Philipp Ludwig von Seidel
| Philipp Ludwig von Seidel | ||
|---|---|---|
 | ||
Philipp Ludwig von Seidel (1821-1896) | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Titulatuur/graad | doctoraat | |
| Geboortedatum | 24 oktober 1821[1] | |
| Geboorteplaats | Zweibrücken | |
| Overlijdensdatum | 13 augustus 1896[1] | |
| Overlijdensplaats | München[2] | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Frederick William Universiteit (1840 – 1842),[2][3] Albertina-universiteit (1842 – 1843),[2][3] Ludwig Maximilians-universiteit (1843 – 1844)[2][3][4] | |
| Opleiding/studierichting | wiskunde,[2] astronomie[2] | |
| Proefschrift | De optima forma speculorum telescopicorum | |
| Promotor(s) | Carl August von Steinheil[5][2][3] | |
| Promotie | overzichtsexamen (1846),[2][3] habilitatie (1846),[2][3] Abitur (1839)[3] | |
| Archieflocatie(s) | Archief van het Deutsches Museum[6] | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | astronomie, wiskunde, reeks, wiskundige functie, optica, telescoop, fotometrie, theory of error | |
| Bekend van | Gauss–Seidel method | |
| Werklocatie | München[2] | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Ambt | buitengewoon hoogleraar (Ludwig Maximilians-universiteit – 1847 – 1855),[2][3] professor (Ludwig Maximilians-universiteit – 1855 – 1891),[2][3] executive director (Universitäts-Sternwarte München – 1879 – 1882)[3] | |
| Lid van | Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen (1851), Göttinger Academie van Wetenschappen (1854), Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen (1861), Pruisische Academie van Wetenschappen (1863), Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina (1864), Central European Arc Measurement (1867) | |
Philipp Ludwig von Seidel (Zweibrücken, 23 oktober 1821 - München, 13 augustus 1896) was een Duits wiskundige. Zijn moeder was Julie Reinhold en zijn vader Justus Christian Felix Seidel.[7]
Lakatos schreef de ontdekking van uniforme convergentie toe aan von Seidel (1847) door een analyse van een verkeerd bewijs van Cauchy.[8] Von Seidel ontleedde in 1857 de eerste orde monochromatische aberraties in vijf aparte aberraties. Tegenwoordig zijn ze gekend als de 5 Seidel lensfouten.
De krater Seidel op de maan is naar hem genoemd. Het Gauss–Seidel methode is een bruikbaar methode voor het oplossen van lineaire systemen.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Biography of von Seidel at University of St. Andrews
- Geschichte der Sternwarte Bogenhausen
- Berlijn-Brandenburgse Academie van wetenschappen: Ausgewählte Literaturnachweise (PDF-Datei; 46 kB)
Bronnen, noten en/of referenties
- 1 2 MacTutor Historisch Wiskundig archief; geraadpleegd op: 22 augustus 2017.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Biographisches Jahrbuch und Deutscher Nekrolog; pagina('s): 415-417; genoemd als: Seidel, Ludwig, Philipp von; geraadpleegd op: 19 september 2022; volume: 2.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Deutsche Biographie; geraadpleegd op: 19 september 2022; Deutsche Biographie-identificatiecode: 117463655.
- ↑ Seidel, Philipp Ludwig; geraadpleegd op: 19 september 2022.
- ↑ Mathematics Genealogy Project; geraadpleegd op: 11 oktober 2018; MGP-identificatiecode: 61849.
- ↑ https://kalliope-verbund.info/DE-611-BF-112105.
- ↑ Philipp Ludwig von Seidel. School of Mathematics and Statistics, University of St Andrews, Scotland (May 2000).
- ↑ Latakos, Imre (1976). Proofs and Refutations. Cambridge University Press, p. 141.