Philippe Baucq

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Philippe Baucq

Philippe François Victor Baucq (Brussel, 13 maart 1880 - Schaarbeek, 12 oktober 1915) was een Belgisch architect en verzetsstrijder tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij is door de Duitsers op 12 oktober 1915 gefusilleerd op de Nationale Schietbaan in Schaarbeek.

Levensloop[bewerken]

Philippe Baucq studeerde architectuur aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel. Als architect ontwierp hij verschillende herenhuizen te Brussel. Vanwege zijn zorg om het welzijn van de lagere klassen vormde hij samen met vrienden de katholieke associatie Lindhout.[1]

Eerste Wereldoorlog[bewerken]

Tijdens de Eerste Wereldoorlog nam Baucq, onder andere met Edith Cavell, deel aan een netwerk om gewonde en voortvluchtige soldaten te helpen vluchten naar het neutrale Nederland. Hij speelde een belangrijke rol bij de verspreiding van de verboden krant La Libre Belgique. Tevens hielp hij bij de organisatie van Mot du Soldat, een communicatiedienst voor soldaten aan de frontlinie met hun familie in bezet België.

Baucq werd opgepakt door een Duitse patrouille, beschuldigd van spionage en werd gevangengezet in de gevangenis van Sint-Gillis. Op 7 oktober 1915 werd hij ter dood veroordeeld, zonder dat hem hierbij de mogelijkheid werd gegeven zich te verdedigen. Hij werd op 12 oktober 1915 doodgeschoten door een vuurpeloton.[1]

Gedachtenis[bewerken]

Monument voor Philippe Baucq in het Josaphatpark
  • In het Josaphatpark te Schaarbeek is een monument ter ere van Baucq opgericht, gemaakt door de kunstenaar Jacques Nisot.
  • In Etterbeek is een straat naar hem vernoemd.
  • Een herdenkingsplaat is bevestigd op de plaats waar zijn voormalige woonhuis stond aan de Groothertogstraat 1 in Etterbeek, op de hoek met de Waversesteenweg.