Poppekerke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Poppekerke
Sirpoppekerke (Zeeuws)
Plaats in Nederland Vlag van Nederland
Poppekerke (Zeeland (provincie))
Poppekerke
Situering
Provincie Zeeland
Coördinaten 51° 32′ NB, 3° 28′ OL
Foto's
Ruïne van de kerktoren van Poppekerke in 1851
Portaal  Portaalicoon   Nederland

Poppekerke (Zeeuws: Sirpoppekerke) is thans een buurtschap en heerlijkheid, maar ook een voormalig dorp op Walcheren in de Nederlandse provincie Zeeland.

In 1854 waren er nog 70 inwoners. Rond 1900 stonden er nog drie huizen. Het dorp is in de crisistijd van 1930 gesloopt, net als de toenmalige Vliedberg. De funderingen van het oude klooster en de gesloopte huizen zijn nog steeds te vinden onder het tegenwoordige akkerland. Vanaf het klooster liep vroeger een ondergrondse tunnel via welke de mensen tijdens een inval konden vluchten.

Van oudsher is het een heerlijkheid die door huwelijk in 1794 van Maria Petronella van den Brande (1766-1825) met jhr. mr. Marinus Emanuel Cornelis Versluys (1752-1825) in de familie Versluys kwam en nog was in 2007 toen jhr. Mello Lorillard van Reigersberg Versluys (1929-2007) als heer van Poppekerke overleed.

In de Franse tijd maakte het onderdeel uit van de gemeente Westkapelle-Buiten en Sirpoppekerke, die in 1816 opging in Westkapelle en welke laatste gemeente in 1995 opging in de gemeente Veere.