Paul Spiegel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paul Spiegel

Paul Spiegel (Warendorf, Münsterland, 31 december 1937 - Düsseldorf, 30 april 2006) was Duitse journalist, ondernemer en voorzitter van de Centrale Raad voor de Joden in Duitsland.

Spiegel was van Joodse afkomst en vluchtte daarom met zijn familie uit Duitsland naar Brussel toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Hij dook onder bij een boerenfamilie in Vlaanderen maar zijn zus werd in Brussel opgepakt en naar een concentratiekamp gedeporteerd waar ze omkwam. In zijn boek Wieder zu Hause? (Weer thuis?) beschreef hij deze gebeurtenissen.

In 1958 begon als journalistieke vrijwilliger bij de Allgemeinen Jüdischen Wochenzeitung in Düsseldorf waarvan hij later, in 1965, tot redacteur werd benoemd.

Spiegel trouwde in 1964 met Gisèle Spatz met wie hij twee dochters kreeg.

Nadat hij nog verscheidene andere functies had bekleed, werd hij in 1993 lid van de Centrale Raad voor de Joden in Duitsland (Zentralrat der Juden in Deutschland). In 2000 werd hij hiervan de voorzitter nadat de vorige voorzitter, Ignatz Bubis, was overleden.

In 2003 sloot hij een akkoord met de toenmalige bondskanselier Gerhard Schröder waarin de joodse gemeenschap in Duitsland in juridische zin voortaan op gelijk wijze zoals diverse christelijke groeperingen zou worden behandeld en zodoende over meer overheidsgeld zou mogen beschikken.

Paul Spiegel overleed na een wekenlang ziekbed op 68-jarige leeftijd.