Philip Freriks

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Philip Freriks
Philip Freriks
Philip Freriks
Volledige naam Philip Johan Freriks
Bijnaam Philip de Hakkelaar
Geboren 27 juli 1944
Geboorteplaats Utrecht
Origine Vlag van Nederland Nederland
Beroep Journalist
Jaren actief 1989-heden
Bekend van NOS Journaal, De Slimste Mens en Groot Dictee der Nederlandse Taal
Website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Media

Philip Johan Freriks (Utrecht, 27 juli 1944) is een Nederlands journalist en televisiepresentator. Van 4 maart 1996 tot en met 18 december 2009 was hij nieuwslezer bij het NOS Journaal. Daarnaast presenteert hij De Slimste Mens en was hij van 1990 tot en met 2016 presentator van het Groot Dictee der Nederlandse Taal.

Loopbaan[bewerken]

Philip Freriks in 1977

Journalist[bewerken]

Freriks werkte al in zijn middelbareschooltijd bij het Nieuw Utrechts Dagblad, de Utrechtse editie van Het Parool. Na in 1965 zijn hbs-diploma te hebben behaald, vertrok hij naar Parijs, waar hij politieke wetenschappen studeerde en een bijbaantje als slaapwagenconducteur had. Vanaf 1971 werkte hij als buitenlandcorrespondent voor Het Parool en voor de omroepen TROS, VARA en VPRO. Van 1974 tot 1977 werkte hij in Nederland bij de VARA en als buitenlandcorrespondent voor de Franse krant Le Monde.

Vanaf 1977 werkte Freriks weer in Parijs. Hij was toen tevens de Parijse correspondent van de NOS maar werkte niet meer voor de TROS. In 1985 stapte hij over van Het Parool naar de Volkskrant. In 1993 stopte hij als buitenlandcorrespondent.

Presentator[bewerken]

Freriks presenteerde samen met Leoni Jansen in het seizoen 1989-1990 de wekelijkse mediarubriek Lopend vuur voor de NOS-televisie, het seizoen daarna alleen. Vanaf 1991 maakte hij met Henk Pröpper drie seizoenen het boekenprogramma Passages (NPS) en het geschiedenisprogramma De tijd staat even stil (NCRV). Ook presenteerde hij enkele malen De avond van de korte film en De avond van het boek, het laatste naar aanleiding van de uitreiking van de Libris Literatuur Prijs, samen met onder anderen Petra Possel.

Op zijn initiatief – en naar Frans voorbeeld, waar een nationaal dictee reeds traditie was – startte de NOS in december 1990 het jaarlijks af te nemen Nationaal Dictee Nederlandse Taal in de zaal van de Eerste Kamer in Den Haag. Toen het Dictee een jaar later ook in Vlaanderen werd uitgezonden en er dus Vlamingen mochten deelnemen, werd de titel gewijzigd in Groot Dictee der Nederlandse Taal.

Vanaf 1 januari 1996 presenteerde Freriks het achtuurjournaal van de NOS. Hij zou per 1 januari 2006 worden opgevolgd door Charles Groenhuijsen maar bleef aan toen Groenhuijsen onverwacht werd ontslagen nog voor hij zijn eerste journaal had gepresenteerd. Uiteindelijk presenteerde Freriks op 18 december 2009 zijn laatste journaal. In januari 2010 werd hij als nieuwslezer opgevolgd door Rob Trip.

Freriks presenteerde meerdere malen De Nationale Bijbeltest samen met Mieke van der Weij. Hij is daarnaast de stem in het biografische programma Profiel.

Van 2008 tot 2011 maakte Freriks in Frankrijk reportages op locatie, voor het programmaonderdeel 'Le Tour de Fifi' in De Avondetappe.

In november 2008 presenteerde Freriks samen met Eva Jinek en Eelco Bosch van Rosenthal rechtstreeks vanuit Washington de uitzending waarin verslag werd gedaan van de presidentsverkiezing in de VS. In augustus 2009 presenteerde hij drie dagen achtereen een deel van het achtuurjournaal vanuit Kaboel in Afghanistan, waar op 20 augustus presidentsverkiezingen werden gehouden.

Sinds de zomer van 2012 presenteert Freriks de quiz De Slimste Mens bij de NCRV op NPO 2, samen met het eenmansjurylid Maarten van Rossem.

Vanaf de zomer van 2014 maakte Freriks samen met oud-weerman Erwin Kroll de serie Lekker Weertje voor Omroep MAX.

Begin 2015 verleende Freriks zijn medewerking aan het NPO-televisieprogramma Hier zijn de Van Rossems, waar hij verantwoordelijk was voor de achtergrondstem.

Theater[bewerken]

Freriks heeft ook tweemaal een succesvolle theatertournee door Nederland gemaakt. Hij schreef en trad op met het tekstmuziekprogramma Ik herinner me (vanaf 2001) en vervolgens met Gare du Nord (2004).

Hij was meerdere malen verteller in kameropera's van het gezelschap Piccoli Olandesi onder leiding van Marc Panthus.

In het najaar van 2008 speelde Freriks de rol van rechter in de satirische voorstelling De Grote Verkiezingsshow van Het Zuidelijk Toneel.[1] De rol leverde hem lovende kritieken op. Hij was in 2009 verteller bij (kronings)concerten van de Nederlandse Bachvereniging onder leiding van Richard Egarr. Verder maakte hij in 2010 een theatertournee met de Afscheidsmonologen, als verteller in een claus van John Leerdam. Vanaf 2012 trad Freriks op met het 'vertelconcert' Voyage à Paris, gewijd aan de componist Francis Poulenc. Op 5 april 2012 was Freriks de verteller in The Passion op het Willemsplein in Rotterdam.

Overige activiteiten[bewerken]

Sinds 2005 is Freriks ambassadeur van de CPNB-boekpromotiecampagne Nederland Leest.

(Zelf)typering[bewerken]

Freriks kreeg door zijn talrijke versprekingen de bijnaam 'Philip de Hakkelaar'.

Freriks zei ooit: "Bij het Journaal sleutel ik veel aan teksten. Ik heb bij de krant geleerd dat je veel woorden kunt weglaten, zoals 'namelijk' en 'want'. Dat is overbodige rommel, dat schrap ik. Net als 'huidige'. Als ik dat vroeger gebruikte, zei mijn chef 'Had-ie een dikke huid?' Je stoeit met materie. Het is ambachtelijk werk, je componeert mooie teksten. Dat is het leuke van het Journaal."

Privéleven[bewerken]

Freriks werd geboren als zoon van een ambtenaar bij de Nederlandse Spoorwegen en een gemeenteraadslid voor de PvdA. Hij trouwde in Parijs met een Française, Lili, en heeft één zoon. Zijn echtgenote werkte voor filmfestivals maar begon later te schilderen en exposeerde in 2006 en 2007 in Amsterdam.

Bibliografie[bewerken]

  • 2003 - De Meridiaan van Parijs
  • 2003 - Gare du Nord
  • 2003 - Ik herinner me... theaterteksten
  • 2003 - Schilders van Parijs (kunstboek voor kinderen)
  • 2005 - Jantje (over zijn oudste broer die bij de bevrijding van Groningen werd doodgeschoten), novelle
  • 2009 - Les chats de Lili / De katten van Lili, met schilderijen van Lili Freriks
  • 2010 - Kat van Kaboel

Externe link[bewerken]

Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Philip Freriks.