Geobotanie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Plantenecologie)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De geobotanie is het onderdeel van de plantkunde of fytologie dat zich bezig houdt met de studie van de planten in de vrije natuur, dus als onderdeel van de biosfeer. Hiertegenover staat de "idiobotanie" of botanie s.s., die zich richt op de planten als zodanig, los van hun voorkomen in de vrije natuur. Bij "idiobotanie" gaat het om onderzoek aan de eigenschappen van planten onder gecontroleerde omstandigheden, zoals onderzoek in het laboratorium, in kassen, op proefvelden of in botanische tuinen.

Indeling van de geobotanie[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de fytologie, plantkunde of botanie s.l. kunnen twee hoofdrichtingen worden onderscheiden: de geobotanie en de botanie s.s. of idiobotanie.[1] Deze laatste term wordt nog maar weinig gebruikt, en staat voor de botanische disciplines die zich bezig houden met de individuele planten, zoals plantensystematiek, plantenfysiologie, plantenmorfologie en -anatomie.

Geobotanie omvat onder andere de plantengeografie, de paleobotanie, de vegetatiekunde , de plantenoecologie, en de speciale geobotanie. De speciale geobotanie houdt zich specifiek bezig met geobotanische aspecten van soorten of soortengroepen in hun natuurlijk omgeving.

De plantkunde wordt ook wel op andere wijzen in disciplines ingedeeld dan de hier genoemde indeling.

Plantengeografie[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Plantengeografie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Plantengeografie, floristische geobotanie, botanische chorologie of areaalkunde en de floristiek is het onderzoek naar de wilde flora van gebieden, naar de verspreidingsgebieden van soorten en de verklaring daarvan. Onder de flora van een gebied wordt een overzicht van de taxa (zoals families, geslachten en soorten) van planten verstaan.

Paleobotanie[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Paleobotanie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Paleobotanie of historische geobotanie is het onderzoek naar de historische verklaring van de huidige het verspreidingsgebieden van soorten met behulp van macrofossielen en microfossielen, en de opeenvolging daarvan in geologische afzettingen.

Vegetatiekunde[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Vegetatiekunde voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Vegetatiekunde, coenologische geobotanie, plantensociologie of fytocoenologie is het onderzoek aan plantengemeenschappen (fytocoenoses),[2] syntaxonomie is de wetenschap van het indelen van levensgemeenschappen of biocoenoses.

Plantenoecologie[bewerken | brontekst bewerken]

Plantenoecologie of oecologische geobotanie is onderzoek naar de betrekkingen tussen planten en hun omgeving, naar de oorzaken van de verspreiding van de planten op aarde en naar de kringloop van energie en van stoffen.