Partij van de Vrijheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Zie artikel Dit artikel gaat over een historische politieke partij. Voor de partij van Geert Wilders, zie Partij voor de Vrijheid (PVV).
Partij van de Vrijheid
Afbeelding gewenst
Personen
Partijvoorzitter Mr. Dirk Stikker
Fractieleider Tweede Kamer 6 (1946-1948)
Fractieleider Eerste Kamer 3 (1946-1948)
Geschiedenis
Opgericht 23 maart 1946
Opheffing 24 januari 1948
Opgegaan in Volkspartij voor Vrijheid en Democratie
Algemene gegevens
Actief in Nederland
Richting Centrum-rechts
Ideologie Liberalisme, sociaal-liberalisme[1]
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland
Een vergadering van de Partij van de Vrijheid (8 mei 1946)

De Partij van de Vrijheid (PvdV) was een Nederlandse politieke partij, die bestond van 1946-1948, en het liberalisme toegedaan was. Het was een voortzetting van de Liberale Staatspartij, ook wel bekend als Vrijheidsbond, na de Tweede Wereldoorlog.

Geschiedenis[bewerken]

In 1922 had de Liberale Staatspartij 10 zetels in de Tweede Kamer. In 1937 waren het er nog maar 4.

Na de Tweede Wereldoorlog werd de Liberale Staatspartij voortgezet als de Partij van de Vrijheid onder leiding van Dirk Stikker. Andere prominente partijleden waren Steven Bierema, die fractievoorzitter was van de PvdV in de Tweede Kamer, en de latere vicepremier Henk Korthals. Bij de verkiezingen van 1946 haalde de PvdV 6 zetels. In de Eerste Kamer kreeg de PvdV in 1946 3 zetels, die in 1948 alle drie overgingen naar de VVD. Samen met het Comité-Oud fuseerde de partij op 24 januari 1948 tot de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD). Op 27 januari 1948 werden alle PvdV-Kamerleden lid van de VVD. Bij de Tweede Kamerverkiezingen later dat jaar zou de VVD van 6 naar 8 zetels gaan. Voor de verdere geschiedenis, zie VVD.

Ideologie[bewerken]

Hoewel de PvdV duidelijk een liberale partij is, ontbreekt iedere ideologische verwijzing in het partij- en beginselprogramma van 1946.[2] De partij zag Nederland als een samenleving op christelijke grondslag en ging daarbij uit van de beginselen "vrijheid", "verantwoordelijkheid" en "sociale gerechtigheid." Door dat laatste beginsel (uitgewerkt in de artikelen 6 en 7) kreeg de partij een meer sociaal-liberaal karakter dan haar voorganger, de Liberale Staatspartij. Het beginselprogramma van de PvdV vormde de inspiratie van het eerst beginselprogramma van de VVD.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]