Parmelia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Parmelia
Parmelia sulcata met spleetsoralen.
Parmelia sulcata met spleetsoralen.
Taxonomische indeling
Rijk:Fungi (Schimmels)
Stam:Ascomycota
Klasse:Lecanoromycetes
Onderklasse:Lecanoromycetidae
Orde:Lecanorales
Familie:Parmeliaceae
Geslacht
Parmelia
Ach. (1803)
Afbeeldingen Parmelia op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Parmelia op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Parmelia is een geslacht van korstmossen dat behoort tot de orde Lecanorales van de ascomyceten. De toppen van de bladachtige lobben, het thallus, zijn vaak min of meer vierkant. De bovenkant van het thallus is als het in het directe zonlicht staat blauwgrijs tot lichtbruin. Op het thallus zitten netvormige ribbels en richels. De onderkant is zwart en heeft rhizinen, hyfenbundels, voor verankering.[1] Het geslacht Parmelia is nu verder opgedeeld in een aantal nieuwe geslachten op grond van de vorm van het thallus, waaronder de geslachten Cetrelia, Hypogymnia, Menegazzia en Pseudevernia. De soorten komen vooral voor in de gematigde gebieden.[2]

Parmelia sulcata vormt voor de verspreiding spleetsoralen.

Parmelia-korstmossen zijn voedsel voor de rupsen van sommige Lepidoptera-soorten, zoals de sigaarzakdrager (Taleporia tubulosa) en Setema cereola.

Parmelia-soorten produceren usninezuur. Men neemt aan dat het de korstmossen tegen ultraviolette straling beschermt en door zijn intens bittere smaak korstmossen beschermt tegen begrazing.

Soorten[bewerken]

Enkele soorten zijn:

Externe links[bewerken]