Proces der 72

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het Proces der 72, ook wel het eerste OD-proces genoemd, was een proces, gevoerd door de Duitse Sicherheitsdienst, waarbij 72 van de 86 gevangenen ter dood veroordeeld werden. De waren leden van de Ordedienst, de Delftse Mekel-groep, de Schoemaker-groep en dertien beroepsofficieren, die ondanks het ondertekenen van de erewoordverklaring aan het verzet hadden deelgenomen. Allen wachtte een zware straf.

Het proces begon eind maart 1942 in hotel de Witte op de Amersfoortse Berg[1], vlak bij Kamp Amersfoort en eindigde op 3 april.

Op 8 april kwam de uitspraak: 65 OD-ers en 10 mannen van BOLT (opgericht door Herman Bolt) waren ter dood veroordeeld. De uitspraak van de leden van de Mekel-groep was er nog niet.

In Utrecht werden 63 vonnissen bekrachtigd, de overige 9 vonnissen werden omgezet in levenslang tuchthuisstraf. Daarna gingen de 63 veroordeelden per trein naar concentratiekamp Sachsenhausen, waar ze op zondag 3 mei 1942 met enkele andere gevangenen werden geëxecuteerd.

Executie op 3 mei 1942[bewerken]

Groep Schoemaker
Mekelgroep

Referenties[bewerken]