Perithecium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Doorsnede van een perithecium

Een perithecium (meervoud perithecia) is een hard, min of meer bolrond of flesvormig, gesloten vruchtlichaam van sommige zakjeszwammen, waarin sporen worden gevormd.

Hun kenmerk is dat zich aan de bovenzijde een kleine porie, het ostiolum bevindt, waardoor de sporen bij rijpheid, in tegenstelling tot bij apothecia, afzonderlijk na elkaar vrijgelaten worden. Ze zijn gewoonlijk kleiner dan 1 mm in doorsnede. Vaak zitten ze in groot aantal verzonken in de wand van het stroma. Het oppervlak van het stroma is dan door de fijne uitmondingen gepuncteerd.

Perithecia komen voor bij kernzwammen (Sordariomycetes). De geweizwam (Xylaria hypoxylon) is daar een voorbeeld van. Perithecia komen ook voor bij Nectria-soorten, zoals het gewoon meniezwammetje (Nectria cinnabarina) en de parasitaire schimmel Atricordyceps harposporifera.

Perithecia van de seksuele variant van het Gewoon meniezwammetje. Rijpe sporen worden stuk voor stuk door een opening aan de bovenkant weggeschoten.

Zie ook[bewerken]