Project Kuiper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Project Kuiper is een gepland netwerk van communicatiesatellieten gebouwd door Kuiper Systems LLC, een dochteronderneming van Amazon.com. Op lange termijn biedt het netwerk wereldwijde breedbandinternettoegang via 3236 satellieten die zijn gepositioneerd in een lage baan (Low Earth Orbit, LEO) rond de Aarde op een afstand van 350 tot 630 kilometer boven het aardoppervlak. Het project verwijst naar de Kuipergordel die is vernoemd naar de Nederlands-Amerikaanse astronoom Gerard Kuiper.

Het bedrijf Kuiper Systems gevestigd in Washington D.C. is verantwoordelijk voor de ontwikkeling en de daaropvolgende exploitatie van het systeem. Voormalige werknemers van concurrent SpaceX, dat werkt aan het Starlink satelliet netwerk, maken onderdeel uit van het managementteam. [1] Eind 2019 werd aangekondigd dat het hoofdkwartier en de onderzoek en ontwikkelingsafdeling gevestigd zullen worden in Redmond, Washington.[2]

Planning en bouw[bewerken | brontekst bewerken]

Het Kuiper-project werd pas openbaar na de verplichte publicatie van drie aanvragen bij de Federal Communications Commission (FCC) voor internationale radiofrequenties in maart 2019. [3]

De toepassing omvat drie groepen van geplande satellieten in drie verschillende baancategorieën:

  • 784 satellieten op een hoogte van 590 kilometer, helling van de baan 33°
  • 1296 satellieten op een hoogte van 610 kilometer, helling van de baan 52°
  • 1156 satellieten op een hoogte van 630 kilometer, helling van de baan 42°

Het satellietnetwerk zal in vijf fasen worden gebouwd, te beginnen met 578 satellieten rond 630 kilometer hoogte en een netwerk van grondstations ("Gateway-grondstations"). Het systeem kan na deze eerste fase al in gebruik worden genomen, maar alleen met dekking in het gebied tussen 56° noorder- en zuiderbreedte. In dat gebied woont ongeveer 95 procent van de wereldbevolking.[4]

Satellieten[bewerken | brontekst bewerken]

Het is nog niet bekend of Amazon de satellieten zelf zal bouwen zoals SpaceX of - net als de tweede grote concurrent OneWeb - extern laat produceren. Er is er ook nog geen prototype gelanceerd.[5]

Ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

  • In april 2021 heeft Amazon een team met technici van Facebook overgenomen die sinds 2018 bezig waren met het ontwikkelen van een low Earth orbit (LEO) satelliet verbinding voor het aanbieden van internet in afgelegen gebieden.[6] [7]
  • Medio oktober 2021 werd bekend dat Verizon Communications gaat samenwerken met Amazon met als doel de satellieten te gebruiken voor de uitbreiding van connectiviteitsdiensten naar meer landelijke en afgelegen gemeenschappen in de Verenigde Staten.[8][9]
  • Voor de lancering van de eerste twee prototypen, KuiperSat-1 en KuiperSat-2, gaat Amazon samenwerken met ABL Space Systems. In november 2021 heeft Kuiper Systems LLC een aanvraag voor het experiment ingediend bij de FCC.[10] Op een van de twee prototypes wordt zonwerend materiaal aangebracht voor het verminderen van reflectie. De lancering zal in het vierde kwartaal van 2022 plaatsvinden en wordt uitgevoerd met een RS1 draagraket vanaf Cape Canaveral Space Force Station. In de ruimte zullen de satellieten worden gebruikt voor het testen van de verbinding met vier van Kuiper's satellietschotels en een grondstation in McCulloch, Texas. Zodra het expiriment is afgerond zullen de satellieten uit een baan om de aarde worden gehaald waarna ze in de atmosfeer van de aarde storten en verbranden.[11][12]
  • Kuiper Systems LLC heeft op 4 november 2021 bij de FCC een verzoek ingediend voor de uitbreiding van project Kuiper met 4538 satellieten waarmee de totale constellatie zal bestaan uit 7774 satellieten.[13][14][15][16]

Ontvanger[bewerken | brontekst bewerken]

Het eerste technische ontwerp van de ontvanger waarmee klanten contact kunnen krijgen met het satellietnetwerk werd in december 2020 gepresenteerd. Het systeem maakt gebruik van een golflengte in de Ka-band tussen de 26 tot 40 gigahertz (GHz). De schotelantenne heeft een diameter van ongeveer 30 centimeter (12 inch) en een voorlopige maximale capaciteit van 400 megabit per seconde (Mbps). [17][18]

Lanceringen[bewerken | brontekst bewerken]

Amazon wil voor de lancering van de satellieten gebruik maken van de diensten van verschillende ruimtevaartbedrijven. De eerste negen lanceringen werden in april 2021 geboekt bij United Launch Alliance waarbij gebruik wordt gemaakt van een Atlas V-raket. [19] Amazon hoopt ook de New Glenn raket van zusterbedrijf Blue Origin te gebruiken maar dit zal niet gebeuren voor 2022. [20] Een schema voor de lancering van de satellieten is nog niet bekend. De licentievoorwaarden voor de goedgekeurde radiofrequenties verplichten Amazon echter om tegen 2026 de helft van de satellieten te exploiteren en de overige in 2029.[21]

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • Ook de fabriek en R&D locatie van het concurrerende Starlink-netwerk is in Redmond.[22]

Zie tevens[bewerken | brontekst bewerken]