Piet Gerbrandy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Piet Gerbrandy
Piet Gerbrandy.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Pieter Sjoerd Gerbrandy
Geboren 17 september 1958, Den Haag
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief Sinds 1993
Genre poëzie, essayistiek
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Piet Gerbrandy (Den Haag, 17 september 1958) is een Nederlands dichter, essayist en classicus.

Piet Gerbrandy studeerde van 1976 tot 1984 klassieke talen en vergelijkende indo-europese taalwetenschap te Leiden en doceert Klassiek en Middeleeuws Latijn aan de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft vertalingen, essays, gedichten en poëzierecensies. Hij heeft onder andere de Institutio Oratoria van Marcus Fabius Quintilianus uit het Latijn vertaald. De Nederlandse titel van dit boek is De opleiding tot redenaar. In 1993 begon hij met het schrijven van essays voor het weekblad De Groene Amsterdammer; in 1996 werd hij poëzierecensent bij de Volkskrant. In 2007 verscheen zijn boek Het feest van Saturnus. De literatuur van het heidense Rome, en in 2008 een door hem in het weekblad Opinio begonnen publieke gedachtenwisseling met de rechtsfilosoof Andreas Kinneging in de vorm van achtmaal twee brieven, Het goede leven.

In 2014 ontving hij voor Vlinderslag de Jan Campert Prijs. Naar aanleiding daarvan verscheen in 2015 het kloeke Voegwoorden (De gedichten), een bundeling van zijn werk.

Gerbrandy promoveerde in 2009 op een proefschrift over de poëzie van H.H. ter Balkt en Jacques Hamelink.

Hij was tot 2004 leraar klassieke talen in het middelbaar onderwijs in onder andere Groenlo (Marianum) en in zijn woonplaats Winterswijk. Gerbrandy is de kleinzoon van de voormalige minister-president, Pieter Sjoerds Gerbrandy.

Publicaties[bewerken]

onder meer:

  • Wie leert 't krekeltjen zijn lied? (met M. van Hattum)
  • De marteling van genot. Grieken en Romeinen over lust, verlangen en vervoering. Athenaeum-Polak & Van Gennep
  • Weloverwogen en onopgemerkt - gedichten (1996)
  • In het ravijn - gedichten (1999)
  • Nors en zonder haten - gedichten (1999)
  • Boeken die ertoe doen. Over klassieke literatuur (2000)
  • De zwijgende man is niet bitter - gedichten (2001)
  • De mens is een dier dat kan denken. Een bloemlezing uit de Griekse en Romeinse filosofie (2002)
  • Een steeneik op de rotsen. Over poëzie en retorica (2003)
  • Drievuldig feilloos vals - gedichten (2005)
  • Krang en zing (2006)
  • Lagen as en been (2006)
  • Een zijpad in het woud (2006)
  • Het feest van Saturnus. De literatuur van het heidense Rome (2007)
  • Scheiden wij - foto's (2007)
  • Vriendinnen (2008)
  • Het goede leven, een briefwisseling (met Andreas Kinneging, 2008)
  • Graat (2009)
  • Ga nu en slacht (2009)
  • Omroepers van oproer, breekijzers in taal (2010)
  • Tegen het verval van de retorica (van Cornelius Tacitus, 2010)
  • Morgen ben ik vrij, gedichten (2010)
  • De gong en de rookberg, intrigerende materie van H.H. ter Balkt en Jacques Hamelink (proefschrift, 2011)
  • Smijdige Witheid, een vertroosting (2011)
  • Moerbeivlekken, een pover lied (2011)
  • Vlinderslag, een beurtzang (2013)
  • De jacht op het sublieme, essays (2014)
  • Negen hymnen aan de Ene, Dans die het heelal omkranst, vertaling en bewerking van een werk van Synesius van Cyrene (2016)

Onderscheidingen[bewerken]

Externe links[bewerken]