Plesiadapis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Plesiadapis
Fossiel voorkomen: Selandien-Ypresien
(~ 61 - 55 Ma)
Plesiadapis NT.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Plesiadapiformes
Familie: Plesiadapidae
Geslacht
Plesiadapis
Gervais, 1877
Fossiel van Plesiadapis cooki in het Museum voor Natuurwetenschappen
Fossiel van Plesiadapis cooki in het Museum voor Natuurwetenschappen
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Plesiadapis is een uitgestorven zoogdier uit de orde Plesiadapiformes, een zustergroep van de orde der Primates. Plesiadapis is de naamgever en tevens de bekendste soort van de orde waartoe het behoort.

Vindplaats fossielen[bewerken]

Plesiadapis leefde tijdens het Paleoceen (vanaf Torrejonian) en Vroeg-Eoceen (tot Wasatchian) in Noord-Amerika en West-Europa. Fossielen zijn gevonden in de Verenigde Staten (Californië, Colorado, Montana, North Dakota, Wyoming, Texas), Canada (Alberta, Saskatchewan), Duitsland (Walbeck) en Frankrijk (Cernay).

Beschrijving[bewerken]

Plesiadapis was ongeveer 60-80 cm groot en 2 kg zwaar. Globaal gezien had Plesiadapis de bouw van een eekhoorn met een lange snuit, ogen aan de zijkant van de kop, een lange staart en gekromde klauwen in plaats van nagels aan de tenen. De kaken en tanden bezitten zowel kenmerken van de knaagdieren als van de primaten. Ook het skelet vertoont enige overeenkomsten met de primaten. De hersenen van Plesiadapis waren in vergelijking met deze groep dieren erg klein, hoewel dit dier wel intelligenter was dan de meeste van zijn tijdgenoten. Plesiadapis leefde zowel op de grond als in de bomen en door zijn grijphanden en beweeglijke armen was het een uitstekende klimmer. Vruchten, bladeren en kleine ongewervelde diertjes waren de belangrijkste voedselbronnen.

Soorten[bewerken]

Het geslacht Plesiadapis omvat meer dan tien soorten. De Franse soort Plesiadapis tricuspidens is één van de bekendste.