Periode-7-element

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Perioden
Periode 1: 1s
Periode 2: [He]2s2p
Periode 3: [Ne]3s3p
Periode 4: [Ar]3d4s4p
Periode 5: [Kr]4d5s5p
Periode 6: [Xe]4f5d6s6p
Periode 7: [Rn]5f6d7s

Een periode-7-element is een chemisch element in de zevende regel (of periode) van het periodiek systeem der elementen, inclusief de actiniden. Deze elementen kenmerken zich doordat de 1s-, 2s-, 2p-, 3s-, 3p-, 4s-, 4p-, 4d-, 4f-, 5s-, 5p-, 5d-, 6s- en 6p-schillen geheel met elektronen gevuld zijn. Van het begin tot het einde van deze periode worden de 5f-, 6d-, 7s- en 7p-schil opgevuld. In het begin van de periode gebeurt dat systematisch, maar als gevolg van onderlinge afstoting wordt de opvulling verderop minder overzichtelijk. De elementen in de zevende periode zijn:

87
Fr
88
Ra
89-103
Act
(104)
Rf
(105)
Db
(106)
Sg
(107)
Bh
(108)
Hs
(109)
Mt
(110)
Ds
(111)
Rg
(112)
Cn
(113)
Uut
(114)
Fl
(115)
Uup
(116)
Lv
(117)
Uus
(118)
Uuo
 
    89
Ac
90
Th
91
Pa
92
U
(93)
Np
(94)
Pu
(95)
Am
(96)
Cm
(97)
Bk
(98)
Cf
(99)
Es
(100)
Fm
(101)
Md
(102)
No
(103)
Lr

Legenda

      =Alkalimetalen       =Aardalkalimetalen       =Actiniden       =Overgangsmetalen

Chemische en fysische eigenschappen[bewerken]

Verreweg het grootste deel van de periode-7-elementen, op een paar uitzonderingen na, heeft een atoomkern die snel uiteen valt. Alleen de kernen van uranium en thorium hebben een halfwaardetijd die langer is dan de leeftijd van de Aarde. De elementen die zwaarder zijn dan uranium worden transuranen genoemd die synthetisch uit uranium en thorium door neutronvangst in kernreactoren gevorm kunnen worden. Van de transuranen heeft plutonium de meest stabiele isotopen.