Paektusan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paektusan
Het Tianchimeer op de top van de Paektusan, juni 2005
Het Tianchimeer op de top van de Paektusan, juni 2005
Hoogte 2744 m
Coördinaten 42° 00′ NB, 128° 5′ OL
Ligging Noord-Korea / China
Type stratovulkaan
Laatste uitbarsting 1903
Paektusan
Paektusan
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

De Paektusan ("witkoppige berg"; Chinees: Changbai shan; "altijd witte berg") of Baitou Shan is een stratovulkaan in het Changbaigebergte nabij de grens tussen China en Noord-Korea. Met een hoogte van 2744 m. is dit tevens de hoogste berg van het Changbaigebergte. Het is ook de hoogste berg van het Koreaans Schiereiland en van Mantsjoerije. De caldera is het Tianchimeer (Hemelmeer) van 5 km doorsnee en ca 213 m diep. De Paektushan is de afgelopen 1000 jaar vijf keer uitgebarsten, de laatste keer in 1702. De uitbarsting in 1050 was één van de grootste uitbarstingen op aarde in de afgelopen 10.000 jaar, met een Vulkanische-explosiviteitsindex (VEI) van 7 (op een schaal van 1 tot 8): er werd zo'n 150 km3 aan vulkanisch materiaal uitgestoten (ter vergelijking: de Mount Saint Helens stootte bij een zware uitbarsting in 1980 ca. 1 km3 as uit). Slechts drie erupties waren in de afgelopen 10.000 jaar van een vergelijkbare zwaarte: de Tambora in 1815, de Kikai rond 4350 v.Chr. en Crater Lake rond 4895 v.Chr.

Externe link[bewerken]