Philip Freriks

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Philip Freriks
Philip Freriks
Philip Freriks
Volledige naam Philip Johan Freriks
Bijnaam Philip de Hakkelaar
Geboren 27 juli 1944
Geboorteplaats Utrecht
Origine Vlag van Nederland Nederland
Beroep Televisiepresentator
Jaren actief 1989 - heden
Bekend van NOS Journaal, De slimste mens en Het Groot Dictee der Nederlandse Taal
Website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Media

Philip Johan Freriks (Utrecht, 27 juli 1944) is een Nederlands journalist. Van 4 maart 1996 tot en met 18 december 2009 was hij presentator bij het NOS Journaal. Daarnaast presenteert hij het Groot Dictee der Nederlandse Taal en De slimste mens. Freriks werd geboren als zoon van een ambtenaar bij de Nederlandse Spoorwegen en een gemeenteraadslid voor de PvdA.

Loopbaan[bewerken]

Journalist[bewerken]

Philip Freriks in 1977

Tijdens zijn opleiding aan de middelbare school werkte hij al bij het Nieuw Utrechts Dagblad, de Utrechtse editie van Het Parool. Na in 1965 zijn hbs-diploma te hebben behaald, vertrok Freriks naar Parijs, waar hij politieke wetenschappen studeerde en een bijbaantje als slaapwagenconducteur had. Vanaf 1971 werkte hij als buitenlandcorrespondent voor Het Parool en voor de omroepen TROS, VARA en VPRO. Van 1974 tot 1977 werkte hij in Nederland bij de VARA en als buitenlandcorrespondent voor de Franse krant Le Monde.

Vanaf 1977 werkte hij weer in Parijs. Hij was toen tevens de Parijse correspondent van de NOS, maar werkte niet meer voor de TROS. In 1985 stapte Freriks over van Het Parool naar de Volkskrant. In 1993 stopte hij als buitenlandcorrespondent.

Presentator[bewerken]

Hij presenteerde samen met Leoni Jansen in het seizoen 1989-1990 de wekelijkse mediarubriek Lopend Vuur voor de NOS-televisie, het seizoen daarna alleen. Vanaf 1991 maakte hij drie seizoenen, met Henk Pröpper, het boekenprogramma Passages (NPS) en het geschiedenisprogramma De tijd staat even stil (NCRV). Ook presenteerde hij enkele malen De avond van de korte film en De avond van het boek, de laatste naar aanleiding van de uitreiking van de Libris Literatuurprijs, samen met onder anderen Petra Possel.

Op zijn initiatief - en naar Frans voorbeeld, waar een nationaal dictee reeds traditie was - startte de NOS in december 1990 het jaarlijks af te nemen Nationaal Dictee Nederlandse Taal in de zaal van de Eerste Kamer in Den Haag. Toen het Dictee een jaar later ook in Vlaanderen werd uitgezonden en er dus Vlamingen mochten deelnemen, werd de naam gewijzigd in Het Groot Dictee der Nederlandse Taal.

Vanaf 1 januari 1996 presenteerde hij het achtuurjournaal van de NOS. Hij zou per 1 januari 2006 worden opgevolgd door Charles Groenhuijsen, maar bleef aan toen Groenhuijsen onverwacht werd ontslagen nog voor hij zijn eerste journaal had gepresenteerd. Uiteindelijk presenteerde hij op 18 december 2009 zijn laatste journaal. In januari 2010 werd hij opgevolgd door Rob Trip als nieuwslezer.[1]

Hij presenteerde meerdere malen De Nationale Bijbeltest samen met Mieke van der Weij. Hij is daarnaast de stem in het biografieprogramma Profiel.

Van 2008 tot 2011 maakte Freriks in Frankrijk reportages op locatie, voor het programmaonderdeel Le Tour de Fifi in De Avondetappe van Mart Smeets.

In november 2008 presenteerde Freriks samen met Eva Jinek en Eelco Bosch van Rosenthal rechtstreeks vanuit Washington de uitzending waarin verslag werd gedaan van de historische verkiezing van Barack Obama tot president van de VS. In augustus 2009 presenteerde hij drie dagen achtereen een deel van het achtuurjournaal vanuit Kaboel in Afghanistan, waar op 20 augustus presidentsverkiezingen werden gehouden.

Sinds de zomer van 2012 presenteert Freriks de quiz De Slimste Mens bij de NCRV op NPO 2, samen met het eenmansjurylid Maarten van Rossem.

Vanaf de zomer van 2014 maakt hij samen met oud-weerman Erwin Kroll de serie Lekker Weertje voor Omroep MAX.

Begin 2015 verleende hij zijn medewerking aan het NPO-televisieprogramma Hier zijn de Van Rossems waar hij verantwoordelijk is voor de achtergrondstem.

Theater[bewerken]

Naast zijn journalistieke werk heeft Freriks de laatste jaren tot twee maal toe een succesvolle theatertournee door Nederland gemaakt. Hij schreef en trad op met het tekstmuziekprogramma Ik herinner me (vanaf 2001) en vervolgens met Gare du Nord (2004).

Hij was meerdere malen verteller in kameropera’s van het gezelschap Piccoli Olandesi o.l.v. Marc Panthus.

In het najaar van 2008 speelde hij de rol van rechter in De Grote Verkiezingsshow, de zaak tegen de familie Alleman, van het Zuidelijk Toneel. De rol leverde hem lovende kritieken op. Hij was in 2009 verteller bij (kronings)concerten van de Bachvereniging o.l.v. Richard Egarr. Met dezelfde dirigent en studenten van de Dutch National Opera Academy deed hij ook de making-of van de opera Clemenza di Tito van Mozart op het Festival Classique in Den Haag (juni 2010). Ook deed hij in 2010 een theatertournee met de Afscheidsmonologen, als verteller in een claus van John Leerdam. Vanaf 2012 treedt Freriks op met het 'vertelconcert' Voyage à Paris gewijd aan de componist Francis Poulenc. Op 5 april 2012 was Freriks de verteller in The Passion op het Willemsplein in Rotterdam.

Overige activiteiten[bewerken]

Sinds 2005 is Philip Freriks ambassadeur van de CPNB-campagne Nederland Leest. Hij is ook ambassadeur van de Nederlandse Koloniën van Weldadigheid met het doel de Koloniën een plaats op de Werelderfgoedlijst van Unesco te bezorgen. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed heeft Koloniën van Weldadigheid in Drenthe, Overijssel, Friesland en Antwerpen op de 'Voorlopige lijst van toekomstige aanvragen in Nederland' staan. De voordracht zal in 2017 samen met België ingediend worden.[2]

Achtergrond[bewerken]

Freriks kreeg door zijn talrijke versprekingen de bijnaam 'Philip de Hakkelaar'.

Freriks zei ooit: "Bij het Journaal sleutel ik veel aan teksten. Ik heb bij de krant geleerd dat je veel woorden kunt weglaten, zoals 'namelijk' en 'want'. Dat is overbodige rommel, dat schrap ik. Net als 'huidige'. Als ik dat vroeger gebruikte, zei mijn chef 'Had-ie een dikke huid?' Je stoeit met materie. Het is ambachtelijk werk, je componeert mooie teksten. Dat is het leuke van het Journaal."

Privéleven[bewerken]

Freriks is getrouwd in Parijs met een Française, Lili, en heeft één zoon. Lili Freriks heeft steeds voor diverse filmfestivals gewerkt, zoals Festival de Lille, Filmfestival Rotterdam, Cinémathèque Française, Centre Pompidou, Documentary Kopenhagen en Sunnyside of the Doc Marseille, maar heeft sinds enige jaren de schilderkunst opgepikt. In 2006 en 2007 heeft zij geëxposeerd in Amsterdam: 'Peintres Français en Amsterdam'.

Bibliografie[bewerken]

  • 2003 - De Meridiaan van Parijs
  • 2003 - Gare du Nord
  • 2003 - Ik herinner me... theaterteksten
  • 2003 - Schilders van Parijs (kunstboek voor kinderen)
  • 2005 - Jantje (over zijn oudste broer die bij de bevrijding van Groningen werd doodgeschoten), novelle
  • 2009 - Les chats de Lili / De katten van Lili, met schilderijen van Lili Freriks
  • 2010 - Kat van Kaboel

Externe link[bewerken]

Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Philip Freriks.