PEN International

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf PEN-club)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
PEN International
Geschiedenis
Opgericht 1921
Oprichter C.A. Dawson Scott en John Galsworthy
Structuur
Werkgebied internationaal
Hoofdkantoor Free Word Centre in Londen
Type ngo
Doel Literatuur & vrijheid van meninsuiting promoten
Aantal werknemers 19
Media
Website pen-international.org
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

PEN International is een internationale schrijversorganisatie die zich inzet voor de vrijheid van meningsuiting, samenwerking tussen schrijvers overal ter wereld en literatuur als intercultureel bindmiddel. Vandaag telt de organisatie 149 centra in 100 landen en is georganiseerd naar taalgebied. Oorspronkelijk stond PEN voor Poets, Playwrights, Essayist and Novelists (dichters, toneelschrijvers, essayisten en romanciers), maar intussen heeft de organisatie alle schrijvende beroepen (waaronder de journalistiek) omarmd.

Geschiedenis[bewerken]

PEN werd in 1921 opgericht door C.A. Dawson Scott en John Galsworthy (de eerste voorzitter) en is daarmee de oudste mensenrechtenorganisatie ter wereld. Onder de eerste leden waren Joseph Conrad, George Bernard Shaw en H.G. Wells en latere voorzitters waren onder anderen Alberto Moravia, Victor E. van Vriesland, Heinrich Böll, Arthur Miller, Mario Vargas Llosa en Homero Aridjis. De Engelse PEN is sinds 2009 gevestigd in het Free Word Centre in Londen.

De Belgische afdeling werd opgericht door letterkundige en volksvertegenwoordiger Louis Piérard in 1922, net na de Verenigde Staten en Frankrijk. De Belgische PEN-club ontwikkelde zich tot een Nederlandstalige en een Franstalige afdeling. In 1927 werd een Vlaamse onderafdeling opgericht (die een doorstart kende in 1966).[1] In 1947 werd de Belgische nobelprijswinnaar Maurice Maeterlinck voorzitter van PEN International. De PEN club Belgique werd tot 2015 voorgezeten door de Brusselse schrijfster Huguette de Broqueville.[2] PEN Vlaanderen werd in 2008 gelauwerd met de Arkprijs van het Vrije Woord.

De Nederlandse afdeling werd op 6 april 1923 opgericht op aandringen van P.C. Boutens, die de eerste voorzitter werd.[3] In 1931 werd het negende internationale PEN-congres in Den Haag gehouden. Na de oorlog was vooral Nico Donkersloot voor Nederland actief; hij organiseerde onder meer het congres van 1954 in Amsterdam.

Commissie voor schrijvers in de gevangenis[bewerken]

PENs Writers in Prison-commissie is lid van de International Freedom of Expression Exchange, een wereldomspannend netwerk van organisaties die de censuur in de wereld in de gaten houden en die campagne voeren voor journalisten, schrijvers, internetgebruikers en anderen die om hun meningen worden vervolgd. De commissie publiceert onder andere twee keer per jaar een lijst met schendingen van de vrijheid van meningsuiting.[4]

Dag van de Vermoorde Schrijver[bewerken]

Sinds 2006 publiceert PEN International op 15 november een lijst van schrijvers en journalisten die het afgelopen jaar werden vermoord. Elke lokale afdeling brengt enkele van de auteurs speciaal onder de aandacht op deze Dag van de Vermoorde Schrijver.[5]