Pools Volksleger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Embleem

Het Poolse Volksleger (Pools: Ludowe Wojsko Polskie) was het leger van de Polen tussen 1944 en 1989. De officiële naam van het leger was tussen 1944 en 1952 Siły Zbrojne Rzeczpospolitej Polskiej (Strijdkrachten van de Republiek Polen) en vanaf de oprichting van de Volksrepubliek Polen in 1952 Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Strijdkrachten van de Volksrepubliek Polen).

De basis van het Poolse Volksleger werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Sovjet-Unie gelegd. De Poolse manschappen stonden begin 1945 voor ongeveer de helft onder leiding van officieren van de Sovjet-Unie, omdat de Poolse officieren die in 1939 na de Sovjet-aanval op Polen gevangen waren gemaakt in Katyn vermoord waren. Toen op 21 juli 1944 het Poolse Comité van Nationale Bevrijding in het door de Sovjet-Unie op nazi-Duitsland veroverde deel van Polen werd opgericht werd het communistische Armia Ludowa in het Poolse Volksleger geïntegreerd.

Tot 1956 stond het Poolse Volksleger onder het commando van Konstantin Rokossovsky, een etnisch-Poolse officier van het Rode Leger, die tevens minister van defensie was. Het leger maakte deel uit van de troepen van het Warschaupact. Het Poolse Volksleger was betrokken bij het neerslaan van diverse opstanden, waaronder de protesten in Poznań in 1956, de inval van het Warschaupact in Tsjecho-Slowakije in 1968 en de protesten in het noorden van Polen in 1970. Ten tijde van de opkomst van Solidarność werd in 1981 door generaal Jaruzelski de staat van beleg afgekondigd. Na de eerste vrije verkiezingen in 1989 werd in 1990 de naam van het Poolse Volksleger gewijzigd in Poolse strijdkrachten (Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej), die sinds 1999 deel uitmaken van de NAVO.