Power over Ethernet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wireless LAN access point, gevoed door een PoE-splitter

Power over Ethernet of PoE is een technologie om stroom en data te leveren over een standaard twisted-pair-kabel in een ethernetnetwerk. De technologie wordt gebruikt om netwerkapparatuur zoals VoIP-telefoons, webcams, switches, antennes voor draadloze netwerken en zeer kleine computers zoals embedded systems en tabletcomputers van stroom te voorzien. Gelet op het beperkte vermogen dat een netwerkkabel kan overbrengen, is deze techniek niet haalbaar voor grotere verbruikers zoals servers of werkstations.

Het gebruik van PoE maakt een extra voedingsadapter overbodig. Dit is vooral handig als het netwerktoestel ingezet moet worden op een plaats waar stroomvoorziening via het stopcontact moeilijk haalbaar is.

Endspan en Midspan[bewerken | brontekst bewerken]

PoE kan op twee manieren aangeboden worden: door een PoE-enabled ethernet-switch of via een aparte injector. Veel ethernet-switches voor zakelijk gebruik zijn naar keuze beschikbaar met of zonder PoE. Een switch die gebruikt gaat worden om werkplekken van ethernet te voorzien zal dan vaak een PoE-switch zijn om (vooral) het VoIP-toestel van stroom te voorzien, terwijl een vergelijkbare switch in een datacenter (waarop vooral servers zullen worden aangesloten) juist zonder PoE gebruikt zal worden. Een PoE-switch zal immers een veel zwaardere voedingsmodule moeten hebben om ook alle aangesloten apparaten van stroom te voorzien.

Als slechts een zeer beperkt aantal apparaten aangesloten op een switch PoE nodig hebben, kan het efficiënter zijn om een externe injector te gebruiken: via een speciale koppelkabel wordt hierbij een stroomvoeding aangesloten op een ethernetkabel.

Wordt de stroom geleverd door de switch, dan wordt er gesproken van een end-span, terwijl een externe injector een mid-span-device wordt genoemd.[1] Een 'powerbrick' is een andere benaming voor een PoE power injector, voor bijvoorbeeld stroomvoorziening van losstaande Access Points via een 8-aderige netwerkkabel.

De tegenhanger van de injector is de splitter, die de voedingsspanning op de ethernetkabel omzet en beschikbaar maakt op een aparte voedingskabel. Hiermee kunnen netwerktoestellen die niet zijn ontworpen voor PoE toch zonder aparte stroomvoorziening worden gebruikt.

Standaarden[bewerken | brontekst bewerken]

De originele technologie staat bekend onder de naam IEEE 802.3af. Een standaard-netwerkkabel maakt gebruik van 4 van de 8 aders van de kabel. Bij PoE worden de overige aders gebruikt om stroom te leveren. Dit omvat een specifiek protocol, waarbij eerst gemeten wordt of er een PoE-toestel aangesloten is, welk vermogen nodig is, en pas dan zal op de lijn de nodige elektrische spanning aangeboden worden. Dit is zeer belangrijk, aangezien sommige toestellen de niet-gebruikte aders kortsluiten. De originele standaard laat vermogens toe van 15,4 watt per aderpaar. Als 4 van de aders gebruikt worden voor de vermogensoverdracht, betekent dit dus een maximum van ongeveer 31 watt. Met wat verlies in de kabel blijft er dus een nuttig vermogen over van ongeveer 30 watt.

Opvolger 802.3at[bewerken | brontekst bewerken]

De opvolger van PoE is de IEEE 802.3at-standaard (die ook wel PoE+ wordt genoemd). Deze standaard gebruikt vier aders. Deze vier aders worden gebruikt voor zowel data- als stroomoverdracht. Dit is dus fantoomvoeding. De standaard werd in november 2009 geratificeerd.[2] Het is in de standaard van 2009 niet toegestaan dat één eindpunt tegelijkertijd de stroom van beide aderparen gebruikt.[3] Een mogelijke toepassing van de verhoogde stroomcapaciteit van de nieuwe standaard is voeding te leveren aan een actief apparaat 'onderweg': een enkele interface van een PoE-enabled switch kan een remote switch van stroom voorzien.

Kleurcode[bewerken | brontekst bewerken]

Kruiskabels, waarbij de aders aan de uiteinden van de kabel op een RJ45-connector gemonteerd zijn volgens respectievelijk de normen EIA/TIA-568A en EIA/TIA-568B, worden vrijwel niet meer gebruikt, omdat de netwerkapparatuur zelf kan herkennen hoe de kabel gemonteerd is. Het is thans gebruikelijk om de B-norm (568B) aan beide uiteinden te gebruiken.

802.3af-standaarden A en B vanuit het perspectief van apparatuur voor stroomvoorziening (MDI-X)
Rx ontvangen - Tx verzenden - DC voeding
Aders bij switch TIA-568A norm TIA-568B norm 10/100 Mbps mode B,
DC on spares
10/100 Mbps mode A,
mixed DC & data
1000 Mbps (1 gigabit) mode B,
DC & bi-data
1000 Mbps (1 gigabit) mode A,
DC & bi-data
Ader 1 Wire white green stripe.svg
Wit-groen
Wire white orange stripe.svg
Wit-oranje
Rx + Rx +
DC +
TxRx A + TxRx A +
DC +
Ader 2 Wire green.svg
Groen
Wire orange.svg
Oranje
Rx − Rx −
DC +
TxRx A − TxRx A −
DC +
Ader 3 Wire white orange stripe.svg
Wit-oranje
Wire white green stripe.svg
Wit-groen
Tx + Tx +
DC −
TxRx B + TxRx B +
DC −
Ader 4 Wire blue.svg
Blauw
Wire blue.svg
Blauw
DC + TxRx C +
DC +
TxRx C +
Ader 5 Wire white blue stripe.svg
Wit-blauw
Wire white blue stripe.svg
Wit-blauw
DC + TxRx C −
DC +
TxRx C −
Ader 6 Wire orange.svg
Oranje
Wire green.svg
Groen
Tx − Tx −
DC −
TxRx B − TxRx B −
DC −
Ader 7 Wire white brown stripe.svg
Wit-bruin
Wire white brown stripe.svg
Wit-bruin
DC − TxRx D +
DC −
TxRx D +
Ader 8 Wire brown.svg
Bruin
Wire brown.svg
Bruin
DC − TxRx D −
DC −
TxRx D −

Noten[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Cisco Aironet technotes over IEEE 802.3at, bezocht 18 juli 2011
  2. TCMNet Bloggers IEEE 802.3at-2009 ratified, bezocht 18 juli 2011
  3. Regel 33.3.1 stelt: "PDs that simultaneously require power from both Mode A and Mode B are specifically not allowed by this standard."