Phil Foden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Phil Foden
Foden namens Manchester City in juli 2017
Persoonlijke informatie
Volledige naam Philip Walter Foden
Geboortedatum 28 mei 2000
Geboorteplaats Stockport, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 171 cm
Been Links
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Manchester City
Rugnummer 47
Contract tot 30 juni 2024
Jeugd
2009–2017 Vlag van Engeland Manchester City
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2017– Vlag van Engeland Manchester City 93(23)
Interlands **
2015–2016
2016–2017
2017
2018
2018–
2020–
Vlag van Engeland Engeland –16
Vlag van Engeland Engeland –17
Vlag van Engeland Engeland –18
Vlag van Engeland Engeland –19
Vlag van Engeland Engeland –21
Vlag van Engeland Engeland
8(2)
23(13)
2(1)
3(1)
15(4)
15(2)

* Bijgewerkt op 29 april 2022
** Bijgewerkt op 29 april 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Philip 'Phil' Walter Foden (Stockport, 28 mei 2000) is een Engels voetballer die doorgaans als middenvelder uitkomt. Hij stroomde in 2017 door vanuit de jeugd van Manchester City. Foden debuteerde in 2020 in het Engels voetbalelftal, waarmee hij de finale van het EK 2020 bereikte.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

2017–2019: Begin carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Foden werd op zijn achtste opgenomen in de jeugdopleiding van Manchester City. Hiervoor zat hij op 6 december 2016 voor het eerst op de bank, bij het Champions League-thuisduel tegen Celtic FC. Hij kwam niet van de reservebank af bij het 1–1 gelijkspel. In de voorbereiding op het seizoen 2017/18 maakte Foden indruk in de International Champions Cup, waarna Pep Guardiola hem op 21 november 2017 liet debuteren in het eerste elftal, tijdens een met 1–0 gewonnen Champions League-wedstrijd, thuis tegen Feyenoord.[1] Door een kwartier voor tijd Yaya Touré te vervangen, werd hij de jongste speler die ooit namens Manchester City speelde in een Europese competitie. Twee weken later, tegen Sjachtar Donetsk in dezelfde competitie, kreeg Foden zijn eerste basisplaats. Daarmee verbrak hij op een leeftijd van 17 jaar en 192 dagen het record van Josh McEachran als jongste Engelsman die startte in een UEFA Champions League-wedstrijd en werd hij de eerste speler geboren in de jaren 00 die startte in een Champions League-duel.[2] Fodens debuut in de Premier League volgde op 16 december 2017. Hij viel toen in de 83ste minuut in voor İlkay Gündoğan tijdens een met 4–1 gewonnen thuiswedstrijd tegen Tottenham Hotspur. Tijdens de met 3–0 gewonnen finale van de League Cup tegen Arsenal FC op 25 februari 2018 kwam Foden vlak voor tijd binnen de lijnen voor Sergio Agüero. In de terugwedstrijd van het met 5–2 gewonnen tweeluik tegen FC Basel op 7 maart 2018 werd hij de jongste Engelsman die in de basis startte bij een knock-outwedstrijd in de Champions League. Met een leeftijd van 17 jaar en 283 dagen nam hij het record over van Kieran Richardson.[3] Manchester City werd in 2018 landskampioen met een recordaantal van honderd punten. Foden had gedurende dat competitieseizoen vijf invalbeurten en werd zo op een leeftijd van 17 jaar en 350 dagen de jongste Premier League-winnaar ooit, erkend door Guiness World Records.[4]

Op 5 augustus 2018 startte Foden in het basiselftal tegen Chelsea FC in de met 0–2 gewonnen strijd om de Community Shield. Hij gaf de assist bij de openingstreffer van Agüero. Op 25 september 2018 was Foden voor het eerst zelf trefzeker, in het uitduel tegen Oxford United in de zestiende finale van de League Cup. In december 2018 werd zijn contract bij Manchester City met vier jaar verlengd, tot medio 2024.[5] Op 6 januari 2019 scoorde Foden in het FA Cup-duel tegen Rotherham United (7–0) voor het eerst in het Etihad Stadium. Op 12 maart 2019 was hij verantwoordelijk voor het zesde doelpunt bij een 7–0 zege op Schalke 04 in de achtste finales van de Champions League. Foden werd daarmee op een leeftijd van 18 jaar en 288 dagen zowel de jongste doelpuntenmaker namens Manchester City in de Champions League als de jongste Engelse doelpuntenmaker in de knock-outfase van het miljardenbal. Op 3 april 2019 kreeg Foden tegen Cardiff City zijn eerste basisplaats in de Premier League. Nadat Manchester City die wedstrijd met 2–0 won, noemde Guardiola Foden een "exceptionele speler". Daarbij vertelde de trainer van Manchester City dat Foden in het daaropvolgende seizoen meer speelminuten zou krijgen en in het daaropvolgende decennium belangrijk zou worden.[6] Fodens eerste doelpunt in de Premier League maakte hij op 20 april 2019, in een thuiswedstrijd tegen Tottenham Hotspur. Na vijf minuten maakte hij het enige doelpunt van de wedstrijd. Op een leeftijd van 18 jaar en 327 dagen werd hij daarmee de eerste speler geboren in de jaren 00 en de op twee na jongste speler ooit die namens Manchester City scoorde in de Premier League.[7] Aan het eind van het seizoen kroonde Manchester City zich opnieuw tot landskampioen. Ook won Manchester City de finales van de FA Cup (6–0 tegen Watford FC) en de League Cup (na strafschoppen tegen Chelsea), maar daarin kwam Foden niet in actie.

2019–2021: Groei tot basisspeler[bewerken | brontekst bewerken]

Aan het begin van het seizoen 2019/20 won Manchester City na een strafschoppenreeks de strijd om de Community Shield tegen Liverpool FC. Foden kwam vlak voor tijd binnen de lijnen als de vervanger van Kevin De Bruyne en scoorde in de strafschoppenserie. Op 1 maart 2020 won Manchester City de finale van de League Cup met 1–2 van Aston Villa. Foden speelde de volledige wedstrijd, leverde de assist bij de openingstreffer van Agüero en werd na afloop van de finale benoemd tot de man van de wedstrijd. Vanaf maart lag het seizoen enkele maanden stil in verband met de coronacrisis.[8] Na de hervatting kreeg Foden meer speeltijd en scoorde hij vijfmaal. In de Champions League werd Manchester City in de kwartfinales uitgeschakeld door Olympique Lyonnais, in de FA Cup vond de club zijn waterloo in de halve finales tegen Arsenal FC. Medio 2020 sloot Fodens teamgenoot op het middenveld David Silva zijn tienjarige periode bij Manchester City af. Foden werd gezien als zijn vervanger.[9][10]

Zo startte Foden in de eerste vier competitiewedstrijden van het seizoen 2020/21, maar vervolgens belandde hij een aantal keer op de reservebank, terwijl hij in de Champions League wel basisplaatsen kreeg. Guardiola verklaarde dat hij Foden meer als aanvaller zag.[11] Foden werd op 7 februari 2021 de jongste speler ooit die scoorde en een assist leverde in een Premier League-wedstrijd op Anfield.[12] In het competitieseizoen 2020/21 kroonde Manchester City zich voor een zevende keer tot landskampioen, waarbij Foden negen keer scoorde en zeventien basisplaatsen kreeg. Ook startte Foden in de met 1–0 gewonnen League Cup-finale tegen Tottenham Hotspur op 25 april 2021. In de kwartfinales van de Champions League tegen Borussia Dortmund op 6 en 14 april 2021 werd hij de vijfde Engelse speler die in zowel de heen- als de terugwedstrijd van een Champions League-kwartfinale wist te scoren, na Peter Crouch, Raheem Sterling, Wayne Rooney en Frank Lampard en de op Kylian Mbappé na jongste speler die dat deed.[13] Ook werd hij daarmee de eerste Engelsman die voorafgaand aan zijn 21ste verjaardag minstens zes Champions League-doelpunten wist te maken.[14] Door in de halve finales Paris Saint-Germain te verslaan, bereikte Manchester City voor het eerst een Champions League-finale. In de finale op 29 mei 2021 werd de club echter met 0–1 verslagen door Chelsea FC. Foden speelde de volledige wedstrijd. Na afloop van het seizoen werd hij door de UEFA opgenomen in de 23-koppige UEFA Champions League Squad of the Season.[15] In de Premier League werd hij benoemd tot de beste speler onder 23 van het seizoen en door de PFA als beste speler onder 21 van het seizoen.[16][17]

2021–heden: Sleutelspeler[bewerken | brontekst bewerken]

Op 7 augustus 2021 verloor Manchester City de strijd om de Community Shield met 1–0 van Leicester City. Foden zat niet in de wedstrijdselectie voor de wedstrijd en de eerste competitiewedstrijden van het seizoen wegens een voetblessure.[18] Gedurende het seizoen 2021/22 kreeg Foden voornamelijk basisplaatsen. Op 26 april 2022 scoorde hij in de halve finales van de Champions League tegen Real Madrid.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Overig Totaal
Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass. Wed. Dlp. Ass.
2017/18 Manchester City Vlag van Engeland Premier League 5 0 1 2 0 0 3 0 0 10 0 1
2018/19 13 1 0 8 5 1 4 1 0 1 0 1 26 7 2
2019/20 23 5 2 9 1 5 5 2 2 1 0 0 38 8 9
2020/21 28 9 5 9 4 2 13 3 3 50 16 10
2021/22 24 8 3 6 2 4 10 3 2 0 0 0 40 13 9
Totaal 93 23 11 34 12 12 35 9 7 2 0 1 164 44 31

Bijgewerkt op 29 april 2022.

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

Foden maakte deel uit van verschillende Engelse nationale jeugdselecties. Hij nam met Engeland –17 deel aan zowel het EK –17 als het WK –17 van 2017. Hij bracht zijn ploeg in de EK-finale met 1–2 voor tegen Spanje –17, maar de Spanjaarden maakten nog gelijk en wonnen vervolgens de beslissende strafschoppenreeks. Foden en zijn ploeggenoten namen vijf maanden later revanche op datzelfde Spanje –17 door dat in de WK-finale met 5–2 te verslaan. Foden maakte zelf zowel de 3–2 als de 5–2. Na afloop werd hij uitgeroepen tot de beste speler van het toernooi.[19] Foden was twee jaar later met Engeland –21 actief op het EK –21 van 2019. Hij scoorde in het groepsduel tegen Frankrijk –21, maar Engeland werd in de groepsfase uitgeschakeld na twee nederlagen en een gelijkspel.

Engels voetbalelftal[bewerken | brontekst bewerken]

Soms heb je zo'n speler in je generatie. Ik was er misschien eentje, Steven Gerrard was er twintig jaar geleden eentje en toen kwam Wayne Rooney. Foden kan een andere zijn. Je ziet hem spelen en denkt direct: dit is speciaal. Ik ben enorm benieuwd naar de komende twee of drie jaar, want die jaren gaan hem vormen.

Michael Owen over Foden voorafgaand aan het EK 2020 in juni 2021

Op 25 augustus 2020 werd Foden door Gareth Southgate voor het eerst opgeroepen voor het Engels voetbalelftal, voor de Nations League-duels tegen IJsland en Denemarken.[20] Op 5 september 2020 debuteerde hij voor het eerste nationale elftal in de uitwedstrijd tegen IJsland. In de 68ste minuut werd hij vervangen door Danny Ings, Raheem Sterling verzorgde in de blessuretijd de enige treffer van de wedstrijd. Na afloop van de wedstrijd tegen IJsland kregen Foden en Mason Greenwood tegen de coronamaatregelen van IJsland en de gedragsregels van de FA in vrouwelijk bezoek in het spelershotel, waarop Southgate besloot beide spelers niet mee te laten reizen richting het Nations League-duel tegen Denemarken.[21] Ook Fodens club Manchester City veroordeelde het gedrag.[22] Foden maakte excuses voor zijn gedrag, maar werd niet geselecteerd voor de daaropvolgende interlandperiode in oktober 2020.[23] In de interlandperiode in november 2020 was Foden er wel weer bij en op 18 november 2020 zorgde hij voor zijn eerste assist en twee doelpunten namens Engeland, bij een 4–0 zege op IJsland in het Wembley Stadium in de Nations League.

Op 1 juni 2021 werd duidelijk dat Foden door Southgate opgenomen werd in de Engelse selectie voor het EK 2020.[24] Gedurende het toernooi had Foden blond haar als verwijzing naar Paul Gascoigne, die namens Engeland presteerde op het EK 1996.[25] Foden startte in de eerste twee groepswedstrijden, tegen Kroatië (1–0) en Schotland (0–0), maar kwam niet in actie in het laatste groepsduel tegen Tsjechië, de achtste finale tegen Duitsland en de kwartfinale tegen Oekraïne. In de verlenging van de halve finale tegen Denemarken kwam hij binnen de lijnen voor Mason Mount. In deze verlenging schoot Harry Kane Engeland naar de finale. Wegens een lichte voetblessure was het onduidelijk of Foden in actie kon komen in de finale tegen Italië.[26] Foden zat uiteindelijk niet in de wedstrijdselectie in de na een strafschoppenreeks verloren finale.

Interlands van Phil Foden voor Vlag van Engeland Engeland
Bijgewerkt op 19 april 2022.
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals Assists
15 Als speler bij Vlag van Engeland Manchester City 2 6
1. 5 september 2020 Vlag van IJsland IJslandEngeland Vlag van Engeland 0 – 1 Nations League 2020/21
2. 12 november 2020 Vlag van Engeland EngelandIerland Vlag van Ierland 3 – 0 Vriendschappelijk
3. 18 november 2020 Vlag van Engeland EngelandIJsland Vlag van IJsland 4 – 0 Nations League 2020/21 Goal 80' Goal 84' Assist
4. 25 maart 2021 Vlag van Engeland EngelandSan Marino Vlag van San Marino 5 – 0 Kwalificatie WK 2022 Assist
5. 28 maart 2021 Vlag van Albanië AlbaniëEngeland Vlag van Engeland 0 – 2
6. 31 maart 2021 Vlag van Engeland EngelandPolen Vlag van Polen 2 – 1
7. 13 juni 2021 Vlag van Engeland EngelandKroatië Vlag van Kroatië 1 – 0 EK 2020
8. 18 juni 2021 Vlag van Engeland EngelandSchotland Vlag van Schotland 0 – 0
9. 7 juli 2021 Vlag van Engeland EngelandDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 1 (n.v.)
10. 9 oktober 2021 Vlag van Andorra AndorraEngeland Vlag van Engeland 0 – 5 Kwalificatie WK 2022 Assist
11. 12 oktober 2021 Vlag van Engeland EngelandHongarije Vlag van Hongarije 1 – 1
12. 12 november 2021 Vlag van Engeland EngelandAlbanië Vlag van Albanië 5 – 0 Assist
13 15 november 2021 Vlag van San Marino San MarinoEngeland Vlag van Engeland 0 – 10 Assist
14. 26 maart 2022 Vlag van Engeland EngelandZwitserland Vlag van Zwitserland 2 – 1 Vriendschappelijk
15. 29 maart 2022 Vlag van Engeland EngelandIvoorkust Vlag van Ivoorkust 3 – 0 Assist
15 Totaal 2 6

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Vlag van Engeland Manchester City
Premier League 2017/18, 2018/19, 2020/21, 2021/22
FA Cup 2018/19
EFL Cup 2017/18, 2018/19, 2019/20, 2020/21
FA Community Shield 2018, 2019
Vlag van Engeland Engeland –17
Wereldkampioenschap onder 17 2017

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

Foden werd in januari 2019 vader van een zoon, genaamd Ronnie.[27]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]