Polyvinylalcohol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Polyvinylalcohol

Polyvinylalcohol (PVOH, PVA, of PVAL) is een in water oplosbaar, synthetisch polymeer.

Eigenschappen[bewerken]

Polyvinylalcohol vormt een zeer goede film en heeft zeer goede emulgeerbare en hechtingseigenschappen. Het wordt niet door olie, vet en oplosmiddelen aangetast. Het is reukloos en niet giftig. De vezel heeft een hoge treksterkte, is buigzaam en laat zeer moeilijk zuurstof en aroma's door. Bij een hogere luchtvochtigheid neemt de vezel echter meer water op, waardoor de treksterkte achteruitgaat.

Het smeltpunt is 230°C en 180–190°C voor de volledig en gedeeltelijke gehydrolyseerde vezels. Polyvinylalcohol valt snel uit elkaar boven de 200°C door pyrolyse bij hoge temperaturen.

Door de kleine hydroxylgroepen heeft PVA kristalachtige eigenschappen.

Toepassingen[bewerken]

Polyvinylalcohol wordt onder andere gebruikt:

Vervaardiging[bewerken]

Integenstelling tot de meeste vinylpolymeren wordt PVA niet gemaakt door polymerisering van een monomeer. Dit monomeer, "vinylalcohol", bestaat namelijk bijna volledig uit de tautomerische vorm, aceetaldehyde. PVA wordt daarom gemaakt door gedeeltelijke of complete hydrolyse van polyvinylacetaat, waarbij de acetylgroepen verwijderd worden.

Kuraray Europe GmbH (Höchst/Frankfurt-am-Main, Duitsland) is de belangrijkste Europese producent van PVOH.

Zie ook[bewerken]

  • EVOH (ethyleenvinylalcohol-copolymeer)