Philipp Walsleben

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Philipp Walsleben
Philipp Walsleben, Ronde van Limburg 2015.
Persoonlijke informatie
Bijnaam Walze
Geboortedatum 19 november 1987
Geboorteplaats Potsdam, Vlag van Duitse Democratische Republiek Oost-Duitsland
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitser
Lengte 176 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg gestopt
Discipline(s) Veldrijden
Wegwielrennen
Ploegen
2006
2007
2008
2009-2017
2018
2019-2021
Team Notebooksbilliger.de
Heinz Von Heiden-Focus
Palmans-Cras
Beobank-Corendon
P&S Team Thüringen
Alpecin-Fenix
Overige
Zeges:  
Duits kampioen veldrijden 2009, 2010, 2011, 2013, 2014 & 2016
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Philipp Walsleben (Potsdam, 19 november 1987) is een Duits voormalig veldrijder en wegwielrenner. Op het einde van het wielerseizoen 2021 stopte de toen 34-jarige Walsleben met professioneel wielrennen. [1]

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

In de verschillende jeugdcategoriën werd Walsleben verschillende malen Duits kampioenschap veldrijden. Nadat hij begin 2003 tweede geworden was bij de nieuwelingen, won hij in 2005 zijn eerste veldrittitel. In de zomer van dat jaar won hij ook nog de juniorenwedstijd tijdens het nationaal kampioenschap Crosscountry Mountainbike. Bij de Belofte won hij in het seizoen 2006-2007 de nationale titel. In het seizoen 2007-2008 brak Walsleben ook internationaal door. Hij boekte overwinningen in onder meer de GP van Hasselt, Cyclocross Asper-Gavere en Cyclocross Gieten. Ook werd hij tweede tijdens het Europees kampioenschap en vijfde op het Wereldkampioenschap, telkens bij de U23. Het daaropvolgende veldritseizoen domineerde Walsleben de beloftencategorie. Hij won zes manches en de eindwinst in de Superprestige veldrijden, vier manches en het eindklassement in de GvA Trofee Veldrijden en alle manches plus de eindwinst in de Wereldbeker veldrijden. Hij kroonde zich ook tot zowel Europees als Wereldkampioen. Hij won dat seizoen ook zijn eerste Duitse titel bij de elites.

Elite[bewerken | brontekst bewerken]

In het seizoen 2009-2010 vierde Walsleben bij het Belgische BKCP-Powerplus team zijn debuut bij de elite. Zijn eerste seizoenen waren moeizaam. Verder dan twee Nationale titels en enkele overwinningen en ereplaatsen in kleinere crossen kwam hij niet. Zijn dieptepunt bereikte hij begin 2012 toen hij te Kleinmachnow zijn vierde titel op rij wou behalen. Hij moest genoegen nemen met de tweede plek, want hij eindigde op 41 seconden van Christoph Pfingsten.

Na de gemiste titel herpakte Walslben zich en klopte hij tijdens de nationale kampioenschappen van 2013 Marcel Meisen en diezelfde Pfingsten. Het seizoen 2013-2014 betekende de doorbraak van Walsleben. Tijdens de Caubergcross behaalde hij de derde plek. Het was zijn eerste podium in een grote klassementscross. Ook gedurende de rest van het seizoen presteerde hij sterk. In de Wereldbeker van 2013-2014 bellande hij in vier van de zeven manches op het podium en in de eindstand werd hij tweede, met 58 punten achterstand op Lars van der Haar. In het daaropvolgend seizoen presteerde Walsleben wederom sterk. Hij eindigde als vierde in de eindklassering Wereldbeker. Wel slaagde hij er niet in om zijn Duitse titel te verlengen. Hij pakte het brons, achter kampioen Marcel Meisen en Sascha Weber.

In het seizoen 2015-2016 presteerde Walsleben niet op het niveau van de twee voorgaande seizoenen. Wel wist hij te Vechta voor de zesde maal in zijn carrière de nationale titel te winnen. Ook het seizoen 2016-2017 verliep moeizaam. Hij wist geen ereplaatsen te behalen in grote crossen en kon zijn Duitse titel niet verdedigen. Walsleben begon nog wel aan het seizoen 2017-2018, maar de inmiddels 30-jarige Duitsers besloot in november het veldrijden vaarwel te zeggen en zich op de weg te gaan richten.[2]

Wegwielrennen[bewerken | brontekst bewerken]

In zijn periode als veldrijden liet Walsleben al geregeld mooie dingen zien op de weg. Zo won hij een rit in de Mi-Août en Bretagne (2011), een rit in de Ronde van de Elzas (2013) en wist hij een rit en het eindklassement van de Baltic Chain Tour 2013 te winnen.

Nadat hij eind 2017 zijn afscheid als veldrijder had aangekondigd tekende hij een contract voor 2018 bij het Duitse clubteam P&S Team Thüringen. In mei van dat jaar behaalde hij een ritoverwinning in en de eindzege van de Bałtyk-Karkonosze-Tour.

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Veldrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Overwinningen[bewerken | brontekst bewerken]

Categorie Seizoen Wereldbeker Superprestige DVV trofee Regenboogtrui
WK
Europeese kampioenstrui
EK
Duitse kampioenstrui
DK
Overige Totaal aantal zeges
Junioren 2003-2004 15e DNS Zilver 0
2004-2005 13e 9e Goud 1
Totaal 0 0 0 0 0 0 0 1
Beloften 2005-2006 22e 9e 4e 0
2006-2007 5e 27e Goud 0
2007-2008 Milaan Gavere, Gieten Hasselt 16e Zilver 4
2008-2009 Tabor, Pijnacker, Zolder, Roubaix, eindklassement Ruddervoorde, Gavere, Hamme, Diegem, Hoogstraten, Vorselaar, eindklassement Oudenaarde, Hasselt, Essen, Baal, eindklassement Goud Goud NVT 16
Totaal 5 8 5 1 1 1 0 20
Elite
2008-2009 NVT NVT Goud Berlijn, Frankfurt 3
2009-2010 DNF NVT Goud Frankfurt 2
2010-2011 5e NVT Goud 1
2011-2012 9e NVT Zilver 0
2012-2013 5e NVT Goud 1
2013-2014 11e NVT Goud Baden, Rupchen 3
2014-2015 9e NVT Brons 0
2015-2016 19e 11e Goud 1
2016-2017 13e DNF Brons 0
2017-2018 NVT 24e NVT Slaný 1
Totaal 0 0 0 0 0 6 6 12
Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Aantal Regenboogtrui Duitse kampioenstrui SP WB DVV UCI
2008-2009 3 overwinning(en) NVT Goud NVT NVT NVT
2009-2010 2 overwinning(en) DNF Goud 14e 36e 23e
2010-2011 1 overwinning(en) 5e Goud 14e 8e 14e 8e
2011-2012 0 overwinning(en) 9e Zilver 27e 42e 23e
2012-2013 1 overwinning(en) 5e Goud 11e 19e 10e
2013-2014 3 overwinning(en) 11e Goud 5e Zilver 7e 5e
2014-2015 0 overwinning(en) 9e Brons 9e 4e 10e 8e
2015-2016 1 overwinning(en) 19e Goud 21e 22e
2016-2017 0 overwinning(en) 13e Brons 16e 13e 18e


Wegwielrennen[bewerken | brontekst bewerken]

2006
Jersey white.svg Jongerenklassement Koers van de Olympische Solidariteit
2011 - 1 zege
3e etappe Mi-Août en Bretagne
2013 - 3 zeges
3e etappe Ronde van de Elzas
Jersey green.svg Puntenklassement Ronde van de Elzas
1e etappe Baltic Chain Tour
Jersey yellow.svg Eindklassement Baltic Chain Tour
2015
Jersey black.svg Strijdlustigste renner Ronde van België
2016
Jersey yellow.svg Bergklassement Ronde van Tsjechië
2017
Jersey polkadot.svg Bergklassement Ronde van de Limousin
2018 - 4 zeges
3e etappe Bałtyk-Karkonosze-Tour
Jersey yellow.svg Eindklassement Bałtyk-Karkonosze-Tour
Rund um den Sachsenring
Lichterfelde (Criterium)
2021 - 1 zege
1e etappe Boucles de la Mayenne
4e etappe Arctic Race of Norway

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Strade Bianche
2019 opgave
2020 opgave opgave
2021 opgave opgave 108e 95e

Ploegen[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Wielerploegen
Voorganger:
Malte Urban
2008
Duitse kampioenstrui Duits kampioen veldrijden Duitse kampioenstrui
Philipp Walsleben
2009, 2010 & 2011
Opvolger:
Christoph Pfingsten
2012

Voorganger:
Christoph Pfingsten
2012
Duitse kampioenstrui Duits kampioen veldrijden Duitse kampioenstrui
Philipp Walsleben
2013 & 2014
Opvolger:
Marcel Meisen
2015

Voorganger:
Marcel Meisen
2015
Duitse kampioenstrui Duits kampioen veldrijden Duitse kampioenstrui
Philipp Walsleben
2016
Opvolger:
Marcel Meisen
2017
Zie de categorie Philipp Walsleben van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.