderneming zijn. Credit ratings voor landen bestaan zeker wel, maar dan wordt zo'n land beschouwd in de hoedanigheid van debiteur. Dus gewoon: zijn er problemen te verwachten ten aanzien van de betaling van rente en aflossing op staatsleningen van dit land?
  • De situatie in het VK: ik moet je zeggen dat ik (bijvoorbeeld op Britse weblogs over de huizen- en hypothekenmarkt aldaar) het fenomeen credit rating nog niet ben tegengekomen. In dat geval lijkt het inderdaad nuttig om wat woorden te wijden aan dat verschil.
  • De geheimzinnigheid van de berekening: tja, dat is nou weer zo'n alfa-beta-probleem. Er is een cijfer omtrent iets in omloop, en beta's focusen zich daar dan compleet op, zonder "het verhaal er achter" af te wachten. De Engelse collega's zeggen er alleen maar over dat de manier waarop FICO en de anderen het berekenen een bedrijfsgeheim is. Ik vind dat reeds op zich merkwaardig, omdat ik tevens begrepen heb dat je credit rating voor de gemiddelde Amerikaan van -bijna- levensbelang is. Je zou dus verwachten dat de club die zo'n rating toekent tot meer openheid gedwongen zou worden dan nu bestaat. Hangende meer duidelijkheid -uiteraard hou ik mijn ogen open, maar wie weet komt er iemand langs die er zelf ervaring mee heeft- vrees ik niet veel meer te kunnen zeggen dan "is niet bekend".
Nogmaals, hartelijk dank voor de tijd die je er in gestoken hebt!
Met vriendelijke groet, MartinD 27 feb 2008 20:49 (CET)[reageer]

Ach ja, Martin, ik bedoelde waarschijnlijk ook de credit rating van een bedrijf, niet van een aandeel (maar misschien praat ik dan nog steeds onzin) en bij landen dacht ik vooral aan de waarde van hun obligaties. (Ook dat is stellig lekenpraat.)

Je recalcitrantie kan ik maar al te goed begrijpen, en het verdriet me dat ik eraan heb bijgedragen, uit slechtbegrepen plichtsgetrouwheid, maar toch.

Wat het VK betreft: misschien een vertaling van het artikel op de en: (er zijn immers twee artikelen, of meer). Een vraag stellen gaat op de en: in dit soort gevallen doorgaans veel beter op en:Wikipedia:Reference desk/Language, naar mijn ervaring is het daar een levend van jewelste. (Misschien een tip voor voorkomende gevallen.) Nu ben ik te moe om nog te denken, dus vergeef me, dit was kort. Vriendelijke groeten, Bessel Dekker 28 feb 2008 03:46 (CET)[reageer]

  • Maar morgen, of wanneer ik weer bij kennis ben, ga ik mijn eigen FICO score berekenen [1]! Als je daarna nooit meer iets van me hoort, is de schok te machtig gebleken. Serieus: heeft zo'n site enige betekenis? Bessel Dekker 28 feb 2008 03:50 (CET)[reageer]
Die recalcitrantie geldt de Taalunie, en zeker niet jou! Ad die FICO-score: dank voor de link, en ik ga een kijkje nemen. Met vriendelijke groet, MartinD 29 feb 2008 14:19 (CET)[reageer]
Ik heb die test ingevuld met m'n eigen gegevens en kreeg een indicatieve score teruggekaatst die niet onaardig was. (Nou hoort dat ook zo: als je beroepshalve op geld van anderen past mag van je verwacht worden dat je je eigen geldzaken op orde hebt.) Er zat overigens wel een spreiding van 50 punten in. Ik zou eens verder moeten gaan knutselen met dingen als "stel dat ik 2 jaar geleden een akkefietje met een deurwaarder had gehad" om te kijken wat de invloed van zoiets is om meer te kunnen zeggen over de bruikbaarheid ervan. Ik denk wel dat het een idee is om deze link in het artikel te verwerken. Groet, MartinD 29 feb 2008 14:36 (CET)[reageer]