Predicaat (titel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een predicaat (tot 2006 gespeld als: predikaat) is een toevoeging die, net als een academische titel, aan de voornaam voorafgaat, dit in tegenstelling tot adellijke titels die tussen de voornaam en de geslachtsnaam geplaatst worden. Adellijke predicaten worden verleend bij Koninklijk Besluit (KB). Van 1813 tot maart 1815 bij Soeverein Besluit (SB).

Sommige predicaten zijn ook aanspreekvormen. Predicaten zijn in Nederland bij wet geregeld. De predicaten zijn niet hetzelfde als de titulatuur, daar onder wordt verstaan de manier waarop we personen aanduiden of aanspreken.

Nederlandse adellijke personen aan wie geen adellijke titel is toegekend hebben recht op het adellijk predicaat (in de Nederlandse wet met een "k" geschreven) van jonkheer of jonkvrouw(e). In België geldt jonkheer/jonkvrouw als een adellijke titel.

Leden van het Koninklijk Huis voeren predicaten die verbonden zijn aan hun titels. Met de toekenning van een koninklijke titel wordt ook een predicaat toegekend. Aan Máxima Zorreguieta, werden bij haar huwelijk de titels Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau verleend met het predikaat Koninklijke Hoogheid.[1]

Zo besliste koningin Elizabeth dat Diana, die na haar scheiding het predicaat Koninklijke Hoogheid verloor, de titel prinses mocht blijven voeren. Hetzelfde geldt voor de gescheiden prinses Alexandra van Denemarken; zij werd gedegradeerd tot "Hoogheid" met de persoonlijke dynastieke titel gravin van Frederiksborg.

Adellijke predicaten in Nederland[bewerken]

De Hoge Raad van Adel in Nederland noemt acht predicaten: [2]

  • Zijne Majesteit / Hare Majesteit
  • Zijne Koninklijke Hoogheid / Hare Koninklijke Hoogheid
  • Zijne Hoogheid / Hare Hoogheid
  • jonkheer/ jonkvrouw

Het "Predicaat Koninklijk" in Koninklijke Shell, Philips, KLM enzovoort, berust, evenals het "Predicaat Hofleverancier", op formele regels.

Zie ook[bewerken]