Pierre van Hooijdonk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pierre van Hooijdonk
Van Hooijdonk in 2012.
Van Hooijdonk in 2012.
Persoonlijke informatie
Bijnaam Pi-Air, Big Pete
Geboortedatum 29 november 1969
Geboorteplaats Steenbergen, Nederland
Lengte 193 cm
Been Rechts
Positie Spits
Clubinformatie
Huidige club Gestopt in 2007
Jeugd
Vlag van Nederland VV Steenbergen
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1989–1991
1991–1995
1995–1997
1997–1999
1999–2000
2000–2001
2001–2003
2003–2005
2005–2006
2006–2007
Vlag van Nederland RBC Roosendaal
Vlag van Nederland NAC Breda
Vlag van Schotland Celtic
Vlag van Engeland Nottingham Forest
Vlag van Nederland Vitesse
Vlag van Portugal Benfica
Vlag van Nederland Feyenoord
Vlag van Turkije Fenerbahçe
Vlag van Nederland NAC Breda
Vlag van Nederland Feyenoord
69 (33)
115 (81)
69 (44)
71 (36)
29 (25)
30 (22)
61 (52)
53 (32)
17 0(5)
37 0(8)
Interlands
1994–2004 Vlag van Nederland Nederland 46 (14)
Getrainde clubs
2011
2013–2014
2014
Vlag van Turkije Turkije (assistent)
Vlag van Nederland Jong Feyenoord
Vlag van Nederland Nederland -21 (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Petrus Ferdinandus Johannes (Pierre) van Hooijdonk (Steenbergen, 29 november 1969) is een Nederlands voetbaltrainer en voormalig speler.

Als speler kwam Van Hooijdonk in Nederland uit voor RBC, NAC, Vitesse en Feyenoord. In het buitenland speelde de spits voor Celtic, Nottingham Forest, Benfica en Fenerbahçe. In zijn eerste periode bij Feyenoord had Van Hooijdonk met zijn vrije trappen en acht goals een aanzienlijk aandeel in de winst van de UEFA Cup in 2002. Met Fenerbahçe pakte hij in 2004 en 2005 de Turkse landstitel.

Van Hooijdonk speelde 46 interlands voor het Nederlands elftal en was actief op het WK 1998, Euro 2000 en Euro 2004.

Na het beëindigen van zijn spelersloopbaan werd Van Hooijdonk actief als trainer. In 2011 was hij assistent-bondscoach van Turkije. In het seizoen 2013/2014 werd hij coach van Jong Feyenoord/Excelsior.

Biografie[bewerken]

Van Hooijdonks biologische vader is van Marokkaanse afkomst. Hij heeft hem nooit ontmoet en hij beschouwt Jan van Hooijdonk, de man van zijn Nederlandse moeder, als zijn vader.[1]

Voetbalcarrière[bewerken]

Clubvoetbal[bewerken]

Van Hooijdonk begon zijn voetbalcarrière bij VV Steenbergen en maakte in 1989 zijn entree in het betaalde voetbal bij RBC. Toen hij in zijn tweede seizoen 27 doelpunten in de eerste divisie maakte, kon hij bij zijn jeugdliefde NAC een contract tekenen. Tijdens het seizoen '93/'94 scoorde hij in elf eredivisiewedstrijden op rij, een Eredivisie-record. Met de tussendoor gespeelde bekerwedstrijden meegeteld scoorde hij zelfs veertien wedstrijden op rij. In zijn periode bij NAC verwierf hij bekendheid met de "buikschuiver" na elk doelpunt. Ook als speler van NAC maakte hij op 14 december 1994 zijn debuut in het Nederlands elftal. Van Hooijdonk ging naar Celtic en na één seizoen naar Nottingham Forest. De aanvaller verwierf bij Oranje al snel de reputatie van 'supersub' door zijn sterke invalbeurten, onder meer op het WK 1998. Het betekende de start van een glanzende loopbaan. Karel Aalbers haalde hem in 1999 naar subtopper Vitesse. Bij de Arnhemse club werd Van Hooijdonk met 25 doelpunten de 2e topscorer van de Eredivisie. Er kwam steeds meer belangstelling voor hem van grote clubs en was uiteindelijk door financiële redenen niet meer te houden. Aan het eind van dat seizoen vertrok Van Hooijdonk naar Benfica.

Hoogtepunt van zijn voetballoopbaan was het winnen van de UEFA Cup met Feyenoord in 2002. De Rotterdammers dankten die hoofdprijs voor een belangrijk deel aan de fenomenale vrije trappen van Van Hooijdonk. Hij scoorde in het toernooi acht goals, waaronder twee in de met 3-2 gewonnen finale tegen Borussia Dortmund, en was daarmee topscorer van het toernooi. In het seizoen 2002/2003 liep de geroutineerde spits 1-op-1 bij Feyenoord, hij maakte er 28 in evenzoveel wedstrijden. In de zomer van 2003 leefde Van Hooijdonk over zijn contract in onmin met Feyenoord-voorzitter Jorien van den Herik.

Van Hooijdonk koos uiteindelijk voor een avontuur in Turkije bij Fenerbahçe waar hij op 9 mei 2004 voor het eerst in zijn carrière een landstitel pakte. Na zijn tweede seizoen aan de Bosporus waar hij wederom kampioen werd, keerde 'Pi-Air' terug op het oude nest: NAC Breda. Dit hernieuwde huwelijk bleek echter van korte duur. Toen trainer Ton Lokhoff, tevens vriend van Van Hooijdonk, ontslagen werd was het ook voor Van Hooijdonk snel afgelopen. De nieuwe trainer Cees Lok vond hem een negatieve invloed hebben op de rest van de selectie en hield hem op de bank.

Van Hooijdonk vertrok niet veel later naar een andere oude bekende: Feyenoord. Hij kondigde aan na dit seizoen een punt achter zijn spelersloopbaan te zullen zetten. Het seizoen 2006/2007 werd totaal niet wat hij ervan verwacht had: Feyenoord eindigde op de zevende plaats. De laatste minuten van de laatste wedstrijd van de competitie (een 5-1 nederlaag tegen sc Heerenveen), liep Van Hooijdonk in tranen over het veld. In de play-offs scoorde hij nog wel tegen FC Groningen uit een vrije trap, maar dit bleek niet genoeg om Europees voetbal te halen, waardoor zijn loopbaan in mineur eindigde.

Inmiddels speelt Van Hooijdonk bij Beek Vooruit uit Prinsenbeek in de Zaterdag1 (3e klasse).

Nederlands elftal[bewerken]

Van Hooijdonk speelde 46 wedstrijden voor het Nederlands elftal en maakte daarin veertien goals. Zijn interlanddebuut maakte hij als invaller op 14 december 1994 tegen Luxemburg, dezelfde wedstrijd waarin ook Clarence Seedorf debuteerde in Oranje. Hij stond vijf keer in de basis; meestal werd hij gebracht als pinch-hitter.

Meest memorabele wedstrijd waarin hij deze status volledig waarmaakte -ook door hemzelf in een interview zo benoemd- was de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Wales van 5 oktober 1996. Bij een 1-0-achterstand werd hij in de 71e minuut ingebracht en boog binnen amper drie minuten tijd met twee goals de stand om. Nederland won uiteindelijk met 1-3.

Van Hooijdonk behoorde tot de selectie voor het WK 1998 in Frankrijk waar Nederland vierde werd. In de halve finale tegen Brazilië werd hij in de slotfase van de verlenging (bij een stand van 1-1) in het strafschopgebied ten val gebracht door Júnior Baiano, maar kreeg van scheidsrechter Ali Bujsaim geen penalty. Brazilië won uiteindelijk na strafschoppen.

Zijn belangrijkste interlandoptreden was waarschijnlijk de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Tsjechië in 2004 die door Nederland met 2-0 gewonnen werd dankzij twee goals van Van Hooijdonk. Op 17 november 2004 speelde hij zijn laatste interland tegen Andorra onder leiding van bondscoach Marco van Basten.

Trainerscarrière[bewerken]

Na zijn spelerscarrière volgde Van Hooijdonk de cursus Trainer/Coach 1. In dit kader liep hij stage bij Excelsior. Hij behaalde het trainersdiploma TC1 in 2008.

Van februari tot november 2011 was hij de assistent van bondscoach Guus Hiddink bij het nationale elftal van Turkije. Tevens had hij, samen met Fuat Çapa en Frans Tekath, de leiding over het nationale B-elftal.

In het seizoen 2013/2014 coachte Van Hooijdonk samen met Patrick Lodewijks Jong Feyenoord/Excelsior.

In 2014 was Van Hooijdonk kortstondig assistent-trainer bij Jong Oranje.

Loopbaan[bewerken]

Seizoen Club Wedstrijden Doelpunten Competitie
1989/90 Vlag van Nederland RBC 32 6 Eerste divisie
1990/91 37 27
1991/92 Vlag van Nederland NAC 35 20
1992/93 33 26
1993/94 31 25 Eredivisie
1994/95 16 10
Vlag van Schotland Celtic 14 4 Scottish Premier League
1995/96 34 26
1996/97 21 14
Vlag van Engeland Nottingham Forest 8 1 Premier League
1997/98 42 29 Football League First Division
1998/99 21 6
1999/00 Vlag van Nederland Vitesse 29 25 Eredivisie
2000/01 Vlag van Portugal Benfica 30 19 SuperLiga
2001/02 Vlag van Nederland Feyenoord 33 24 Eredivisie
2002/03 28 28
2003/04 Vlag van Turkije Fenerbahçe 34 24 Süper Lig
2004/05 19 8
2005/06 Vlag van Nederland NAC Breda 17 5 Eredivisie
Vlag van Nederland Feyenoord 11 3
2006/07 26 5
Totaal - 551 335

Erelijst[bewerken]

Als speler

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Schotland Celtic
Scottish Cup 1x 1994/95
Vlag van Engeland Nottingham Forest
Division One 1x 1997/98
Vlag van Nederland Feyenoord
UEFA Cup 1x 2001/02
Vlag van Turkije Fenerbahçe
Süper Lig 2x 2003/04, 2004/05

Individueel

Trivia[bewerken]

  • In zijn periode bij NAC Breda maakte hij na het maken van een doelpunt een buikschuiver waardoor de supporters van NAC Breda hem de bijnaam Pi-Air gaven.
  • Feyenoord-fans namen een single op genaamd "Put your hands up for Pi-Air".
  • Op 29 mei 2008 raakte bekend dat Van Hooijdonk het slachtoffer werd van oplichting en 250.000 euro verloor toen hij investeerde in een Chinese textielfabriek die helemaal niet bestond.[2]
  • Sinds april 2013 heeft Pierre van Hooijdonk een eigen column in het maandblad NUsport.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]