Pelsdierfokkerij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Nertsfokkerij bij Ruurlo

Pelsdierfokkerij of pelsdierhouderij is een vorm van intensieve veeteelt waarbij de dieren gehouden worden vanwege hun huid. Uiteindelijk wordt de huid van de dieren verwerkt tot bont.

De industrietak verschaft in Europa werk aan 338.000 mensen. Op Europees niveau wordt jaarlijks een afvalberg van 647.000 ton restproducten uit de vis- en pluimveeverwerkende industrie weggewerkt via de pelsdierhouderij. De vetten van bepaalde pelsdieren zijn bruikbaar als grondstof voor geneesmiddelen en schoonheidsproducten (nertsolie).

Nederland[bewerken]

In Nederland zijn de meeste pelsdierfokkerijen fokkerijen van nertsen. Vossen- en chinchillafokkerijen zijn respectievelijk sinds 1995 en 1997 verboden in Nederland. Ook konijnen worden gehouden als pelsdieren.

Kritiek[bewerken]

Een van de argumenten die tegenstanders van de pelsdierfokkerij naar voren brengen is, dat deze dieren uitsluitend worden gefokt vanwege hun huid en niet worden geconsumeerd.