Pierre Bertrand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Pierre Joseph François Bertrand (Luik, 6 juli 1926 - 11 augustus 2014) was een Belgisch politicus en minister voor het RW.

Levensloop[bewerken]

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij als verzetsstrijder actief in het Onafhankelijkheidsfront en Wallonie libre. Hij werd echter gearresteerd door de Gestapo en zat enkele maanden in de gevangenis.

Na de oorlog promoveerde Bertrand in 1951 tot doctor in de rechten aan de Universiteit van Luik, waarna hij beroepshalve advocaat werd.

Als militant van de Waalse Beweging werd hij in 1961 lid en medeoprichter van de Mouvement populaire wallon. Vanuit deze beweging werd hij in 1965 medeoprichter van de Parti wallon des Travailleurs en vervolgens in 1968 medeoprichter van deRassemblement Wallon.

Van 1968 tot 1974 zetelde hij voor het arrondissement Luik in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waarna hij van 1974 tot 1981 voor hetzelfde arrondissement als rechtstreeks gekozen senator in de Belgische Senaat zetelde. In de Senaat was hij van 1978 tot 1981 fractieleider van de gemeenschappelijke RW-FDF-fractie. Bovendien was hij van 1976 tot 1977 minister, adjunct voor Economische Zaken.

Van 1974 tot 1977 zetelde Bertrand daarnaast ook in het Europees Parlement, van 1974 tot 1977 in de voorlopige Waalse Gewestraad, waarvan hij de ondervoorzitter was en van 1975 tot 1980 van de Regionale Economische Raad van Wallonië. In 1981 verliet hij ontevreden het RW en trad hij toe tot de Rassemblement populaire wallon, die later terecht zou komen bij de PS.

In oktober 1970 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Luik, waar hij van 1983 tot 1988 voor de PS schepen van Cultuur en Toerisme was. In december 1988 verliet hij de Luikse gemeentepolitiek. Tevens was Bertrand actief in verschillende organisaties die streefden naar een aansluiting van Wallonië bij Frankrijk.

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Etienne Knoops
Minister, adjunct bij Economische Zaken
1976-1977