Phryne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Phryne laat haar borsten aan de jury zien, geschilderd door José Frappa.
Frine denudata (Francesco Barzaghi, 1872)
Gérôme, Phryne voor de Areopaag

Phryne (Oudgrieks: Φρύνη) was een courtisane (Hetaere) in het Oude Griekenland uit de 4e eeuw v.Chr. en is bekend geworden vanwege het proces dat tegen haar werd gevoerd wegens goddeloosheid.

Biografie[bewerken]

Phryne's echte naam was Mnēsarétē, maar vanwege haar wat gelige tint werd ze Phryne (pad) genoemd. Ze werd geboren als de dochter van Epicles uit Thespiae en ging later in Athene wonen. Athenaeus van Naucratis levert ons de meeste informatie over het leven van Phryne en haar faam. Zo zou de beeldhouwer Praxiteles, die ook haar geliefde zou zijn, haar als model hebben gebruikt voor het beeld Aphrodite van Cnidus. Ze werd aangeklaagd wegens goddeloosheid en werd in haar proces verdedigd door de redenaar Hypereides die ook een van haar geliefden zou zijn. Tijdens het proces zou Hypereides haar borsten aan de rechters hebben laten zien om hun medelijden op te wekken en ze spraken haar daarop vrij.

Posidippus van Cassandreia levert echter een andere versie van het verhaal aan en hierin zou Phryne de rechters bij de hand hebben gegrepen en met tranen in haar ogen om genade hebben gesmeekt. Volgens historicus Craig Cooper is dit ook de authentieke versie van het verhaal.[1]

Phryne in de kunst[bewerken]

Het proces tegen Phryne is een geliefd onderwerp in de kunst, waaronder het schilderij Phryne avant l'Areopagus ('Phryne voor de Areopaag') van Jean-Léon Gérôme. Ook de schilder William Turner en de beeldhouwer Alexandre Falguière gebruikten dit thema in hun werken. Camille Saint-Saëns componeerde de opera Phryne over haar.

Historische bronnen (selectie)[bewerken]