Prisma (optica)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Afbuiging van kleuren volgens Newton. zie het verschil volgens Goethe

In de optiek wordt met prisma een transparant optisch element bedoeld met vlakke gepolijste oppervlakken. Tenminste twee van deze oppervlakken dienen niet parallel aan elkaar te zijn. Wanneer een lichtstraal door het prisma via deze beide oppervlakken schijnt, dan wordt de lichtstraal afgebogen, tenminste wanneer de brekingsindex van het glas afwijkt van de omgeving. Voor de grootte van de afbuiging zie bij refractie.

Met "optisch prisma" wordt vaak een driehoekig prisma bedoeld, zoals op bijgevoegde afbeelding. Deze vorm wordt in de spectraalanalyse gebruikt om licht van verschillende golflengten in verschillende richtingen af te buigen om zo het spectrum te kunnen bekijken.

Eenvoudige definitie: Een prisma is een doorzichtig voorwerp dat twee of meer niet evenwijdige grensvlakken heeft.

Een andere toepassing van prisma's maakt gebruik van de totale reflectie als het licht onder een grote hoek uittreedt. Dergelijke prisma's worden onder andere gebruikt in prismakijkers en spiegelreflexcamera's.

Zie ook[bewerken]