Proteolyse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Proteolyse is de biologische ontleding van proteïnen via hydrolyse, zowel in de cellen (intracellulair) als erbuiten (extracellulair), aangezwengeld door specifieke enzymen, proteasen genoemd. Bij proteolyse komen peptiden en aminozuren vrij, die opnieuw kunnen worden gebruikt voor de eiwitsynthese of voor het produceren van energie. Wanneer een eiwit zichzelf afbreekt, wordt dit autoproteolyse genoemd.

Doelen[bewerken]

Proteolyse kan allerlei doelen hebben:

Toepassing[bewerken]

Proteolyse wordt daarnaast toegepast voor diverse wetenschappelijke doeleinden: