Naar inhoud springen

Philippe Clement

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Philippe Clement
Clement als assistent-trainer van Club Brugge tijdens het seizoen 2016–17
Clement als assistent-trainer van Club Brugge tijdens het seizoen 2016–17
Persoonlijke informatie
Volledige naam Philippe Clement
Bijnaam (de) Fille
(de) Clemme
Geboortedatum 22 maart 1974
Geboorteplaats Antwerpen, Vlag van België België
Lengte 191 cm
Positie Centrale verdediger 1
Verdedigende middenvelder 2
Centrale middenvelder 3
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2011
Huidige club Vlag van Engeland Norwich City
Functie Hoofdtrainer
Contract tot 30 juni 2029
Jeugd
1984–1989
1989–1990
1990–1992
Vlag van België Sint-Anneke Sport
Vlag van België Berchem Sport
Vlag van België Beerschot VAC
Senioren
Seizoen Club W (G)
1992–1995
1995–1998
1998–1999
1999–2009
2009–2011
Vlag van België Beerschot VAC
Vlag van België KRC Genk
Vlag van Engeland Coventry City
Vlag van België Club Brugge
Vlag van België Germinal Beerschot
47(1)
86(3)
12(0)
256(38)
57(2)
Interlands
1998–2007 Vlag van België België 38(1)
Getrainde teams
2011–2012
2012
2012–2017
2017
2017–2019
2019–2021
2022–2023
2023–2025
2025–
Vlag van België Club Brugge (beloften)
Vlag van België Club Brugge (interim)
Vlag van België Club Brugge (assistent)
Vlag van België Waasland-Beveren
Vlag van België KRC Genk
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Monaco AS Monaco
Vlag van Schotland Rangers FC
Vlag van Engeland Norwich City
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Philippe Clement [uitspraak: fi'lip klə'mɑ̃]? (Antwerpen, 22 maart 1974) is een Belgisch voetbaltrainer en voormalig betaald voetballer.

Clement was van 1992 tot 2011 actief als betaald voetballer als centrale verdediger of als verdedigende middenvelder. Hij begon als centrale middenvelder, maar maakte in 2001 een transformatie door als centrale verdediger. Nadien speelde Clement evenwel nog regelmatig als middenvelder. Hij speelde tien jaar bij Club Brugge en kwam verder uit voor KRC Genk, het Engelse Coventry City en Germinal Beerschot. Na zijn spelerscarrière werd hij trainer. Met KRC Genk en Club Brugge werd Clement als hoofdtrainer Belgisch landskampioen, en ging erna clubs in het buitenland leiden.

Clement speelde 38 maal voor de Belgische nationale ploeg. Zijn laatste wedstrijd was Finland-België op 6 juni 2007. Hij maakte deel uit van de selectie voor het WK 1998 en Euro 2000. Vanwege een blessure aan de hamstrings, opgelopen tijdens de bekerfinale met Club Brugge tegen Moeskroen, moest Clement een streep trekken door het WK 2002.[1]

Spelerscarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugd en Beerschot VAC (1984–1995)

[bewerken | brontekst bewerken]

Clement begon zijn carrière in de jeugdploegen van Sint-Anneke Sport (1984-1989), Berchem Sport (1989-1990) en Beerschot VAC (1990-1995). In maart 1992 debuteerde Clement bij Beerschot VAC, een toenmalige derdeklasser, in het eerste elftal. Datzelfde seizoen zouden de Ratten overigens kampioen spelen en promoveren naar tweede klasse.

KRC Genk (1995–1998)

[bewerken | brontekst bewerken]

In 1995 werd Philippe Clement voor 14 miljoen Belgische frank naar Racing Genk getransfereerd, toen een ambitieuze tweedeklasser. Datzelfde seizoen dwong hij met Racing Genk de promotie af naar eerste klasse. De Limburgse fusieclub maakte al snel furore in eerste nationale, met de bekerwinst tegen Club Brugge in 1998 onder trainer Aimé Anthuenis als hoogtepunt. Clement was onder Anthuenis een van dé sterkhouders op het middenveld. Met name met Wilfried Delbroek (of Andy Stroy) vormde hij destijds een uitstekende tandem, maar ook met de Pool Krzysztof Bukalski klikte het goed tot aan diens blessure. Clement maakte in maart 1998 zijn debuut voor de Belgische nationale ploeg, tegen Noorwegen. Enkele maanden later mocht hij mee naar het WK in Frankrijk, dat voor België na de groepsfase afgelopen was.

Coventry City (1998–1999)

[bewerken | brontekst bewerken]

De Antwerpse middenvelder besloot na een succesvol seizoen bij Genk dat de tijd rijp was voor een buitenlands avontuur. Clement vertrok na het seizoen 1997–1998 waarin Genk de beker won tegen Club Brugge (4–0) naar Premier League-club Coventry City. Een aantal blessures zorgden er echter voor dat Clement nauwelijks aan spelen toekwam bij de Sky Blues, die wat hun beste jaren in de Premier League bleken (vroege jaren negentig) dan al achter de rug hadden. Coventry eindigde, in het ene seizoen dat Clement bij de club was, als vijftiende met gelijk aantal punten (42) als Wimbledon en zes punten boven de degradatiezone.

Op geen enkel moment kon Clement dan ook Gary McAllister en de Nederlander George Boateng, die alles speelde, het vuur aan de schenen leggen centraal op het middenveld — onder leiding van de Schotse trainer-manager Gordon Strachan. Clement begon zes keer aan een Premier League-wedstrijd en viel zes keer in. In twee wedstrijden die hij startte won Coventry, en telkens speelde hij negentig minuten: de uitwedstrijd tegen Blackburn Rovers (1–2) op 7 november 1998 en de thuiswedstrijd die hier op volgde tegen Everton (3–0) op 15 november 1998. Clement speelde 16 officiële wedstrijden voor de Sky Blues. Hij keerde daarom na één seizoen terug naar België.

Club Brugge (1999–2009)

[bewerken | brontekst bewerken]

Club Brugge betaalde 40 miljoen Belgische frank voor de middenvelder, ongeveer evenveel als wat hij een jaar eerder aan Coventry had gekost. Trainer Eric Gerets verliet op hetzelfde moment Brugge. Maar nadat middenvelder en libero Eric Addo de Leeuw naar PSV Eindhoven volgde, ging Brugge naarstig op zoek naar versterking voor de toenmalige trainer: René Verheyen. Die oplossing zag men in Clement, die bij Coventry City niet had weten door te breken wegens blessures.

Clement diende bij blauw-zwart weliswaar grote schoenen te vullen op de positie van centrale middenvelder. Clubicoon Franky Van der Elst zette namelijk in mei 1999 een punt achter een rijkgevulde loopbaan. Addo was een belangrijke speler geweest in de as van het veld. Clement maakte zijn debuut voor Club Brugge op de openingsspeeldag tegen STVV, een thuiswedstrijd op 8 augustus 1999 die Club Brugge met 4–0 won. In zijn tweede wedstrijd uit tegen Sporting Lokeren won Brugge met 2–5, scoorde hij op aangeven van Sandy Martens en gaf een assist door een vrije trap van Éric Deflandre met het hoofd tot bij Edgaras Jankauskas te deviëren. Hij liep in het slot van die wedstrijd wel een spierverrekking op die hem twee weken aan de kant hield. Clement speelde 36 officiële wedstrijden in zijn eerste seizoen en scoorde viermaal. Omdat de volgende trainer, de Noor Trond Sollied, echter zomeraanwinst Timmy Simons geschikter vond voor de rol als nummer zes, dreigde Clement plots naast de ploeg te vallen. Bovendien viel Clement in de zomer van 2000 uit met een kuitblessure, waardoor hij dat najaar amper in actie kwam.[2] Simons kwam in 2000, een jaar na Clement, de ploeg versterken.

Clement vocht terug en werd vanaf 2001 uitgespeeld als centrale verdediger, spelend naast de jonge Birger Maertens en later ook David Rozehnal. Simons speelde meestal als nummer 6 voor de verdediging. Clement speelde negentig minuten mee in de stunt van Club Brugge op het veld van AC Milan in de UEFA Champions League 2003–04 (0–1 in San Siro). Notoir moment van Clement als Club Brugge-speler is zijn bijdrage aan de 2–1 thuiszege tegen rivaal RSC Anderlecht op 7 december 2002. Clement, nota bene spelend in de mandekking (op Nenad Jestrović, die rood kreeg voor duiken tegenover Clement), was twee keer beslissend voor zijn club met twee ouderwetse libero-acties. Hij kreeg in de tweede helft meer vrijheid van Sollied, die risico's moest nemen omdat Brugge in het krijt stond (0–1) en omdat Maertens rood had gekregen in de eerste helft. Hij trok mee naar voren en bediende rechtsachter Olivier De Cock die scoorde met een afstandsschot op twintig meter. Vervolgens zette Clement zelf de aanval op en rondde die zelf af met een intikker, op een aangeven van Andrés Mendoza vanop rechts.[3]

Regelmatig speelde Clement in latere jaren evenwel centraal op het middenveld, aanvankelijk met Timmy Simons in de defensie onder Trond Sollied in 4–3–3 formatie of 3–4–3 formatie en later in een 4–4–2 onder met name trainers Čedomir Janevski en Jacky Mathijssen. Als er moest gebikkeld worden moest met name Clement als breekijzer dienen vanwege zijn fysieke sterkte, zijn vermogen om als een acht te infiltreren en zijn kopkracht die ook op stilstaande fases veelvuldig van pas zijn gekomen. Met Club Brugge won Clement twee titels in 2003 en 2005 en drie bekers in 2002, 2004 en 2007. Clement speelde in totaal 359 officiële wedstrijden voor blauw-zwart, waarin hij 52 maal scoorde. In zijn laatste seizoen, 2008–2009, was hij aanvoerder van de ploeg. Zijn laatste wedstrijd voor Brugge speelde hij op 16 mei 2009, thuis tegen Excelsior Moeskroen (4–1 overwinning). Op het uur viel hij in als middenvelder, voor Jonathan Blondel.[4]

Germinal Beerschot (2009–2011)

[bewerken | brontekst bewerken]

Na tien jaar in dienst van Club Brugge te zijn geweest, tekende Clement op 29 juli 2009 een tweejarig contract bij Germinal Beerschot, de club waar het voor hem allemaal begon. Clement speelde bij Germinal Beerschot als centrale verdediger. Op 21 november 2009 verdwaasde Clement zijn vorige werkgever meteen bij zijn grote terugkeer naar het Jan Breydelstadion: Germinal Beerschot ging met 1–2 winnen op Club Brugge.[5] Clement speelde nog eens 62 officiële wedstrijden voor Germinal Beerschot in twee seizoenen bij de club. Na het seizoen 2010–2011 zette de toen 37-jarige Clement een punt achter zijn spelersloopbaan. Al tijdens het seizoen nam Clement het besluit zijn aflopende contract niet meer te verlengen en zijn schoenen aan de haak te hangen. Zijn afscheid verliep niet zoals gewenst. De Antwerpenaar viel nog vier keer naast de selectie in zijn laatste weken als voetballer, terwijl het met Germinal Beerschot sportief en financieel ook niet bijster goed ging. Hij vond dat hij in zijn laatste maanden "niet het respect van de club kreeg dat hij verdiende en dat hij een waardiger afscheid had verwacht". Twee jaar later ging Germinal Beerschot overkop — het naamgedeelte 'Germinal' was al verdwenen. De laatste trainer onder wie Clement heeft gespeeld was Jacky Mathijssen, die ook zijn laatste trainer bij Club Brugge was. Zijn laatste officiële wedstrijd speelde Clement op 12 maart 2011, op het Kiel tegen KV Mechelen (1–1), ruim twee maand voor het einde van het voetbalseizoen.[6][7]

seizoen club land competitie wed. goals
1992/93Beerschot VACVlag van België BelgiëTweede Klasse60
1993/9481
1994/95330
1995/96KRC Genk331
1996/97Jupiler League230
1997/98302
1998/99Coventry CityVlag van Engeland EngelandPremier League120
1999/00Club BruggeVlag van België BelgiëJupiler Pro League314
2000/01164
2001/02326
2002/03295
2003/04314
2004/05244
2005/06224
2006/07292
2007/08202
2008/09223
2009/10Germinal Beerschot282
2011/11290
Totaal45844

Laatst bijgewerkt 07-05-2011

Trainerscarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Na het seizoen 2010-2011 stopte Clement met voetballen en ging hij aan de slag bij Club Brugge als verdedigerstrainer van het eerste elftal, in combinatie met beloftentrainer. De terugkeer van Clement was al bekend toen hij nog als speler bij Germinal Beerschot actief was, in maart 2011.[8] Toen de Nederlandse hoofdcoach Adrie Koster in oktober 2011 aan de deur werd gezet, werd diens assistent Rudi Verkempinck tijdelijk aangeduid als vervanger. Clement werd de assistent van Verkempinck. In het daaropvolgende seizoen werd de nieuwe hoofdcoach Georges Leekens medio november ontslagen en werd Clement voor twee wedstrijden de interim-hoofdcoach. Club speelde 2-2 gelijk tegen Newcastle in de Europa League en verloor drie dagen later de wedstrijd tegen RSC Anderlecht met 6-1. Na de aanstelling van Juan Carlos Garrido werd hij assistent-trainer. In het seizoen 2013–2014 werd hij wederom voor een wedstrijd (opnieuw tegen Anderlecht) hoofdcoach, na het ontslag van Garrido. De wedstrijd werd door Club Brugge met 4-0 gewonnen. Na die wedstrijd werd hij weer assistent met de aanstelling van Michel Preud'homme als hoofdcoach. Op 22 mei 2017 verliet Clement Club Brugge samen met hoofdcoach Michel Preud'homme. Clement verklaarde dat hij wilde proberen om hoofdcoach te worden bij een club.

Waasland-Beveren

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 24 mei 2017 tekende Clement een contract bij Waasland-Beveren waar hij de mogelijkheid kreeg om hoofdcoach te worden. Onder zijn leiding kwam de club tot goede resultaten en werden veel punten behaald. Er werd onder andere gewonnen tegen Antwerp FC en Standard Luik.

Op 18 december 2017 besloot Clement zijn contract bij Waasland-Beveren in te ruilen voor een contract bij KRC Genk. In zijn eerste seizoen bij KRC Genk haalde hij de bekerfinale (verloren tegen Standard) en eindigde Genk op een vijfde plaats in het klassement, goed voor een Europees ticket. In het seizoen 2018-2019 haalde Genk schitterende resultaten onder zijn leiding, 2018 werd dan ook afgesloten op een eerste plaats in de competitie en met overwintering in de UEFA Europa League. Eind 2018 won hij de Trofee Raymond Goethals. Datzelfde seizoen werd hij met KRC Genk landskampioen.

Na zijn periode bij KRC Genk keerde Clement terug naar Club Brugge om er hoofdcoach te worden. Hij behaalde meteen succes, want met Club kon hij als tweede Belgische ploeg (na Genk in 2011) ooit doorstoten naar de Champions League via voorrondes. Clement leidde ze ook naar de bekerfinale en een overtuigende eerste plaats in het klassement.

Op 3 januari 2022 tekende Clement een driejarig contract als hoofdtrainer bij AS Monaco, waar hij Niko Kovač opvolgde.[9] Hij eindigde zijn eerste seizoen bij de club met een derde plaats in het algemene klassement en de halve finales in de beker waar ze verloren van FC Nantes. In de UEFA Europa League werden ze uitgeschakeld in de 16de finales door SC Braga. Het volgende seizoen in de beker volgde een verrassende nederlaag tegen tweedeklasser Rodez AF in de ronde van 64. Na zich niet te weten kwalificeren voor de UEFA Champions League kwam Monaco uit in de groepsfase van de UEFA Europa League waarin ze tweede werden. In de knock-out ronde werden ze uitgeschakeld door Bayer 04 Leverkusen. Aan het einde van het seizoen 2022/23 slaagde hij er niet in om met Monaco Europees voetbal af te dwingen.[10] Hij kreeg een dag na de laatste match zijn ontslag.[11]

Op 15 oktober 2023 werd bekend dat Clement de nieuwe trainer werd van Rangers FC. Hij werd daarmee de opvolger van Michael Beale.[12] Rangers FC had op dat ogenblik 15 punten behaald in 8 wedstrijden in de Scottish Premiership (de Schotse voetbalcompetitie), waardoor het reeds een achterstand had van 7 punten op de eeuwige rivaal en stadsgenoot Celtic Glasgow. Onder Clements leiding wonnen de Rangers in het seizoen 2023/24 de Scottish League Cup. Het daaropvolgende seizoen wist Clement de club naar de 1/8e finales in de Europa League te loodsen, maar de resultaten in Schotland zelf waren matig. In februari 2025 werden ze uitgeschakeld voor de beker door een tweedeklasser en stonden ze op een bepaald moment 13 punten achter op de leider Celtic. Na verlies thuis tegen St. Mirren op 22 februari werd de Belg ontslagen.

Op 18 november 2025 tekende Clement een contract tot 2029 als hoofdtrainer bij de Engelse tweedeklasser Norwich City FC. Hij moet in eerste instantie de voorlaatste club in de stand van de Championship uit de degradatiezone leiden.[13]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van België KRC Genk
Beker van België1x1997/98
Vlag van België Club Brugge
Eerste klasse2x2002/03, 2004/05
Beker van België3x2001/02, 2003/04, 2006/07
Belgische Supercup4x2002, 2003, 2004, 2005
Competitie
Aantal Jaren
Vlag van België KRC Genk
Eerste klasse1x2018/19
Vlag van België Club Brugge
Eerste klasse2x2019/20, 2020/21
Belgische Supercup1x2021
Vlag van Schotland Glasgow Rangers
Scottish League Cup1x2023/2024
Individueel
Belgisch Trainer van het Jaar1x2019
Trainer van het Jaar (Gouden schoen)2x2019, 2020
Trofee Raymond Goethals2x2018, 2019
[bewerken | brontekst bewerken]
Voorganger:
Čedomir Janevski
Trainer van Waasland-Beveren
2017
Opvolger:
Sven Vermant
Voorganger:
Albert Stuivenberg
Trainer van KRC Genk
2017-2019
Opvolger:
Felice Mazzù
Voorganger:
Ivan Leko
Trainer van Club Brugge
2019-2021
Opvolger:
Alfred Schreuder