Naar inhoud springen

Palestijnse christenen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Heilig Grafkerk in Jeruzalem

Palestijnse christenen zijn christenen van Palestijnse afkomst die afstammen van de volkeren van geografisch Palestina, de Palestijnse gebieden en de door Israël bezette gebieden en die in het huidige Israël. De Palestijnse christenen voelen zich nauw verwant aan Jezus en beschouwen zich als nakomelingen van de eerste christenen. Ze vormen een zeer diverse bevolkingsgroep, en behoren tot een aantal christelijke denominaties. In de christelijke wijk van Jeruzalem bevinden zich vele christelijke heilige plaatsen, waaronder de Heilig Grafkerk. Ook Bethlehem met de Geboortekerk en de 'Herdersvelden' zijn van grote betekenis voor de Palestijnse christenen, evenals Nazareth waar zich de Basiliek van de Aankondiging bevindt.

De eerste christenen

[bewerken | brontekst bewerken]

De eerste christelijke Palestijnse gemeenschappen waren Aramees sprekende Messiaanse joden, Latijn- en Griekssprekende Romeinen en Grieken, en afstammelingen van onder meer Feniciërs, Syro-Feniciërs, Arameeërs, Grieken, Perzen en Arabieren (zoals Nabateeërs). De overgrote meerderheid van de Palestijnse christenen viel onder de kerkelijke jurisdictie van het Oecumenisch patriarchaat van Constantinopel. Ze stonden bekend als Melkieten (volgelingen van de koning), die in de eeuwen erna werden gehelleniseerd en de Aramese taal verlieten ten gunste van het Grieks. Tegen de 7e eeuw werden Jeruzalem en Byzantijns Palestina het epicentrum van de Griekse cultuur in het oosten. Door de verspreiding van de Islam ruilden de Melkieten steeds vaker het Grieks in voor het Arabisch. Daarbij namen ze ook vaak in essentie islamitische gebruiken over.

Volkstelling van 1922

[bewerken | brontekst bewerken]

Volgens de volkstelling van 1922 leefden er ongeveer 73.000 christenen in Palestina.

Stroming Aantal
Grieks-orthodox 33.369
Rooms-katholiek 14.245
Grieks-katholiek (Melkiet) 11.191
Anglicaanse Kerk 4.553
Armeens-orthodox (Gregoriaans) 2.939
Maroniet 2.382
Protestants 826
Syrisch-orthodox (Jacobiet) 813
Tempeliers 724
Lutheraan 437
Presbyteriaanse Kerk 361
Syrisch-katholiek 323
Koptische kerk 297
Armeens-katholiek 271
Abessijnse Kerk 85
Overige 208

Bron: J. B. Barron, ed. (1923). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of 1922. Government of Palestine. Tables XII–XVI.

Anno 2009 zijn er wereldwijd circa 400.000 christelijke Palestijnen. Dit aantal staat gelijk aan 6,5% van het totaal aantal Palestijnen. Slechts 50.000 ervan leven op de Westelijke Jordaanoever en 2.000 in Gaza. Hiermee vormen ze circa 2% van de bevolking in de Palestijnse gebieden.[1] In Israël wordt het aantal Palestijnse christenen geschat op 140.000, wat eveneens zo’n 2% van de totale bevolking is en 8,8% van de Palestijnen in Israël.[1]

In Palestina en Israël sinds 1948

[bewerken | brontekst bewerken]

Een derde van de Palestijnse christenen behoorde tot de vluchtelingen van 1948 en vormden zij vóór de oprichting van de staat Israël tussen de 13 en 20 procent van de bevolking. Sinds 1967, onder de militaire bezetting door Israël, is het aantal Palestijnse christenen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook geslonken, maar zijn ook in Israël de Palestijnse christenen in de minderheid. Ze behoren vaak tot de iets betere economische, stedelijke klasse. Hierdoor kiezen zij vaker dan Palestijnse moslims voor een leven in het buitenland.[1] Christelijke Palestijnen worden steeds meer een minderheid. Volgens Rifat Kassis, directeur van de YMCA in Oost-Jeruzalem voelen christelijke Palestijnen zich voor alles eerst christen, dan Palestijn, wat een zware verantwoordelijkheid betekent. Want het christelijk geloof staat voor hem voor liefde en barmhartigheid, zaken die in het huidige Israël en de door Israël bezette gebieden ver te zoeken zijn.[2]

Sinds juni 1967, toen Israël begon met de bouw van Israëlische nederzettingen, verspreid over de Westelijke Jordaanoever, hebben christenen daar te maken met restricties en onderdrukking door Israël. Als Palestijn worden ze, evenals moslims belaagd door extreemrechtse religieus-zionistische kolonisten uit de Joodse nederzettingen die hen proberen te verdrijven. Dit gebeurt door price-tag aanvallen en vernieling van kerken, kloosters en begraafplaatsen, zowel in kleine dorpen als in de grote steden Oost-Jeruzalem en Bethlehem.[3] Door de vele checkpoints en de Israëlische Westoeverbarrière is ook de pelgrimage naar de christelijke bedevaartsplaatsen in Palestina sterk verminderd, niet alleen van buiten af, maar ook binnen Palestijns gebied vanwege de vele controleposten/checkpoints en wegblokkades.

Tijdens een bijeenkomst van christelijke media-journalisten in oktober 2018 stelde premier Benjamin Netanyahu de situatie van christenen in Israël boven die van christenen in de autonome Palestijnse gebieden. De burgemeester van Bethlehem, Anton Salman, reageerde hier op met een brief aan Netanyahu waarin hij dit weer een poging noemde van de kant van Israël om de realiteit van de bezetting te verdraaien en religie te gebruiken voor politieke doeleinden. "Ik adviseer Netanyahu om te stoppen om christenen te gebruiken om de bezetting wit-te-wassen." Tegelijk riep hij de hoofden van kerken op om hun stem te verheffen. "Het kan niet meer getolereerd worden dat de Bijbel op een onrechtmatige manier gebruikt wordt om misdaden en schendingen te rechtvaardigen die in tegenspraak zijn met de waarden die door Jezus Christus zijn geleerd."[4]

De in Israël wonende Palestijnse christenen, evenals Palestijnse moslims, hebben de Israëlische nationaliteit en zijn daarmee 'Israëlische burgers van Palestijnse afkomst'. Ze hebben daarmee formeel evenveel rechten als Joodse Israëliërs, maar worden als tweederangs burgers behandeld. Palestijnse christenen zijn niet verplicht om in het Israëlische defensieleger (IDF) te dienen. Door echter wel in het leger te dienen, kan het voor hen als voordeel hebben dat ze naar de universiteit kunnen gaan, bij de overheid kunnen werken, of een stuk grond of een huis kunnen kopen. Tevens hoeven ze minder belasting te betalen. Het aantal Palestijnse christenen dat in het Israëlische leger dient is echter zeer klein.[5] De bekendste Palestijns-christelijke stad in Israël is Nazareth.

In zowel de lokale dialecten van het Arabisch als in het modern Standaardarabisch worden Arabische christenen Nasrani (afgeleid van het Arabische woord voor Nazareth, al-Nasira) of Masihi (afgeleid van het Arabische woord Masih, wat Messias betekent) genoemd. In het Hebreeuws heten ze Notzri, wat Nazarener betekent.

Bekende Palestijnse christenen

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Christians from the State of Palestine van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Palestijnse_christenen&oldid=70109182"