Prinses Irenesluizen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De sluizen met op de achtergrond kruising Lek en Amsterdam-Rijnkanaal

De Prinses Irenesluizen in het Amsterdam-Rijnkanaal zijn de noordwestelijke sluizen op de kruising van het kanaal met de rivier de Lek, net buiten Wijk bij Duurstede. Ze zijn respectievelijk gebouwd in 1952 en 1974 en eigendom van Rijkswaterstaat. Jaarlijks passeren zo'n 24.000 schepen deze sluizen. De sluizen zijn geklasseerd als CEMT-klasse VIb, de twee kolken hebben verschillende afmetingen. De oostelijke kolk gebouwd in 1974 heeft een lengte van 260,00 m en een breedte van 24,00 m. Over het binnenhoofd ligt een vaste brug KP +9,65 m. De westelijke kolk heeft een lengte van 350,00 m en een breedte van 18,00 m. Deze kolk is deelbaar in twee kolken van elk 175 m. Daar is de brug echter KP +9,50 m.[1] De drempeldieptes zijn:[2]

Oostelijke kolk
  • noordzijde (binnenkant) KP -5,10 m
  • zuidzijde (buitenkant) NAP -5,50 m
Westelijke kolk
  • noordzijde KP -4,20 m
  • zuidzijde NAP -4,60 m

De sluizen zijn via de marifoon aan te roepen op VHF-kanaal 22.[3] Roepnaam: Prinses Irenesluis, binnenkant of buitenkant.

Ten noorden van de sluizen ligt een brug over het Amsterdam-Rijnkanaal heen. Over deze brug loopt de Romeinenbaan, de weg tussen Wijk bij Duurstede en het Beusichemse Veer.

Aan de andere kant van de kruising met de Lek, zuidoostelijk bij Ravenswaaij, in het zuidelijk pand van het kanaal, liggen de Prinses Marijkesluizen.

Fotogalerij[bewerken | brontekst bewerken]