Pierre Diriken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Pierre Diriken (Tongeren, 16 februari 1882 - 29 november 1960) was een Belgisch volksvertegenwoordiger, senator en burgemeester voor de Belgische Werkliedenpartij en de BSP.

Levensloop[bewerken]

In Tongeren geboren als zoon van een leidekker, werd hij jong drukkersgezel in de drukkerij van Nicolaas Theelen, de uitgever van het Algemeen Belang. Op twintigjarige leeftijd trok hij naar Luik en werd er socialist.

Rond 1900 kwam hij naar Tongeren terug en werkte er voor de Tongerse Werkersbond. Hij richtte een vakbond op voor lederwerkers en een vakbond voor hout en bouw. In november 1909 stichtte hij de eerste socialistische coöperatie van Tongeren, het Tongers Huis, en werd secretaris van de beheerraad. Hij werd ook medewerker aan het dagblad Vooruit.

Hij was in de volgende jaren bij heel wat socialistische initiatieven betrokken, waarbij hij vaak als secretaris fungeerde, zoals:

  • de Propagandaclub,
  • het mijnwerkerssyndicaat (30 januari 1911),
  • de Socialistische Jonge Wacht,
  • de socialistische bibliotheek,
  • het Midden-Comiteit,
  • de partijafdeling,
  • het Comiteit voor het Algemeen Stemrecht,
  • de Studiekring,
  • de mutualiteit (1912),
  • de Metaalbewerkersbond (1912).

Na de Eerste Wereldoorlog werd hij voor de Belgische Werkliedenpartij bestendig propagandist-secretaris voor het arrondissement Tongeren-Maaseik. In 1920 was hij stichter-uitgever van De Volkswil. Hij werd provinciaal secretaris van de socialistische mutualiteiten en secretaris van de gewestelijke vakbondsfederatie van Limburg.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1921 werd hij voor Tongeren verkozen, samen met twee andere socialisten. Hij belandde in de oppositie, maar bij de volgende verkiezingen in 1926 stelde hij een kartel voor, waarmee hij een absolute meerderheid behaalde. Hij werd schepen en bleef dit tot in 1938. Door inwendige verdeeldheid geraakten de socialisten toen in de oppositie. Na de oorlog was hij van 1953 tot 1958 de eerste socialistische burgemeester van Tongeren.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij op 4 november 1942 als verzetslid opgepakt en opgesloten in Antwerpen, Breendonk (19 maanden) en Sint-Gillis (2 maanden). Hij werd daarna naar Buchenwald gevoerd, waar hij tegen het einde van de oorlog bevrijd werd.

Diriken was ook gedurende een kwarteeuw parlementslid:

  • van 1925 tot 1946 was hij gecoöpteerd senator;
  • van 1946 tot 1949 volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Tongeren-Maaseik;
  • in 1949-1950 gecoöpteerd senator;
  • van 1950 tot 1958 volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Tongeren-Maaseik.

Literatuur[bewerken]

  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

Externe link[bewerken]