Petra Sijpesteijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Petra Sijpesteijn
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Petra Marieke Sijpesteijn
Geboortedatum 2 februari 1971
Geboorteplaats Naarden
Nationaliteit Nederlandse
Werkzaamheden
Vakgebied Arabistiek
Universiteit Universiteit Leiden
Beroep hoogleraar, historicus, papyroloog
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Petra Marieke Sijpesteijn (Naarden, 2 februari 1971) is een Nederlandse historicus en hoogleraar Arabische taal en cultuur aan de Universiteit Leiden.

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Sijpesteijn groeide op in Baarn. Ze kwam hier al vroeg in aanraking met oude geschriften: haar vader Pieter Johannes Sijpesteijn onderzocht en vertaalde Griekse papyri.[1]

Opleiding[bewerken | brontekst bewerken]

Ze studeerde in 1996 af in geschiedenis met de scriptie Crisis, continuïteit of een keerpunt? Syrische steden in het Byzantijnse en Islamitische rijk. In 1997 haalde ze haar doctoraal arabistiek met Scribbles from the past, een catalogus van Arabische brieven geschreven op papyrus. Na een jaar aan de Cornell-universiteit gestudeerd te hebben, en onderzoek in Oxford, promoveerde ze aan de Princeton-universiteit. Sijpesteijn ontving verschillende onderzoekssubsidies, waaronder 1 miljoen euro van de European Research Council.[2]

Papyri[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds 2008 is Sijpesteijn hoogleraar Arabische taal en cultuur aan de Universiteit Leiden. Ze maakt deel uit van Leiden University Centre for the Study of Islam (LUCIS), een kenniscentrum op het terrein van islam en richt zich op de ontstaansgeschiedenis van de islam in de 6e en 7e eeuw. Sijpestein werkt met Arabische, Griekse en Koptische papyri uit de islamitische periode als historische bronnen, maar geeft vooral Arabische papyri uit.

Sijpesteijn is behalve hoogleraar Arabische taal en cultuur ook een van de tien Arabische papyrologen ter wereld.[3] Haar onderzoek richt zich op de relatie tussen islam en politieke macht in het Midden-Oosten. Door het ontcijferen van Arabische papyri wil ze ertoe bijdragen om het statische beeld van de islam dat in de hedendaagse discussies gebruikt wordt bij te stellen.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Shaping a Muslim State: The World of a Mid-eighth-century Egyptian Official (2013)
  • Why Arabic, Hoezo Arabisch (2012)
  • From Al-Andalus To Khurasan (2006)
  • From al-Andalus to Khurasan (co-auteur met Lennart Sundelin, 2006)
  • Papyrology and the History of Early Islamic Egypt (co-auteur met Lennart Sundelin,2004)

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]