Piet Gerbrandy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Piet Gerbrandy
Piet Gerbrandy.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Pieter Sjoerd Gerbrandy
Geboren 17 september 1958
Geboorteplaats Den Haag
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief Sinds 1993
Genre poëzie, essayistiek
Dbnl-profiel
Portaal:  Literatuur

Piet Gerbrandy (Den Haag, 17 september 1958) is een Nederlands dichter, classicus, mede-auteur van schoolboeken, essayist, vertaler en librettist.

Biografie[bewerken]

Piet Gerbrandy studeerde van 1976 tot 1984 klassieke talen en vergelijkende indo-europese taalwetenschap te Leiden en doceert Klassiek en Middeleeuws Latijn aan de Universiteit van Amsterdam. Hij schrijft vertalingen uit het Grieks en Latijn, essays, gedichten en poëzierecensies. Hij heeft onder andere de Institutio Oratoria van Marcus Fabius Quintilianus uit het Latijn vertaald als De opleiding tot redenaar (2001).

In 1993 begon hij met het schrijven van essays voor het weekblad De Groene Amsterdammer; in 1996 werd hij poëzierecensent bij de Volkskrant. In 2007 verscheen zijn boek Het feest van Saturnus. De literatuur van het heidense Rome, en in 2008 een door hem in het weekblad Opinio begonnen publieke gedachtenwisseling met de rechtsfilosoof Andreas Kinneging in de vorm van achtmaal twee brieven, Het goede leven. Gerbrandy promoveerde in 2009 op het proefschrift De gong en de rookberg over de poëzie van H.H. ter Balkt en Jacques Hamelink. In 2014 ontving hij voor Vlinderslag de Jan Campert-prijs. Naar aanleiding daarvan verscheen in 2015 het kloeke Voegwoorden (De gedichten), een bundeling van zijn werk. In 2016 werd de opera Who's afraid of Orfeo? met zijn libretto op muziek van Chiel Meijering uitgevoerd in het Stadstheater Arnhem onder regie van Xander Straat.[1]

Hij was tot 2004 leraar klassieke talen in het middelbaar onderwijs in onder andere Groenlo (Marianum) en in zijn woonplaats Winterswijk. Sinds 2006 doceert hij Klassiek en Middeleeuws Latijn aan de Universiteit van Amsterdam waar hij de Latijnse poëzie van de Late Oudheid onderzoekt. Hij is verbonden aan de opleiding Literatuurwetenschap en was in het collegejaar 2010-2011 gastprofessor aan de Universiteit van Gent.

Gerbrandy is de kleinzoon van de voormalige minister-president, Pieter Sjoerds Gerbrandy.

Publicaties[bewerken]

onder meer:

  • Weloverwogen en onopgemerkt - gedichten (1996)
  • In het ravijn - gedichten (1999)
  • Nors en zonder haten - gedichten (1999)
  • Boeken die ertoe doen. Over klassieke literatuur (2000)
  • Wie leert 't krekeltjen zijn lied? De poëtische oorspronkelijkheid van Willem Bilderdijk (redactie met Marinus van Hattum, 2000)
  • De zwijgende man is niet bitter - gedichten (2001)
  • De opleiding tot redenaar - vertaling uit het Latijn van Institutio Oratoria van Marcus Fabius Quintilianus (2001)
  • De mens is een dier dat kan denken. Een bloemlezing uit de Griekse en Romeinse filosofie (2002)
  • Een steeneik op de rotsen. Over poëzie en retorica (2003)
  • Drievuldig feilloos vals - gedichten (2005)
  • Krang en zing (2006)
  • Lagen as en been (2006)
  • Een zijpad in het woud (2006)
  • Omroepers van oproer, breekijzers in taal (2006)
  • Het feest van Saturnus. De literatuur van het heidense Rome (2007)
  • Scheiden wij - foto's (2007)
  • Vriendinnen (2008)
  • Het goede leven, een briefwisseling (met Andreas Kinneging, 2008)
  • De marteling van genot. Grieken en Romeinen over lust, verlangen en vervoering. Athenaeum-Polak & Van Gennep. Geschenkboekje voor de Week van de Klassieken.
  • Graat (2009)
  • Ga nu en slacht (2009)
  • Tegen het verval van de retorica (van Cornelius Tacitus, 2010)
  • Morgen ben ik vrij, gedichten (2010)
  • De gong en de rookberg, intrigerende materie van H.H. ter Balkt en Jacques Hamelink (proefschrift, 2011)
  • Smijdige Witheid, een vertroosting (2011)
  • Moerbeivlekken, een pover lied (2011)
  • Vlinderslag, een beurtzang (2013)
  • De jacht op het sublieme, essays (2014)
  • Negen hymnen aan de Ene, Dans die het heelal omkranst, vertaling en bewerking van een werk van Synesius van Cyrene (2016)
  • Who's afraid of Orfeo, opera van componist Chiel Meijering op een libretto Piet Gerbrandy (2016)
  • Steencirkels (2017)
  • Grondwater, essays (2018)
  • Vloedlijnen (2018)

Onderscheidingen[bewerken]

Externe links[bewerken]