Pieter Bortier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Pieter (Pierre) Louis Antoine Bortier (Diksmuide, 1805Brussel, 1879) was een grootgrondbezitter, voornamelijk in West-Vlaanderen, en begaan met de vissers en de landbouwers.

Pieter Bortier studeerde in Parijs economie en politiek nadat hij in Brugge het humaniora had gedaan. Op 25-jarige leeftijd erfde hij van zijn oom grote stukken grond in De Panne en Gistel. Na de dood van zijn vader, koopman en groot grondbezitter Pierre-Antoine Bortier (1765-1843), erfde hij voornamelijk eigendommen in Diksmuide. Hij is hoogstwaarschijnlijk kinderloos gebleven, zodat vele van zijn eigendommen via zijn zuster in handen kwamen van de familie Calmeyn.

Pieter Bortier was ervan overtuigd dat landbouw en visserij de basis vormden voor de welvaart. Hij zette zich dan ook in voor de vissersgemeenschap in De Panne en remde daarvoor het ontluikende toerisme wat af. In Gistel experimenteerde hij op de Britanniahoeve, en legde hij volkstuintjes aan voor gepensioneerde landbouwers zonder eigendom. Dit was een primeur in België. In Diksmuide opende de hij als eerste in West-Vlaanderen een openbaar park.