Platenlabel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een platenlabel is een merknaam in de muziekindustrie. Een platenlabel is in letterlijke zin het etiket in het midden van een grammofoonplaat. Naast vermelding van de artiestennaam en de titels van de plaat en de nummers staat hierop de platenmaatschappij met logo vermeld, waardoor het woord label een synoniem is geworden voor platenmaatschappij. Een platenmaatschappij kan echter meerdere labels voeren voor verschillende markten/publieksgroepen.

De term platenlabel wordt nog steeds gebruikt, al worden hoofdzakelijk cd's gemaakt en verdeeld.

Een platenmaatschappij kan meerdere labels voeren, door bijvoorbeeld overnames of fusies en kan zich zo richten op verschillende afzetgebieden of verschillende publieksgroepen. Om het merk sterk te maken, is een label vaak genre-gebonden. Een voorbeeld is het jazzlabel Blue Note dat in handen is gekomen van het platenlabel EMI. Andere grote platenlabels zijn Universal, Sony en Warner. Deze vier noemt men doorgaans ook de grote vier. Grote platenmaatschappijen worden in het vakjargon aangeduid met het Engelse woord major.

Platencontract[bewerken]

De platencontracten tussen het platenlabel en de artiesten kunnen juridisch ingewikkeld zijn. Naast de bepalingen voor het uitgeven van de muziekdrager worden dan ook bepalingen opgenomen die activiteiten als sponsoring, merchandise en andere samenwerkingsverbanden willen regelen, meestal in die zin dat exclusiviteit wordt overeengekomen op straffe van een boete bij overtreding.

Zie ook[bewerken]