Plateau van Caestert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Plateau van Caestert
Beschermd natuurgebied
Plateau van Caestert
Plateau van Caestert
Situering
Land België
Coördinaten 50° 48′ NB, 5° 41′ OL
Informatie
Beheer Natuurpunt
Foto's
Albertkanaal, kloof door het plateau heen bij Kanne en sluizen bij Ternaaien.
Albertkanaal, kloof door het plateau heen bij Kanne en sluizen bij Ternaaien.
De kloof tussen de beide plateau-delen in: Albertkanaal
Idem

Het Plateau van Caestert is een plateau aan de westzijde van de rivier de Maas in het grensgebied van Nederlands Zuid-Limburg en de Belgische provincie Luik. Het plateau strekt zich uit van Maastricht tot aan het Luikse stadje Wezet (Frans: Visé) in België. Het Nederlandse gedeelte van dit plateau wordt meestal Sint-Pietersberg genoemd. Aan de overzijde van de Maas ligt in Nederland het Plateau van Margraten. Aan de westzijde van het plateau ligt de Jeker. De naam Caestert wordt in verband gebracht met Atuatuca, de legerplaats waar Caesars Veertiende Legioen belegerd en vernietigd werd door de Eburonen. Aan de Belgische zijde zijn aarden wallen en verbrande resten van een houten raamwerk aangetroffen, consistent met de periode 250-20 v.Chr.[1] Een meer precieze datering was niet mogelijk doordat opgraver Heli Roosens voortijdig overleed en veel van zijn materiaal verloren is gegaan.

Het plateau vormde vroeger van Maastricht tot aan Wezet één geheel, maar is in de loop der tijd doorsneden geraakt en een deel ervan is afgegraven ten behoeve van de kalkwinning. Het Albertkanaal doorsnijdt het plateau tussen de Belgische plaatsen Kanne en Ternaaien (Frans: Lanaye) en trekt met de 60 meter diepe insnijding veel fieters en wandelaars. Het gedeelte van het Plateau van Caestert aan de zuidzijde van het kanaal wordt het Plateau van Eben-Emael genoemd. Op het Nederlands grondgebied heeft de ENCI-groeve een grote krater geslagen en op Belgisch grondgebied heeft men de Groeve Marnebel bij Eben Emael en een groeve bij Wezet gegraven. D'n Observant is een heuvel van metersdikke onbruikbare deklagen die bij het graven van de ENCI-groeve vrijkwamen.

In het plateau zijn diverse ondergrondse gangenstelsels gegraven. In het Nederlandse deel van het plateau is een groot deel, zo'n 70%, van deze gangen verloren gegaan door de ENCI-groeve en zijn er vier grote gangenstelsels te onderscheiden die ieder een eigen karakter hebben:

Daarnaast zijn er ook de Groeve de Schark, Groeve de Tombe, de Oude - en Nieuwe Maarendalgroeve en de Duivelsgrot.

In het Belgische noordelijke deel zijn de drie grootste groeven:

Ook eindigde hier de kilometerslange smokkelroute, een ondergrondse verbinding met Nederland via het Zuidelijk Gangenstelsel. Aan de andere zijde van het kanaal bevindt zich het Fort Eben Emael. In het noordelijke deel op Belgisch grondgebied ligt verder de Verloren Vallei, een voormalige dagbouwgroeve.

Het plateau wordt beschouwd als ankerplaats: een gebied dat de hoogste landschappelijke waarde is toegekend. Voordat het erkend werd als archeologisch monument, als beschermd natuurgebied, als gebied met oude monumentale gebouwen, was het plateau een potentieel wingebied van de cementlobby CBR en ENCI die de kalksteenlagen onder het plateau wilden ontginnen.
Boven op het plateau, ter hoogte van de sluizen van Ternaaien, bevond zich het, in 1972 door brand verwoeste, gelijknamige kasteel Caestert. Ook de monumentale boerderij is verdwenen. Oude boomgroepen werden eveneens aan het landschap onttrokken. Het proces dat zich op het Nederlands deel van de Sint-Pietersberg had voltrokken, dreigde ook op dit deel voortgezet te worden.

Nu is de dreiging van verdere destructie geweken en er is hoop dat wat rest van de plaats die al in de steentijd bewoond werd, en die voor de Romeinen als strategisch belangrijk steunpunt werd beschouwd, behouden blijft.

Op het plateau liggen onder andere de Tumulus van Emael, Hoeve Caestert en voormalig Kasteel Caestert en de kasteelruïne Lichtenberg.

  1. https://oar.onroerenderfgoed.be/publicaties/STUA/15/STUA015-001.pdf