Paul Christiaan Flu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paul Christiaan Flu

Paul Christiaan Flu (Paramaribo, 11 februari 1884 - Leiden, 19 december 1945) was een Surinaams medicus, hoogleraar tropische hygiëne en rector magnificus van de universiteit Leiden. Het Medisch Wetenschappelijk Instituut in Paramaribo is naar hem genoemd.

Na de schoolbanken werd hij student aan de Geneeskundige School te Paramaribo waar hij op 20-jarige leeftijd zijn eed als geneesheer aflegde en zijn doktersbul in ontvangst nam. Kort daarop vertrok hij naar Nederland om zich verder te bekwamen in de geneeskunde.

Paul Flu heeft gewerkt in Suriname, Indonesië en Nederland en geldt als belangrijk onderzoeker op het gebied van tropische ziekten. Met name in Suriname heeft men geprofiteerd van zijn inzichten in de bestrijding van de tropische ziekten malaria, filaria, bilharzia en bosyaws. Hij geldt als de grondlegger van het waterleidingnet in Suriname.

In 1938 werd Flu rector magnificus van de Universiteit van Leiden. Tijdens de bezetting van Nederland door nazi-Duitsland in de Tweede Wereldoorlog kwam hij in deze positie op voor de vrijheid van de universiteit. In augustus 1942 werd Flu onder huisarrest geplaatst en in januari 1944 naar een concentratiekamp overgebracht. In dezelfde periode werd zijn oudste zoon op verraderlijke wijze door de Duitse bezetter vermoord.

Deze tegenslagen braken de gezondheid van Flu volkomen en op 19 december 1945 stierf hij geheel uitgeput op slechts 61-jarige leeftijd.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Ton Barge
Rector magnificus van de Universiteit Leiden
1938-1939
Opvolger:
Frederik Muller Jzn