Philipp Walsleben

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Philipp Walsleben
Philipp Walsleben, Ronde van Limburg 2015.
Philipp Walsleben, Ronde van Limburg 2015.
Persoonlijke informatie
Bijnaam Walze
Geboortedatum 19-11-1987
Geboorteplaats Potsdam, Vlag van Duitsland Duitsland
Lengte 176 cm
Gewicht 66 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg P&S Team Thüringen
Discipline(s) Wegwielrennen
Ploegen
2007
2008
2009-2017
2018
Heinz Von Heiden-Focus
Palmans-Cras
Beobank-Corendon
P&S Team Thüringen
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Philipp Walsleben (Potsdam, 19 november 1987) is een Duits wielrenner en voormalig veldrijder. Nadat hij jarenlang een subtoppers was in het veldrijden, kondigde hij in november 2017 aan te stoppen met veldrijden en zich voortaan enkel nog op het wegwielrennen focussen.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Nadat hij begin 2003 tweede geworden was op het Duits kampioenschap veldrijden bij de nieuwelingen, ging hij zich meer focusen op deze tak van de wielersport. Begin 2005 klopte hij Christoph Pfingsten in de strijd om de nationale titel bij de junioren. Bij zijn overstap naar de beloften duurde het tot het seizoen 2007-2008 tot hij ook internationaal doorbrak. Dit deed hij met overwinningen in onder meer de GP van Hasselt, Cyclocross Asper-Gavere en Cyclocross Gieten. Ook werd hij tweedde achter Niels Albert tijdens het Europees kampioenschap en vijfde op het Wereldkampioenschap.

Gedurende het seizoen 2008-2009 domineerde Walsleben de beloftencategorie. Hij won toen zes manches en het eindklassement van de Superprestige veldrijden, vier manches en het eindklassement van de GvA Trofee Veldrijden en alle manches en het eindklassement van de Wereldbeker veldrijden. Hij wist zich ook tot Europees kampioen en tot Wereldkampioen te kronen. Hij won dat seizoen ook zijn eerste Duitse titel bij de elites.

Elite[bewerken]

In het veldritseizoen 2009-2010 debuteerde Walsleben bij de elite. Dit onder contract van het Belgische team BKCP-Powerplus. Zijn eerste seizoenen waren moeizaam. Verder dan twee Nationale titels en enkele overwinningen en ereplaatsen in kleinere crossen kwam hij niet. Zijn dieptepunt bereikte hij begin 2012 toen hij te Kleinmachnow zijn vierde titel op rij wou behalen. Hij moest genoegen nemen met de tweede plek, want hij eindigde op 41 seconden van Christoph Pfingsten.

Na de gemiste titel herpakte Walslben zich en klopte hij tijdens de nationale kampioenschappen van 2013 Marcel Meisen en diezelfde Pfingsten. Het seizoen 2013-2014 betekende de doorbraak van Walsleben. Tijdens de Caubergcross behaalde hij de derde plek. Het was zijn eerste podium in een grote klassementscross. Ook gedurende de rest van het seizoen presteerde hij sterk. In de Wereldbeker van 2013-2014 bellande hij in vier van de zeven manches op het podium en in de eindstand werd hij tweede, met 58 punten achterstand op Lars van der Haar. In het daaropvolgend seizoen presteerde Walsleben wederom sterk. Hij eindigde als vierde in de eindklassering Wereldbeker. Wel slaagde hij er niet in om zijn Duitse titel te verlengen. Hij pakte het brons, achter kampioen Marcel Meisen en Sascha Weber.

In het seizoen 2015-2016 presteerde Walsleben niet op het niveau van de twee voorgaande seizoenen. Wel wist hij te Vechta voor de zesde maal in zijn carrière de nationale titel te winnen. Ook het seizoen 2016-2017 verliep moeizaam. Hij wist geen ereplaatsen te behalen in grote crossen en kon zijn Duitse titel niet verdedigen. Walsleben begon nog wel aan het seizoen 2017-2018, maar de inmiddels 30-jarige Duitsers besloot in november het veldrijden vaarwel te zeggen en zich op de weg te gaan richten.[1]

Wegwielrennen[bewerken]

In zijn periode als veldrijden liet Walsleben al geregeld mooie dingen zien op de weg. Zo won hij een rit in de Mi-Août en Bretagne (2011), een rit in de Ronde van de Elzas (2013) en wist hij een rit en het eindklassement van de Baltic Chain Tour 2013 te winnen.

Nadat hij eind 2017 zijn afscheid als veldrijder had aangekondigd tekende hij een contract voor 2018 bij de het Duitse clubteam P&S Team Thüringen. In mei van dat jaar behaalde hij een ritoverwinning in en de eindzege van de Bałtyk-Karkonosze-Tour.

Palmares[bewerken]

Wegwielrennen[bewerken]

2008

2011

2013

2015

2016

2017

2018

Jersey yellow.svg Eindklassement Bałtyk-Karkonosze-Tour

Veldrijden[bewerken]

Elite[bewerken]

Overwinningen[bewerken]
Seizoen Wereldbeker Superprestige DVV trofee Regenboogtrui
WK
Europeese kampioenstrui
EK
Duitse kampioenstrui
DK
Overige Totaal aantal zeges
2008-2009 NVT NVT Goud Frankfurt 2
2009-2010 DNF NVT Goud Frankfurt 2
2010-2011 5e NVT Goud 1
2011-2012 9e NVT Zilver 0
2012-2013 5e NVT Goud 1
2013-2014 11e NVT Goud Baden, Rupchen 3
2014-2015 9e NVT Brons 0
2015-2016 19e 11e Goud 1
2016-2017 13e DNF Brons 0
2017-2018 NVT 24e NVT Slaný 1
Totaal 0 0 0 0 0 6 5 11
Erelijst[bewerken]
Seizoen Aantal Regenboogtrui Duitse kampioenstrui SP WB DVV
2008-2009 4 overwinningen NVT Goud NVT NVT NVT
2009-2010 2 overwinningen DNF Goud 14e 36e 23e
2010-2011 1 overwinningen 5e Goud 14e 8e 14e
2011-2012 0 overwinningen 9e Zilver 27e 42e 23e
2012-2013 1 overwinningen 5e Goud 11e 19e 10e
2013-2014 3 overwinningen 11e Goud 5e Zilver 7e
2014-2015 0 overwinningen 9e Brons 9e 4e 10e
2015-2016 1 overwinningen 19e Goud 21e 22e
2016-2017 0 overwinningen 13e Brons 16e 13e 18e

Jeugd[bewerken]

Categorie Seizoen Wereldbeker Superprestige DVV trofee Regenboogtrui
WK
Europeese kampioenstrui
EK
Duitse kampioenstrui
DK
Overige Totaal aantal zeges
Junioren 2003-2004 15e DNS Zilver 0
2004-2005 13e 9e Goud 1
Totaal 0 0 0 0 0 0 0 1
Beloften 2005-2006 22e 9e 4e 0
2006-2007 5e 27e Goud 0
2007-2008 Milaan Gavere, Gieten Hasselt 16e Zilver 4
2008-2009 Tabor, Pijnacker, Zolder, Roubaix, eindklassement Ruddervoorde, Gavere, Hamme, Diegem, Hoogstraten, Vorselaar, eindklassement Oudenaarde, Hasselt, Essen, Baal, eindklassement Goud Goud NVT 16
Totaal 5 8 5 1 1 1 0 20