Penseelbladige waterranonkel
| Penseelbladige waterranonkel | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||
| Ranunculus penicillatus (Dumort.) Bab. (1874) | ||||||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||||||
| Penseelbladige waterranonkel op | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Penseelbladige waterranonkel (Ranunculus penicillatus, synoniem: Ranunculus peltatus var. heterophyllus) is een plantensoort uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae). De plant is giftig.
Determinatie
[bewerken | brontekst bewerken]Penseelbladige waterranonkel is een eenjarige of meerjarige waterplant. De kale, onderwater zittende, 10–500 cm lange stengels hebben luchtkamers en groeien rechtop of liggend. Er zijn vrij donkergroene drie- tot vijfspletig, halfronde drijvende bladeren met een wigvormige voet. De slippen zijn grof gekarteld. Ook kunnen de drijvende bladeren ontbreken. De draadachtige, lager geplaatste, ondergedoken bladeren zijn even lang of veel langer dan de stengelleden. Vaak zijn er overgangsbladeren met lobben die in draadvormige slippen uitlopen of die bij de middelste lob ontbreken. Buiten het water vormen de ondergedoken bladeren een soort penseel. De plant bloeit vanaf mei tot in augustus met witte, 1,2–4,5 cm grote bloemen, die boven het water uitsteken. De bloemstelen zijn 5–15 cm lang. De vijf groene, kale, afstaande kelkblaadjes zijn 3–7 mm lang. De vijf kroonbladen zijn aan de basis geel en bedekken elkaar aan de randen. Hun vorm is omgekeerd eirond met een afgeronde top en zijn 10–15(–20) mm lang. De honinggroef op de plaat van de kroonbladen is meestal meer lang dan breed en soms zijn ze halvemaanvormig. Er zijn 8–20(–40) meeldraden en er zijn ook honingklieren aanwezig. De bloembodem is duidelijk behaard. De bolvormige, kale of behaarde verzamelvrucht bestaat uit (15–)50–80, al of niet behaarde nootjes. Het aantal chromosomen is 2n = 16, 32,[1] 24, 40 of 48.[2]
Ecologie
[bewerken | brontekst bewerken]Penseelbladige waterranonkel staat op zonnige plaatsen in ondiep tot vrij diep, stilstaand tot vrij snel stromend, zwak zuur tot circumneutraal, zacht, matig voedselarm tot voedselrijk, soms zelfs enigszins vervuild water boven een bodem van, soms licht organisch zand. Ze groeit in beken en gekanaliseerde rivieren, in plassen en poelen, in meren en vijvers, in sloten en kanalen, in zandafgravingen, afgesneden rivierarmen en in vennen met binnendringende meststoffen. Soms groeit de plant ook op droogvallende plaatsen.[3]
Ondersoorten
[bewerken | brontekst bewerken]
- Ranunculus penicillatus subsp. penicillatus
- Ranunculus penicillatus subsp. pseudofluitans
Verspreiding
[bewerken | brontekst bewerken]Het verspreidingsgebied van penseelbladige waterranonkel strekt zich uit over Europa, behalve de meest noordelijke delen. De plant komt ook voor in de kustgebieden van Noord-Afrika. De soort komt in Nederland her en der verspreid voor, de concentratie in Noord-Brabant is zeer waarschijnlijk te danken aan de hier actieve en bekwame floristen.[3] De soort is inheems in België.
Fotogalerij
[bewerken | brontekst bewerken]- Illustratie door Jacob Sturm
- Planten
- Planten
- Stengel met bladeren
- Blad
- Bloem
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Penseelbladige waterranonkel op Ecopedia
- Penseelbladige waterranonkel in het Nederlands Soortenregister
- Verspreiding in Nederland volgens NDFF Verspreidingsatlas
- Kaarten met waarnemingen:
- Penseelbladige waterranonkel op Wilde Planten
- The Plant List met synoniemen
- ↑ Aantal chromosomen
- ↑ Jaakko Jalas, Juha Suominen: Atlas florae europaeae. Band 8 (Nymphaeaceae to Ranunculaceae). Seite 214–215, Helsinki 1989, ISBN 951-9108-07-6
- 1 2 Verspreiding in Nederland FLORON, René van Moorsel, 2015, CC-BY-SA 3.0