Plasmablast
Een plasmablast is de meest onrijpe bloedcel die tot de plasmacellijn wordt gerekend.[1] Plasmablasten scheiden meer antilichamen af dan B-cellen, maar minder dan plasmacellen.[2] Ze delen zich snel en zijn nog steeds in staat antigenen op te nemen en deze aan T-cellen te presenteren.[11] Een cel kan enkele dagen in deze toestand blijven en vervolgens afsterven of onomkeerbaar differentiëren tot een volwassen, volledig gedifferentieerde plasmacel.[2] De differentiatie van volwassen B-cellen tot plasmacellen is afhankelijk van de transcriptiefactoren Blimp-1/PRDM1, BCL6 en IRF4.[3]
De differentiatie van plasmablasten wordt geïnitieerd door antigene stimulatie in de lichte zone van het kiemcentrum en hun verdere rijping vindt plaats nadat ze zich in de donkere zone hebben gevestigd. De receptor voor sfingosine-1-fosfaat S1PR1, waarvan de expressie op plasmablasten wordt gemoduleerd door mir-17-92 en de integrinereceptor bèta 2 zijn vereist op plasmablasten voor het verlaten van de lymfeklieren, terwijl de chemokinereceptor CXCR4 vereist is voor het migreren naar het beenmerg.[4]
Voor de B1-cel-subgroep, die migreert naar de milt of de perifeer bloedcirculatie, differentiëren de transitionele B-cellen zich tot rijpe B1a-cellen of rijpe B1b-cellen en uiteindelijk tot plasmablasten en plasmacellen. Voor de B2-subgroep differentiëren de transitionele B-cellen zich tot folliculaire B-cellen (FO) of marginale zone B-cellen (MZ) en uiteindelijk tot plasmablasten en plasmacellen. Daarnaast is er het stadium van transitionele-2 marginale zone precursor, T2-MZP-B-cellen, de voorloper van MZ B-cellen. Studies hebben aangetoond dat transitionele B-cellen, MZ-cellen, T2-MZP-cellen, B1-cellen, plasmablasten en plasmacellen allemaal kunnen differentiëren tot regulerende B-cellen (Breg-cellen) met verschillende fenotypes.[5]
Klinische betekenis
[bewerken | brontekst bewerken]Plasmablasten spelen een rol bij auto-immuunziekten, acute virusinfecties, bloedkankers en chronische ontstekingsziekten. Een voorbeeld van kankers is het plasmablastisch lymfoom, waarbij B-cellen die gedifferentieerd zijn tot plasmablasten niet verder differentiëren tot rijpe plasmacellen. De plasmablasten prolifereren overmatig, hopen zich op in en brengen schade toe aan verschillende weefsels en organen.[6]
Bij vaccinatie spelen plasmablasten een belangrijke rol in de vroege immuunrespons.
· 
· 
- ↑ Wintrobe's Clinical Hematology, 2-Vol. Set. Lippincott Williams & Wilkins, Hagerstwon, MD (2008), pp. 347. ISBN 978-0-7817-6507-7.
- 1 2 Janeway's immunobiology. Garland Science, New York (2008), 387–388. ISBN 978-0-8153-4123-9.
- ↑ Merino Tejero, Elena, Lashgari, Danial, García-Valiente, Rodrigo, Gao, Xuefeng, Crauste, Fabien, Robert, Philippe A., Meyer-Hermann, Michael, Martínez, María Rodríguez, van Ham, S. Marieke, Guikema, Jeroen E. J. (2020). Multiscale Modeling of Germinal Center Recapitulates the Temporal Transition From Memory B Cells to Plasma Cells Differentiation as Regulated by Antigen Affinity-Based Tfh Cell Help. Frontiers in Immunology 11. PMID 33613551. PMC 7892951. DOI: 10.3389/fimmu.2020.620716.
- ↑ Lindquist RL, Niesner RA and Hauser AE (2019) In the Right Place, at the Right Time: Spatiotemporal Conditions Determining Plasma Cell Survival and Function. Front. Immunol. 10:788. doi: 10.3389/fimmu.2019.00788
- ↑ Ran Z, Yue-Bei L, Qiu-Ming Z and Huan Y (2020) Regulatory B Cells and Its Role in Central Nervous System Inflammatory Demyelinating Diseases. Front. Immunol. 11:1884. doi: 10.3389/fimmu.2020.01884
- ↑ Chen BJ, Chuang SS (March 2020). Lymphoid Neoplasms With Plasmablastic Differentiation: A Comprehensive Review and Diagnostic Approaches. Advances in Anatomic Pathology 27 (2): 61–74. PMID 31725418. DOI: 10.1097/PAP.0000000000000253.
