Pedro Sánchez

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pedro Sánchez
Pedro Sánchez in 2018.jpg
Volledige naam Pedro Sánchez Pérez-Castejón
Geboren Madrid, 29 februari 1972
Functie Premier van Spanje
Partij PSOE
PSOE
2014-2016
2017-heden
Secretaris-generaal
Bestuurlijke loopbaan
2004-2009 Gemeenteraadslid in Madrid
2009-2011
2013-2016
Volksvertegenwoordiger
2018-heden Premier
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Spanje

Pedro Sánchez Pérez-Castejón (Madrid, 29 februari 1972) is een Spaans econoom, politicus van de socialistische partij PSOE en sinds 1 juni 2018 premier van Spanje, nadat zijn voorganger Mariano Rajoy op 1 juni 2018 aftrad na een motie van wantrouwen.[1]

Loopbaan[bewerken]

Opleidingen[bewerken]

Pedro Sánchez heeft middelbaar onderwijs gevolgd aan het Instituto Ramiro de Maeztu in Madrid, tegelijkertijd met zijn leeftijdsgenote Letizia Ortiz, koningin van Spanje.

Hij heeft economische en bedrijfswetenschappen gestudeerd aan de Complutense Universiteit van Madrid, en daarna ook een masterdiploma in economische politiek van de EU behaald aan de Vrije Universiteit van Brussel en een master bestuurskunde aan IESE, een instituut van de Universiteit van Navarra in Pamplona. Sánchez promoveerde in economische wetenschappen en bedrijfskunde aan de Camilo José Cela Universiteit in Madrid, waar hij professor economische structuur en geschiedenis van het economisch denken is geweest.

Eerste stappen in de politiek[bewerken]

Pedro Sánchez wordt lid van de Spaanse sociaaldemoctratische partij PSOE in 1993 als Felipe González op het punt staat voor het eerst de verkiezingen te verliezen. Ondanks het verlies kan de partij in moeilijke omstandigheden nog een paar jaar regeren. Sánchez is in die jaren actief in de Joventudes Socialistas, de jeugdbeweging van de partij. Hij maakt de sprong naar Brussel als politiek adviseur en wordt later kabinetschef van Carlos Westendorp, de Hoge Vertegenwoordiger van de Verenigde Naties in Bosnië, tijdens de Kosovo-oorlog.

In 2000 is hij afgevaardigde tijdens het partijcongres van de PSOE waar José Luis Rodríguez Zapatero tot secretaris-generaal wordt verkozen. Sánchez wordt gevraagd mee te helpen het economische project van Zapatero op te stellen.

In 2003 staat hij op de kieslijst voor de gemeenteraad van Madrid die aangevoerd word door Trinidad Jiménez. Hij wordt niet verkozen, maar omdat een jaar later twee socialistische raadsleden hun zetels verlaten, kan hij alsnog zitting nemen in de raad. In 2007 wordt hij in de raad herkozen. Vanuit de oppositie werkt hij er aan themsa's als economie, ruimtelijke ordening en volkshuisvesting. Tussen 2004 en 2009 neemt hij namens de PSOE zitting in de algemene vergadering van Caja Madrid.

Volksvertegenwoordiger en secretaris-generaal van PSOE[bewerken]

Bij de parlementsverkiezingen van 2008 staat hij op de kieslijst in Madrid, waar hij niet wordt verkozen. Maar net als eerder bij de gemeenteraad van Madrid, kan hij in 2009 toch in het congres zitting nemen als Pedro Solbes opstapt uit de regering en ook zijn zetel in de volksvertegenwoordiging verlaat. Sánchez wordt de woordvoerder voor territoriale zaken, en heeft zitting in de parlementscommissies voor buitenlandse zaken en Europese zaken.

Bij de verkiezingen in 2011 verliest de PSOE flink en komt in de oppositie terecht. Sánchez, die op de elfde plaats op de lijst in Madrid staat, moet het congres verlaten. Maar opnieuw kan hij terug zitting nemen in het congres in 2013 omdat een zetel in de fractie vacant komt. Deze keer werkt hij in de commissie voor de studie naar klimaatverandering.

In 2014 stelt hij zich kandidaat bij de voorverkiezing van de lijsttrekker voor de PSOE bij de parlementsverkiezingen in 2015. Deze voorverkiezingen worden vervroegd als na het grote verlies van de partij bij de Europese verkiezingen in 2014 Alfredo Rubalcaba opstapt als secretaris-generaal. Hij moet het opnemen tegen Eduardo Madina en José Antonio Pérez Tapias waarbij hij als outsider geldt. Hem wordt verweten dat hij zijn lidmaatschap van de algemene vergadering van Caja Madrid jaren eerder op zijn cv verzwijgt. Desalniettemin wordt hij met 48% van de stemmen gekozen, nadat hij meer dan 30.000 kilometer door Spanje af heeft gelegd om in kleine bijeenkomsten in direct contact met de achterban te treden.

Bij de verkiezingen in 2015 wordt het slechtste resultaat ooit voor de PSOE gehaald. Dit heeft te maken met de opkomst van twee nieuwe partijen, Podemos en Ciudadanos, die het politieke spectrum openbreken en een einde maken aan wat in de praktijk een tweepartijenstelsel was. Omdat het in de lijn der verwachting lag dat de partij zou verliezen, hoeft Sánchez niet af te treden. Na deze verkiezingen, tijdens de kortstondige elfde legislatuur, slagen de partijen er niet in een coalitie te vormen of voldoende steun te vinden voor een minderheidsregering door een van hen. Dit mondt uit in nieuwe verkiezingen op 26 juni 2016.

Leiderschapscrisis PSOE 2016-2017[bewerken]

Nadat het de conservatieve Partido Popular van zittend premier Mariano Rajoy niet lukt een regering te vormen na de verkiezingen in juni 2016, neemt Sánchez het initiatief en probeert eerst voldoende steun te krijgen voor een regering met Ciudadanos. Het lukt hem echter niet andere partijen zover te krijgen deze coalitie te gedogen (ze beschikt niet over een meerderheid in het congres). De partij raakt in een crisis door de interne verdeling over de te volgen lijn in de regeringsformatie. Sánchez weigert op welke manier dan ook steun te verlenen aan het vormen van een minderheidsregering van de Partido Popular en speelt uiteindelijk met het idee een regering te vormen met Podemos, die met steun van een aantal kleinere partijen wel op een meerderheid zou kunnen rekenen. Dit levert grote weerstand op bij een aantal partijbaronnen onder leiding van Susana Díaz, de leider van de socialisten in Andalusië, de belangrijkste federatie binnen de partij. Deze partijbaronnen, onder wie ook voormalig premier Felipe González, voeren aan dat het de partij past zitting te nemen in de oppositie na een aantal grote verliezen in belangrijke verkiezingen, maar steken ook hun afkeer van Podemos niet onder stoelen of banken. Ze slagen erin Sánchez uit zijn functie te zetten en schrijven een nieuwe voorverkiezing uit.

Sánchez besluit aan deze voorverkiezing deel te nemen en moet het opnemen tegen Susana Díaz en Patxi López. Op 21 mei 2017 wint hij deze voorverkiezing met duidelijke cijfers. De PSOE heeft dan echter al meegewerkt aan het vormen van een minderheidsregering van Mariano Rajoy aan het begin van de twaalfde legislatuur, en Sánchez besluit deze regering vooralsnog door te laten werken om verdere politieke instabiliteit te voorkomen.

Motie van wantrouwen[bewerken]

Op 24 mei 2018 doet de Audiencia Nacional uitspraak in de zaak-Gürtel, waarin de Partido Popular van zittend premier Mariano Rajoy aan wordt gewezen als medeplichtige met lucratief oogmerk aan dat plot, waardoor de geloofwaardigheid van een aantal getuigen in die zaak, onder wie Mariano Rajoy zelf, ernstig beschadigd wordt. Op 25 mei 2018 dient de PSOE een motie van wantrouwen in tegen de regering. Omdat een motie van wantrouwen in Spanje constructief van aard is, dient de PSOE een nieuwe premier aan te wijzen en doet dit in de persoon van Pedro Sánchez.

Voor het eerst in de geschiedenis van Spanje wordt op 1 juni 2018 een dergelijke motie van wantrouwen aangenomen, waarbij de PSOE gesteund wordt door Podemos en een aantal regionalistische partijen uit Catalonië en het Baskenland, waarbij de PNV de uiteindelijke doorslag geeft.

Premier[bewerken]

Op dezelfde dag dat de motie van wantrouwen tegen Rajoy aan wordt genomen, 1 juni 2018, tekent koning Felipe VI de benoeming van Pedro Sánchez als zevende premier van Spanje[1], en de dag erop wordt hij beëdigd, waarbij hij de twaalfde legislatuur overneemt van Rajoy.

Zes dagen na het aantreden van zijn nieuwe regering moest er echter al een minister aftreden. Minister van Cultuur Màxim Huerta stapte op omdat bekend werd dat hij jarenlang grote sommen geld had verduisterd voor de Spaanse fiscus.[2]

Persoonlijk leven[bewerken]

Pedro Sánchez is op 29 februari 1972 geboren in de Madrileense wijk Tetuán, als zoon van Magdalena Pérez-Castejón, ambtenaar van de sociale dienst, en Pedro Sánchez, zakenman en als werknemer verbonden aan het ministerie van Landbouw. Hij is in 2006 getrouwd met Begoña Fernández uit Bilbao en samen hebben zij twee dochters.

Voorganger:
Mariano Rajoy Brey
Spanje
Premier van Spanje

2018-heden
Legislatuur: XII

Opvolger:
-