Portieken van Bologna

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Portieken van Bologna
Werelderfgoed cultuur
Gaanderijen in de Via Farini in Bologna
Land Vlag van Italië Italië
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria iv
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 1650
Inschrijving 2021 (44e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst
I miei portici.jpg

De portieken van Bologna (Italiaans: Portici di Bologna) is de naam waaronder de vele gaanderijen aanwezig in de binnenstad van het Italiaanse Bologna worden aangeduid dewelke tijdens de 44e sessie van de UNESCO Commissie voor het Werelderfgoed op 28 juli 2021 werden erkend als cultureel werelderfgoed en als "portieken van Bologna" werden toegevoegd aan de werelderfgoedlijst.

Geen enkele andere stad in de wereld telt zoveel gaanderijen als Bologna: alles bij elkaar hebben die arcades een lengte van 42 kilometer in het historische centrum, en ze bereiken 62 km wanneer ook de gaanderijen buiten het stadscentrum worden meegenomen. De bescherming als werelderfgoed omvat de volle 62 kilometer arcades, opgedeeld in 12 zones:

  1. Woongalerijen van Santa Caterina
  2. Portiekplein van Santo Stefano
  3. Portiekweg van Galliera
  4. Portico van Baraccano
  5. Commerciële arcades van pavaglione en banchi
  6. Devotionele portiek van San Luca
  7. Academische arcades van via Zamboni
  8. Portiek van de Certosa
  9. Arcades van Piazza Cavour en Via Farini
  10. Triomfantelijke arcades van Strada Maggiore
  11. Arcadegebouw van de wijk Barca
  12. Mambo's portiekgebouw

De gaanderij van San Luca heeft een totale lengte van 3.796 meter, en telt 666 bogen, en zou daarmee de langste portiek van de wereld zijn. Het geheel werd geconstrueerd tussen 1674 en 1721.

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Arcades in Bologna van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.