PetroChina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
PetroChina
Oprichting 1999
Sleutelfiguren Zhou Jiping CEO
Hoofdkantoor Peking, Volksrepubliek China
Werknemers 534.652 (2014)
Producten -Aardolie
-Aardgas
-Motorbrandstoffen
-Petrochemie
Omzet RMB 2283 miljard (2014)
$ 370 miljard (2014)
Winst Gestegen RMB 119,0 miljard (2014)
$ 19,3 miljard (2014)
Website (en) PetroChina
Portaal  Portaalicoon   Economie
Hoofdkantoor PetroChina.

PetroChina Company Limited is een Chinees energiebedrijf, meer bepaald de grootste olieproducent van het land. Het bedrijf werd in 1999 opgericht en is gevestigd in de hoofdstad Peking.

Beschrijving[bewerken]

PetroChina benzinestation in Xinjiang

In 1999 werd het bedrijf opgericht door de China National Petroleum Corporation (CNPC). CNPC splitste diverse olie- en gasbelangen af en brachten deze samen in PetroChina. PetroChina kreeg een jaar later een beursnotering op de New York Stock Exchange en de Hong Kong Stock Exchange. Pas in november 2007 werden de aandelen ook genoteerd op de effectenbeurs van Shanghai. Dit zijn A-aandelen die alleen door inwoners van het land kunnen worden gekocht. Op de eerste handelsdag verdrievoudigde de aandelenkoers van RMB 16,70 naar RMB 46,60 (circa $6,60). De onderneming werd bijna $ 1000 miljard waarde en verdrong Exxon van de eerste plaats.[1] De meerderheid van de aandelen, zo’n 86%, is nog steeds in handen van het staatsbedrijf CNPC.[2]

Naast PetroChina zijn Sinopec en CNOOC de twee andere grote oliemaatschappijen in China. PetroChina en Sinopec zijn vooral actief op het land terwijl CNOOC vooral op zee actief is met het zoeken en produceren van olie en gas.

De bedrijfsactiviteiten gaan terug tot de vijftiger jaren en PetroChina is nog steeds actief op het gebied van exploratie en de winning van olie en aardgas. De ruwe olie wordt verwerkt in eigen raffinaderijen en het verzorgt de afzet van gas en brandstoffen in het land. Het is ook een actieve producent van petrochemicaliën.

PetroChina produceert bijna uitsluitend olie en aardgas in de Volksrepubliek China. In 2014 werd slechts 13% van de olie en 5% van het gas buiten China gewonnen.[2] In 2014 produceerde PetroChina 945 miljoen vaten olie, dat is gemiddeld 2,6 miljoen vaten per dag.[2] De oliereserves werden getaxeerd op 10.600 miljoen vaten en als het aardgas erbij wordt geteld dan verdubbelen de reserves.[2] De drie belangrijkste nationale olieprovincies zijn Daqing, Chongqing en Xinjiang. Om aan de vraag te voldoen wordt ook op grote schaal olie geïmporteerd, in 2014 was dit ruim 400 miljoen vaten. Aardgas wordt vooral in Chongqing en in het Tarimbekken in Sinkiang, helemaal in het westen van het land, geproduceerd. Dit gas wordt met eigen pijplijnen naar de kustregio’s vervoerd.

De raffinaderijen kunnen op jaarbasis 1,2 miljard vaten ruwe olie omzetten.[2] De Chinese overheid heeft een belangrijke rol bij het vaststellen van de verkoopprijzen van de brandstoffen.[2] In 2011 en 2012 leed het bedrijf een verlies op de chemie- en raffinage-activiteiten omdat de gestegen prijs van ruwe olie niet geheel kon worden doorberekend.[2] Het beschikt in China over een netwerk van bijna 20.000 benzinestations voor de verkoop van brandstoffen.[2]

Per ultimo 2014 telde PetroChina 535.000 werknemers.[2] Hiervan werkte iets meer dan 50% bij het deel verantwoordelijk voor de exploratie en winning. Bij de raffinaderijen en chemie-activiteiten werkten 155.000 mensen of 30% van het totaal. Bij PetroChina werken relatief veel mensen in vergelijking tot grote westerse oliebedrijven, maar net als bij deze bedrijven leveren de upstreamactiviteiten van PetroChina ook de grootste bijdrage aan de winst.

Europa[bewerken]

Medio 2011 richtten PetroChina en INEOS een joint venture op.[3] In de joint venture bracht INEOS twee Europese raffinaderijen in en in ruil betaalde PetroChina ongeveer $ 1 miljard aan INEOS.[3] De raffinaderijen staan in Grangemouth in Schotland en bij Marseille in Frankrijk. De raffinaderijen hebben elk een capaciteit van 210.000 vaten olie per dag. De joint venture heeft ongeveer 1000 werknemers en een omzet van $ 15 miljard op jaarbasis.[3]

Resultaten[bewerken]

De resultaten van PetroChina zijn vooral afhankelijk van de ontwikkeling van de productie en de internationale olieprijs.

financiële resultaten in miljarden RMB
Jaar[4] Omzet Bedrijfs-
resultaat
Netto-
resultaat
Olieproductie
(x1000 vaten/dag)
Gasproductie
(miljoen cf/dag)
Werknemers
(gemiddeld)
2010 1465 187,8 150,8 2349,7 6085 552.698
2011 2004 182,5 146,0 2424,7 6565 552.810
2012 2195 175,5 130,6 2504,2 6991 548.344
2013 2258 188,6 142,3 2555,8 7676 544.083
2014 2283 169,8 119,0 2590,3 8298 534.652

Ongevallen[bewerken]

Op 29 juli 2006 raakten bij een explosie in de Pertamina-PetroChina-olieraffinaderij te Bojonegoro in de Indonesische provincie Oost-Java 150 mensen gewond.[5] Zo'n 6000 bewoners in drie nabijgelegen dorpen vluchtten vanwege de explosies.

Trivia[bewerken]

  • Sinds 5 november 2007 worden de aandelen van het bedrijf publiekelijk verhandeld op de beurs van Shanghai. Op de openingsdag verdrievoudigde de waarde van het bedrijf, dat daardoor op 1 biljoen dollar werd geschat, twee keer zoveel als de voorheen grootste oliemaatschappij ter wereld, Exxon. In maart 2008 was de beurswaarde echter gedaald tot 397 miljard dollar, waardoor PetroChina weer daalde naar de tweede plaats.
  • PetroChina en CNPC zijn actief betrokken bij de oliewinning in Dafoer in Soedan. Vanwege het gewapend conflict in de regio en de mogelijke rol die de energiemaatschappijen daarbij (in)direct spelen, hebben diverse beleggers hun aandelen in beide bedrijven verkocht.[6]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]