Pierre Buyck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pierre François Buyck
De Sint-Pieterskerk in Sint-Pieters-op-den-Dijk
De Sint-Pieterskerk in Sint-Pieters-op-den-Dijk
Persoonsinformatie
Nationaliteit Belgisch
Geboortedatum 23 mei 1805
Geboorteplaats Brugge
Overlijdensdatum 31 december 1877
Overlijdensplaats Brugge
Werken
Praktijk Provinciaal architect voor West-Vlaanderen
Belangrijke gebouwen • Kerken
• Scholen
• Woningen
• Pastorijen
• Stad- & landhuizen.
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Pierre François Buyck (Brugge, 23 mei 1805 - aldaar, 31 december 1877) was een Belgisch architect, voornamelijk bekend als provinciaal architect van West-Vlaanderen.

Levensloop[bewerken]

Pierre Buyck was de zoon van Jean-François (1761-1836), die werkte bij de dienst "Bruggen en Wegen". Hij liep school aan de Brugse academie, afdeling architectuur, van 1816 tot 1824.

Onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werkte hij als toezichter op bruggen, wegen en waterlopen, bij de administratie van de Rijkswaterstaat.

Vanaf 1831 en tot in 1841 was hij in dienst van de stad Brugge, onder de leiding van stadsarchitect Jean-Brunon Rudd. Hij werd ook leraar aan de Brugse academie.

In 1842 werd hij architect voor de provincie West-Vlaanderen, verantwoordelijk voor de regio Brugge. In die functie ontwierp hij talrijke kerken, stadhuizen en scholen in het noordelijke deel van West-Vlaanderen.

Buyck kreeg ook de leiding over de restauratie van verscheidene historische gebouwen. Zo had hij een belangrijke inbreng in de uitvoering van het ontwerp van Robert Dennis Chantrell voor de Sint-Salvatorskathedraal in Brugge.

Hij werd in zijn activiteiten opgevolgd door zijn zoon, René Buyck.

Werken (Selectie)[bewerken]

De Sint-Laurentiuskerk in Zedelgem
De voormalige gemeenteschool in Stalhille, typisch voorbeeld van een door Pierre Buyck ontworpen schoolgebouw

Buyck bouwde zowel in neoclassicistische stijl, als in neoromaanse of neogotische stijl.

Enkele van de kerken die hij bouwde:

  • 1841-1848: Sint-Gertrudiskerk. Bovekerkestraat, Bovekerke (Koekelare). Neoromaanse stijl.
  • 1845: Sint-Pieter-op-den-Dijkkerk. Blankenbergse Steenweg, Sint-Pieters-op-den-Dijk, Brugge. Vergroting van de bestaande kerk in neoclassicistische stijl.
  • 1845-1846: Sint-Laurentiuskerk. Kerkplein, Zedelgem. Neoclassicistische stijl.
  • 1851-1853: Kerk van de H. Maria Magdalena en H.Catharina. Schaarstraat, Brugge.
  • 1852: Sint-Medarduskerk. Eernegem-Markt, Eernegem (Ichtegem). Neogotiek.
  • 1853-1867: Onze-Lieve-Vrouw-Tenhemelopnemingskerk. Kerkstraat, Gistel. Neogotische stijl.
  • 1854- ~1858: Sint-Bartholomeüskerk. Pollinkhovestraat, Pollinkhove (Lo-Reninge). Gotiek en neogotiek.
  • 1855: Sint-Audomaruskerk. Dorpsstraat, Adinkerke. Bouw van de kerk in neogotische stijl, met uitzondering van de reeds bestaande toren.
  • 1858: Sint-Amanduskerk. Kerkweg, Ichtegem. Laatgotisch gebouw, verbouwd en uitgebreid met twee gotische zijbeuken.
  • 1863-1864: Sint-Vincentiuskerk. Ramskapellestraat, Ramskapelle. Neogotische stijl.
  • 1864-1865: Veldegem
  • 1867-1874: Onze-Lieve-Vrouwekerk. Mariastraat, Oudenburg. Neogotiek.
  • 1869: Sint-Andries- en Sint-Annakerk, Gistelsesteenweg, Brugge. Neogotische stijl. In samenwerking met architect Deshuyser.
  • 1871-1875: Sint-Antonius Abtkerk. Sint-Jozefsstraat, Heist (Knokke-Heist). Neogotiek.
  • 1871-1876: Sint-Rickierkerk. Kerkstraat, Bredene. Neogotische stijl.

Een aantal door Pierre Buyck gebouwde kerken, werd vernield door het geweld van de Eerste Wereldoorlog. Deze bedehuizen, weder opgebouwd met een wezenlijke inbreng van andere architecten, werden niet in bovenstaande lijst opgenomen.

Literatuur[bewerken]

  • Jean VAN CLEVEN, 'Pierre Buyck', in: Nationaal Biografisch Woordenboek, Deel X, Brussel, 1983, blz. 84-86.
  • Brigitte BEERNAERT, 'Pierre François Buyck', in: Lexicon van West-Vlaamse beeldende kunstenaars, deel 2, Kortrijk, 1993, blz. 55.
  • Andries VAN DEN ABEELE & Christopher WEBSTER, Architect Robert D. Chantrell en de kathedraal van Brugge, Brugge, 1987.
  • Jeroen CORNILLY, Architect/Ambtenaar. De betekenis van het ambt van provinciaal architect voor de 19e-eeuwse architectuur in West-Vlaanderen, Leuven, 2013, blz. 656-657.
  • Jeroen Cornilly, Architect en ambtenaar: De West-Vlaamse provinciaal architecten en de 19e -eeuwse architectuurpraktijk. Leuven, Universitaire pers, 2016.
  • Jeroen CORNILLY, Stadsarchitecten in West-Vlaanderen. De impact van een ambtenaar op het stads- en dorspsbeeld, in: Handelingen van het genootschap voor geschiedenis te Brugge, 2017.

Externe link[bewerken]