Platenlabel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een platenlabel is een merknaam in de muziekindustrie. Het is een organisatie die muziek in de vorm van een geluidsdrager op de markt brengt. Het houdt zich hiermee verantwoordelijk voor de vervaardiging, distributie en marketing ervan. Meestal wordt de distributie uitbesteed aan muziekdistributeurs.

Een platenlabel is in letterlijke zin het etiket in het midden van een grammofoonplaat. Naast vermelding van de artiestennaam en de titels van de plaat en de nummers staat hierop de platenmaatschappij met logo vermeld, waardoor het woord label een synoniem is geworden voor platenmaatschappij.

De term platenlabel wordt nog steeds gebruikt, al worden hoofdzakelijk cd's gemaakt en verdeeld. Tegenwoordig wordt muziek ook dikwijls als download aangeboden. Een netlabel biedt muziek alleen op deze wijze aan.

Om het merk sterk te maken, is een label vaak genre-gebonden. Een platenmaatschappij kan echter meerdere labels voeren voor verschillende genres, markten en publieksgroepen. Dit kan het gevolg zijn van overnames of fusies. Een voorbeeld is het jazzlabel Blue Note dat in handen is gekomen van het voormalige platenlabel EMI. Sinds 2012 zijn de grootste platenlabels Universal, Sony en Warner. Deze drie noemt men doorgaans ook de grote drie. Grote platenmaatschappijen worden in het vakjargon aangeduid met het Engelse woord major. Een onafhankelijk platenlabel opereert zelfstandig zonder invloed van een groot platenlabel.

Platencontract[bewerken]

Voordat muziek daadwerkelijk wordt uitgebracht, sluiten platenlabel en artiest een contract af. Hierin staan bepalingen over welke muziekstukken het gaat, de eigendomsrechten die beide partijen hierover hebben en de verdeling van inkomsten. Veelal eigent een label zich het exclusieve recht toe om de muziek te vervaardigen en uit te geven.

De platencontracten kunnen juridisch ingewikkeld zijn. Naast de bepalingen voor het uitgeven van de geluidsdrager worden dan ook bepalingen opgenomen die activiteiten als sponsoring, merchandise en andere samenwerkingsverbanden willen regelen, meestal in die zin dat exclusiviteit wordt overeengekomen op straffe van een boete bij overtreding.