Protesten in Hongkong in 2019

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Protesten in Hong Kong (2019))
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vertaalhulp gevraagd. Dit artikel bevat mogelijk (taal)fouten.
U kunt dit artikel verbeteren. Op de overlegpagina of de vertaalpagina is mogelijk meer informatie te vinden.

Actuele gebeurtenis In dit artikel wordt een actuele gebeurtenis beschreven.
De informatie op deze pagina kan daardoor snel veranderen of inmiddels verouderd zijn.
Demonstratie op 9 juni 2019

De protesten in Hongkong in 2019 zijn een reeks van demonstraties in Hongkong sinds maart 2019 tegen de 2019 Fugitive Offenders and Mutual Legal Assistance in Criminal Matters Legislation (Amendment) Bill (uitleveringswet), zoals voorgesteld door de regering van Hongkong.[1] Met deze wet kunnen lokale autoriteiten mensen uitleveren naar landen waarmee Hongkong geen uitleveringsverdrag heeft, zoals China en Taiwan[2]. Hongkongers vrezen dat de wet de inwoners en bezoekers van Hongkong effectief onder het gezag van China zal plaatsen. Dat ondermijnt het "one country, two systems"-principe (een land, twee systemen) en ondermijnt de rechten van de inwoners en bezoekers van Hongkong.[3][4][5][6]

Demonstraties tegen de wet werden voor het eerst georganiseerd in maart en april[7][8][9][10] en begonnen te escaleren in juni. Honderdduizenden mensen demonstreerden tegen de wet op 9 juni[11]. De demonstraties op 12 juni, de dag dat de wet op het programma stond voor een tweede lezing door de Wetgevende Raad (Legislative Council) van Hongkong, markeren een scherpe escalatie in geweld, toen de oproerpolitie traangas en rubberen kogels inzette tegen de demonstranten[12]. Vanaf dat moment eisen de demonstranten ook onderzoek naar het gedrag van de politie en een grotere aansprakelijkheid voor de acties van de agenten[13][14]. Na deze demonstratie volgde een nog grotere demonstratie op 16 juni.[15]

Op 1 juli namen honderdduizenden mensen deel aan de jaarlijkse 1 julidemonstraties[16]. Een deel van deze demonstranten splitste zich af en brak in bij het gebouw van de Wetgevende Raad, om daar de symbolen van de Communistische Partij van China te vandaliseren.[17]

Chief Executive Carrie Lam schortte de uitleveringswet op 15 juni op[18] en verklaarde het voorts 'dood' op 9 juli[19][20][21]. Ze heeft echter niet gezegd dat de wet volledig teruggetrokken zal worden[22][23]. Leden van de Uitvoerende Raad (Executive Council) Regina Ip en Bernard Charnwut Chan hebben gezegd dat de regering niet van plan is meer concessies te doen.[24]

De demonstraties zijn door blijven gaan gedurende de zomer, vaak escalerend in steeds gewelddadigere confrontaties tussen politie, activisten, pro-Beijing triad gang-leden en lokale bewoners in meer dan 20 wijken verspreid door de hele regio.[25] Terwijl de demonstraties doorgaan, vragen de demonstranten, naast een onafhankelijk onderzoek naar politiegeweld, de vrijlating van gevangen genomen demonstranten en het stoppen van het benoemen van de demonstraties als rellen, ook steeds meer om directe verkiezingen voor het wetgevende orgaan en de chief executive, zoals ook tijdens de protesten in Hongkong in 2014, ook bekend als de parapluprotesten.[24]

Achtergrond[bewerken]

De uitleveringswet van Hongkong uit 2019 (officieel: The Fugitive Offenders and Mutual Legal Assistance in Criminal Matters Legislation Bill) werd voor het eerst voorgesteld door de regering van Hongkong in februari 2019 naar aanleiding van een moord in 2018 waarbij een stelletje uit Hongkong betrokken was in Taiwan. Hongkong heeft geen verdrag met Taiwan dat de arrestatie en uitlevering van verdachten aan Taiwan toestaat. Ook niet inzake moord. Het sluiten van een dergelijk verdrag zou erg moeilijk zijn omdat de Regering van China de soevereiniteit van Taiwan niet erkent. Om dit probleem op te lossen stelde de regering van Hongkong voor de verordening voortvluchtige daders[26] en de verordening gezamenlijke hulp bij criminele zaken [27] aan te passen zodat er een mechanisme zou ontstaan voor geval-per-geval uitleveringen van voortvluchtigen, op bevel van Chief Executive Carrie Lam, aan alle jurisdicties waarmee Hongkong geen formeel uitleveringsverdrag heeft[6], inclusief controversiele uitleveringen aan China.

Dat China inbegrepen is in de wetswijziging werd een zorg voor verschillende sectoren van de samenleving van Hongkong. Voorstanders van de democratie uitten angsten dat de rechtsbevoegdheid samengevoegd zou gaan worden met de Chinese wetten uitgevoerd door de Communistische Partij van China. Dit zou het "one country, two systems"-systeem (een land, twee principes) afbreken, dat sinds de overdracht van het Verenigd Koninkrijk aan China in 1997 van kracht is. Voorstanders van de wet hadden de regering van Hongkong aangeraden om enkel een uitleveringsregeling met Taiwan aan te gaan en daarin een clausule op te nemen om de regeling direct na de uitlevering van de verdachte weer stop te zetten[6][28]. In China hebben de rechtbanken een 99,9% veroordelingspercentage[29], wat toegeschreven wordt aan het gebruik van martelingen en andere overredingsmiddelen om bekentenissen te verkrijgen, maar ook aan druk op rechtbanken en openbare aanklagers[30].

Doelstellingen[bewerken]

Demonstranten eisten in eerste instantie enkel de terugtrekking van de uitleveringswet. Na escalaties in de tactische reacties van de politie ten opzichte van de demonstranten op 12 juni en het uitstellen van de wet op 15 juni hebben de demonstranten de volgende vijf doelstellingen opgesteld:[31]

Eis Redenering
Volledige terugtrekking van de uitleveringswet uit het wetgevende proces Alhoewel de wet voor onbepaalde tijd opgeschort is op 15 juni, kan het debat erover wel snel hervat worden. Momenteel is de wet "wachtend op hervatting van een tweede lezing" in de Wetgevende Raad (Legislative Council) van Hongkong. Pro-gevestigde-orde-wetgevers, ook Ann Chiang, hebben aangegeven dat het wetgevende proces met betrekking tot de wet hervat kan worden nadat de huidige protesten ophouden.
Ophouden met het beschrijven van de demonstraties als "rellen" De regering heeft in eerste instantie het woord "rellen' gebruikt om de demonstratie van 12 juni te beschrijven. Later werd de beschrijving aangepast door te zeggen dat er enkele demonstranten aan het "rellen" waren. De demonstranten spreken echter tegen dat er rellen plaats hebben gevonden tijdens de demonstratie van 12 juni.
Vrijlating en eerherstel van de gearresteerde demonstranten Demonstranten beschouwen de arrestaties als politiek gemotiveerd; zij vragen zich af of de politie wel wettig gehandeld heeeft toen demonstranten in ziekenhuizen gearresteerd werden door het gebruik van vertrouwelijke medische data, omdat daarmee de privacy van de patiënten geschonden is.
Oprichting van een onafhankelijke commissie om onderzoek te doen naar het gebruikte geweld van de politie Burgerlijke groepen vinden dat het geweld dat de politie gebruikte op 12 juni (en daarna!), specifiek tegen demonstranten die geen misdaden pleegden toen de politie ze begon te belagen niet, gerechtvaardigd is; dat de politie talrijke mensen staande hield en doorzocht vlak bij de demonstraties zonder aanleiding wordt ook als mishandeling gezien[32]. Dat sommige agenten weigerden hun politie-identificatienummer of pas te dragen of te laten zien terwijl zij daartoe verplicht zijn door de algemene politionele verordeningen wordt gezien als een afbreuk van de aansprakelijkheid van de politie.[33] De bestaande waakhond ontbeert onafhankelijkheid en de werking ervan is afhankelijk van de medewerking van de politie.
Ontslag van Carrie Lam en de invoering van algemeen kiesrecht voor de Wetgevende Raad en de Chief Executive[34] Momenteel wordt de Chief Executive geselecteerd door een 1200tallig verkiezingscomité (een Nomenklatoera) en 30 Wetgevende Raad zetels worden gevuld door een beperkt aantal verkiesbaar gestelde mensen die verschillende sectoren van de economie representeren.

Chronologie[bewerken]

De aantallen demonstranten die geschat worden door de pro-Beijing organisaties én zelfs door de politie blijken onbetrouwbaar. De onbetrouwbare schattingen zijn ontdekt door het vergelijken van foto's en het berekenen van de beschikbare ruimte per individu. Terwijl pro-Beijing demonstraties te hoge schattingen ontvangen, ontvangen demonstraties tegen de uitleveringswet te lage schattingen[35][36].

Mars van 31 maart[bewerken]

De Civil Human Rights Front (CHFR), een groep van 40 pro-democratie-organisaties organiseerde de eerste demonstratie tegen de wet op 31 maart vanaf Southorn Playground (in Wan Chai) naar het gebouw van de centrale overheid in Admiralty. Clauia Mo, de voorzitter van het pro-democratie-kamp, en Lam Wing-Kee, de eigenaar van Causeway Bay Books, die in 2015 door Chinese agenten ontvoerd was, leidden de rally. High-profile democratische activisten, zoals Kardinaal Joseph Zen, advocaten Martin Leen en Margaret Ng, en Apple Daily-eigenaar Jimmy Lai waren ook bij de demonstratie. De organisatoren claimen dat 12.000 mensen demonstreerden, terwijl de politie spreekt van 5.200[7].

Mars van 28 april[bewerken]

a large procession along the east-bound carriageway of a road through a built-up area; severe traffic congestion in the westbound carriageway
Duizenden demonstreren in Wan Chai tegen de uitleveringswet op 28 april 2019.

De tweede demonstratie tegen de uitleveringswet van 2019 begon op East Point Road in Causeway Bay en ging naar het gebouw van de Wetgevende Raad (Legislative Council) in Admiralty. De demonstratie duurde 4 uur lang.[8] Terwijl de politie het aantal deelnemers op 22.800 schat, claimen de organisatoren dat er 130.000 mensen op de been waren. Het laatste getal is het hoogste aantal deelnemers aan een demonstratie sinds de jaarlijkse 1 julidemonstratie van 2014.

De volgende dag bleef Chief Executive Carrie Lam onvermurwbaar dat de wet aangenomen zou worden en zei dat de wetgevende raadsleden de wet aan moesten nemen voor hun zomervakantie. Lam zei dat Chan Tong-Kai, de moordverdachte, in oktober uit de gevangenis zou kunnen zijn, wat de urgentie van het aannemen van de wet zou moeten verklaren.[9] Hoewel Chan op 29 april veroordeeld werd tot een gevangenisstraf, verwachtte de Secretaris van Veiligheid dat Chan Hongkong vervroegd zou kunnen verlaten wegens goed gedrag.[10]

Stille mars van juristen op 6 juni[bewerken]

Advocaten demonstreerden in het zwart tegen de uitleveringswet op 6 juni 2019.

Bezorgde juristen begonnen ook een demonstratie tegen de uitleveringswet op 6 juni. In zwarte kleding marcheerden advocaten, rechts-academici en rechtenstudenten van het Hooggerechtshof van Hongkong (Court of Final Appeal) naar het gebouw van de Centrale Overheid. Dennis Kwok, wetgevend Raadslid van het kiesdistrict, samen met Martin Lee en Denis Chang, twee voormalige voorzitters van het Hongkong Bar-samenwerkingsverband, leidden de demonstratie. De groep advocaten stonden 3 minuten lang in stilte voor het hoofdkwartier van de regering. Kwok zei: "We shall not bow our heads [to the government]"[37]. Meer dan 3000 juristen, wat ongeveer een kwart van de Hongkongse juristen is, deden mee aan de demonstratie - de vijfde en de grootste demonstratie door juristen sinds 1997.[38]

De demonstrerende juristen uitten hun bezorgdheid over de openheid en eerlijkheid van het rechtssysteem in China. Daarover had secretaris Lee eerder gezegd dat de wettelijke sector het wetsvoorstel niet zo goed begrepen zou hebben en niet gelezen zou hebben voordat ze zijn gaan demonstreren.[38]

Demonstratie 9 juni[bewerken]

Overdag[bewerken]

Massale demonstratie op 9 juni: organisatoren schatten 1.000.000 deelnemers; de politie zegt maximaal 270.000.

Voordat de regering 'de uitleveringswet op 12 juni op voor een tweede lezing in de wetgevende raad bracht heeft de CHRF (Civil Human Rights Front) de mensen van Hongkong opgeroepen om te demonstreren tegen de wet op 9 juni door ongeveer 3 km te lopen van Victoria Park naar de wetgevende raad in Admiralty.

De politie beval de metro niet te stoppen in Wan Chai, Causeway Bay en Tin Hau gedurende een aantal uren[39]. Demonstranten stapten uit bij Fortress Hill om zich bij de demonstratie te voegen[40]. De politie drong erop aan bij de demonstranten om voor de officiële verzameltijd al te beginnen, om zo de ergste drukte te voorkomen. De politie was ertoe gedwongen om alle banen te openen op Hennesy Road, terwijl ze eerder geweigerd hadden om dat te doen[41]. Een groot deel demonstranten konden Victoria Park pas tot 4 uur later verlaten en er kwamen tot 22:00 nog steeds mensen aan op het eindpunt[42].

Rapporten suggereren dat deze demonstratie misschien de grootste demonstratie in Hongkong ooit is geweest[43], maar het is zeker de grootste sinds de overdracht aan China in 1997, en groter dan de opkomst om de Tiananmen Square demonstraties in 1989 (die overigens in een bloedbad in Beijing geëindigd zijn) te steunen en groter dan de jaarlijkse demonstratie van 1 juli in 2003[44]. CHFR voorzitter Jimmy Sham zei dat 1.03 miljoen mensen bij de demonstratie waren, maar de politie zegt maximaal 240000[44][45][46][47].

Nachtelijke confrontaties[bewerken]

Honderden demonstranten hadden tot diep in de nacht een kamp opgezet voor het hoofdkwartier van de regering, terwijl er meer en meer mensen bij kwamen als reactie op oproepen van Demosisto (een pro-democratie-organisatie) en Hongkong onafhankelijkheidsactivisten. De politie vormde een menselijke ketting om te voorkomen dat demonstranten Harcourt Road betraden; de hoofdweg naast het hoofdkwartier van de regering, terwijl een STS (Special Tactical Squad) op standby stond[48]. De CHRF had officieel opgeroepen om de demonstratie om 22:00 te beëindigen, maar ongeveer 100 demonstranten bleven daarna nog op Civic Square[49].

Betogers op Harcourt Road, met de politie stand-by. 9 juni 2019

Om 23:00 legde de regering een verklaring af in de media, waarin stond dat het "acknowledge[s] and respect[s] that people have different views on a wide range of issues", maar er wel op stond het debat over de tweede lezing van de wet voort te zetten op 12 juni[50]. Als reactie daarop organiseerde een aantal leden van Demosisto een sit-in voor het gebouw van de Wetgevende Raad (Legislative Council) en eiste een dialoog met Lam en Lee, terwijl de pro-onafhankelijkheidsgroepen 'Student Localism' en 'Students independent Union' opriepen tot het escaleren van de demonstratieve acties als de regering de uitleveringswet niet terug zou trekken[48].

Rond middernacht escaleerden de spanningen en braken schermutselingen uit tussen demonstranten en de politie bij het gebouw van de Wetgevende Raad[45]. Demonstranten gooiden met flessen en metalen barricades naar de politie en duwden tegen de barricades. De politie reageerde daarop met pepperspray. ME dwong de menigte terug en stelde het gebied veilig. Ondertussen dwong de politie de demonstranten terug op de stoep bij Harcourt Road. De schermutselingen verplaatsen zich naar Lung Wo Road, waar vele demonstranten zich verzamelden en barricadeerden tegen de politie. Enkele honderden demonstranten werden rond 02:00 door de politie naar Lung King Street in Wan Chai geleid en daarna naar Gloucester Road[45].

De South China Morning Post beschreef de nachtelijke demonstraties als overeenkomstig met de grotere schermutselingen ten tijde van de 'paraplu' demonstraties in 2014[49]. Vanaf 03:00 liep het aantal demonstranten steeds verder terug[49]. Aan het einde van de veiligstelling waren 19 demonstranten gearresteerd en van 358 demonstranten, die samen gedreven waren tegen de muur van het Old Wan Chai Police station door een groot aantal agenten, zijn alle gegevens opgenomen; 80% was jonger dan 25[51].

De volgende ochtend weigerde Lam de wet terug te trekken maar erkende dat de hoge opkomst van de demonstratie aangeeft dat er "clearly still concerns" bestaan over de wet[52]. Na aandringen op de vraag of ze af zou treden, gaf ze te kennen dat het belangrijk is om een stabiele regering te hebben "when our economy is going to undergo some very severe challenges because of external uncertainties"[53].

Wereldwijde demonstraties in solidariteit[bewerken]

Op 9 juni zijn ten minste 29 demonstraties gehouden in 12 landen in steden met grote aantallen etnische Hongers. Daaronder zijn ongeveer 4000 demonstranten in London, Ongeveer 3000 in Sydney en voorts demonstraties in New York, San Francisco, Los Angeles, Boston. Toronto, Vancouver, Berlijn, Frankfurt, Tokyo, Perth. Canberra, Melbourne, Brisbane en Taipei[54][55]. In een van de grootste overzeese demonstraties vulden honderden, vooral immigranten uit Hongkong, de straten voor het Chinese consulaat in Vancouver met gele paraplu's. Daarmee werd gerefereerd aan de 'paraplu'-demonstraties in 2014, daarbij leuzen roepend tegen te uitleveringswet. Meer dan 60 mensen verzamelden zich voor het Witte Huis in Washington om te demonstreren tegen de wet[55].

Op 12 juni demonstreerden vertegenwoordigers van 24 Taiwanese burgerlijke groepen, waaronder Taiwan Association for Human Right voor het kantoor van de vertegenwoordiging van Hongkong in Taipei, daarbij leuzen roepend zoals: "Taiwan Supports Hong Kong". In Kaohsiung hebben ongeveer 150 studenten uit Hongkong een sit-in georganiseerd waarbij geëist werd dat de regering van Hongkong de uitleveringswet terug moet trekken[56]. In Adelaide hebben 150 mensen geprotesteerd tegen de wet[57].

Op 16 juni hebben 10000 studenten uit Hongkong samen met Taiwanese sympathisanten een vreedzame sit-in georganiseerd bij de Legislative Yuan in Taipei om de demonstraties in Jong Kong kracht bij te zetten[58][59]. In Aukland en Adelaide verzamelden zich ongeveer 500 mensen, die eisten dat Chief Executive Carrie Lam de uitleveringswet terug moet trekken en haar excuses aan moet bieden voor haar daden[60]. Op 17 juni demonstreerden 1500 mensen bij het Chinese consulaat in Vancouver[61].

Op 23 juni hielden 5000 mensen een demonstratie in Taipei tegen de uitleveringswet[62]. Op 14 juli is een "Zing voor Hongkong" georganiseerd in Londen[63][64][65]. Er was een botsing tussen pro-democratie en pro-China aanhangers in de University of Queensland in Brisbane op 24 juli[66][67]. Als reactie op het incident prees de Chinese Consul-General Xu Jie in Brisbane de Chinese studenten voor het confronteren van "anti-China seperatisten", waarop de Australische minister van buitenlandse zaken Marise Payne waarschuwde dat buitenlandse diplomaten zich niet mogen bemoeien met de vrijheid van meningsuiting en demonstraties in Australië[68][69]. Dit heeft geleid tot meer solidariteits demonstraties in Brisbane, Sydney, Perth, Darwin en Melbourne[70].

Op 3 augustus zijn nog meer demonstraties uit solidariteit georganiseerd in de steden Montreal, Vancouver, Toronto, Winnipeg, Halifax, Ottawa en Calgary[71][72]. Op 10 Augustus hebben ongeveer 100 Hongers, Tibetanen, Taiwanezen, Uyguren, overzeese Chinese en andere inwoners van New York een demonstratie bij het Chinese Consulaat georganiseerd[73].

Zelfmoorden[bewerken]

Monument voor Leung dat nog steeds bij Pacific Place staat

Vijf zelfmoorden hebben plaatsgevonden tijdens de demonstraties tegen de uitleveringswet. Allen hebben afscheidsbrieven achtergelaten waarin afgegeven wordt op de ongekozen en onvermurwbare regering en de vastberadenheid van de regering om de uitleveringswet door te duwen; ze uitten hun moedeloosheid terwijl ze de andere Hongkongers aanspoorden om hun strijd voort te zetten.[74][75][76]. Één schreef zelfs: What Hong Kong needs is a revolution"[77][78]

De eerste persoon die zelfmoord pleegde was de 35-jarige Marco Leung Ling-kit op 15 juni. Hij klom op het verhoogde podium op het dak van Pacific Palace, een winkelcentrum in Admiralty.[74] Hij droeg een gele regenjas waarop de leuzen in het Chinees stonden, zoals "De wrede politie is koelbloedig" en "Carrie Lam vermoordt Hongkong". Ook hing hij een spandoek op de stellage met vergelijkbare leuzen.[79] Na een vijf uur lange stilstand, waarin politie en Democratic Party-leider Roy Kwong probeerden hem naar beneden te praten, viel Leung dood, naast een opblaasbaar kussen dat door de brandweer was neergezet.[74][80][81]

Snel hierna ontstond ter plaatse een bedevaartsoord. Ai Weiwei deelde het nieuws op zijn Instagram en de Chinese satirist Badiucao eerde de overledene eerde met een cartoon.[81] Op 11 juli werd een wake georganiseerd, waarbij duizenden mensen zonnebloemen bij de bedevaartsplaats legden.[82] Kunstenaars in Praag schilderden een gedenkteken. Daarop is een gele regenjas met gelukwensen afgebeeld.[83]

Herdenking voor Lo Hiu-yan bij EdUHK, 30 juni 2019

Een 21-jarige student van de universiteit van Hongkong, Lo Hiu-yan, sprong van het Ka Fuk Estate in Fanling op 29 juni.[84][85] In het trappenhuis liet ze twee afscheidsbrieven achter; hiervan verschenen foto's op Instagram.[86][75][87] Een derde zelfmoord vond de volgende dag plaats, toen een 29-jarige vrouw, Zita Wu, van het International Finance Centre afsprong.[88][76] Op 4 juli vond een 28-jarige vrouw, enkel geïdentificeerd met de achternaam Mak, de dood na van een gebouw in Cheung Sha Wan af te springen.[89] Een vijfde zelfmoord vond plaats op 22 juli. Een 26-jarige man, geïdentificeerd met de achternaam Fan, stierf door van het gebouw Cypress House, Kwong Yuen Estate, af te springen. Dit was direct na een ruzie met zijn ouders om zijn politieke ideeën. Buren legden bloemen bij de plaats waar het voorval plaatsvond.[90]

Tactiek en methoden[bewerken]

Gedecentraliseerd leiderschap[bewerken]

In tegenstelling tot de 'paraplu'-demonstraties in 2014 heeft de beweging van 2019 zich op een gedecentraliseerde manier gevormd, maar wordt wel door de Los Angeles Times beschreven als "onberispelijk georganiseerd"[91]. De CHRF heeft een lange geschiedenis met het organiseren van sociale bewegingen en was ook de organisator van de demonstraties op 9 en 16 juni. Demisisto, geleid door Joshua Wong en lokale groepen riepen hun aanhang op om mee te doen aan de demonstraties en alle vormen van directe actie. In tegenstelling tot de 'paraplu'-demonstraties in 2014 heeft geen van deze groepen het leiderschap van de beweging opgeëist. Veel pro-democratie wetgevers waren bij de demonstraties, maar die speelden vooral ondersteunende rollen. De logistiek van de beweging - het brengen van voorraden, het opzetten van eerste hulp posten, snelle massacommunicatie - is het resultaat van ervaringen opgedaan in voorgaande demonstraties.[91] Deze decentralisatie heeft geleid tot meer flexibiliteit, maar heeft het ook moeilijk gemaakt voor de regering om woordvoerders te vinden om mee te onderhandelen, of om te vervolgen.[92][93][94]

Op 1 juli, nadat de demonstranten zich toegang verschaft hadden tot het gebouw van de Wetgevende Raad (Legislative Council) zei Wong dat deze daad was bedoeld om: "to show how the Legislative Council has never represented the voice of the people". Hij heeft ook gezegd dat er geen demonstraties geweest zouden zijn als de Wetgevende Raad van Hongkong door het volk gekozen zou zijn.[95] Maar sommige demonstranten dachten dat de decentrale leiding de oorzaak is geweest van een escalatie van de demonstraties zonder normale planning, zoals de bestorming van het gebouw van de Wetgevende Raad[94].

Professor Francis Lee van de Chinese Universiteit van Hongkong noemt deze nieuwe soort van gedecentraliseerde, leiderloze beweging, het 'open-source" protestmodel.[96] Door een proces van participatiedemocratie kunnen activisten stemmen op strategieën en brainstormen over de volgende stappen in een gezamenlijk proces waarin iedereen inbreng heeft. Telegram chat groepen en online forums met stem mechanismen hebben dit soort flexibele coördinatie vaan gefaciliteerd.[97][98]

Flexibele en diverse tactieken[bewerken]

Er wordt gezegd dat demonstranten Bruce Lee's filosofie, om "formless [and] shapeless, like water" te zijn, hebben overgenomen.[99][100] Door op een mobiele en behendige manier te bewegen naar uiteenlopende overheidsgebouwen tijdens de bezetting van overheidsgebouwen met de demonstraties van 21 en 24 juni, probeerden ze extra druk op de overheid te leggen[93][101]. Wanneer de politie begint op te rukken, zullen de demonstranten terugtrekken om niet gearresteerd te worden. Maar vaak duiken ze na een korte tijd weer op in hetzelfde district of juist op andere plaatsen[102].

Ten tijde van de demonstraties in 2014 lag de focus op drie locaties, maar bij deze beweging, demonstraties en schermutselingen met de politie, wisselde de locatie af naar 20 verschillende buurten, verspreid over het eiland Hongkong, Kowloon en de New Territories[103].

Het "Do Not Split" (不割席) pricipe heeft geholpen om cohesie door het brede politieke spectrum van de strijd vast te houden[104]. Het omarmen van een diversiteit van tactieken heeft de deelnemers in staat gesteld om op verschillende manieren actie te ondernemen, terwijl ondertussen de rollen die anderen spelen te respecteren. Dit is in contrast met de demonstraties van 2014, waar een aantal protest groepen uiteindelijk elkaar bekritiseerden. De politieke commentator Lewis Lau zei: "'Do Not Split' serves as a bridge ... by promoting mutual respect for diverging views within the protest movement"[104]. Minimalisatie van interne conflicten is de sleutel tot het bewerkstelligen van grotere doelen. Een veel gebruikte uitspraak die als herinnering hieraan gediend heeft is: "Preserve yourself and the collective; no division"[105]. Demonstranten hebben ook een aantal handsignalen ontwikkeld om de communicatie te ondersteunen[106].

De solidariteit tussen de demonstranten en de afspraak "Do Not Split" is duidelijk zichtbaar in de 2 sit-in demonstraties van moeders op 14 juni en 5 juli, maar ook in de ouderen demonstratie op 17 juli[107]. Tien duizenden waren bij de demonstraties, die steun betuigden aan de demonstraties van de jongere generaties. Ze stonden samen sterk tegenover politie geweld, Carrie Lam, en de ondemocratische interventies van de Chinese Regering[108][109][110].

Sommige demonstranten zwaaiden met de Amerikaanse vlag als steunbetuiging aan de Hong Kong Human Rights en Democracy Act, een wet die door het congres van de USA is voorgesteld[111], anderen zwaaiden met de Union Jack om zo steun van het Verenigd Koninkrijk te vragen[112]. De Dragon and Lion Flag, een vlag die tijdens het koloniale tijdperk gebruikt werd door Hong Kong, werd ook gezien, maar de reden daarvoor is onduidelijk[113].

Zwart blok en groepsverdediging[bewerken]

Tijdens straatprotesten hebben Zwart Blokmethoden anonimiteit en privacy vergroot, waardoor demonstranten "als water" kunnen zijn en zo effectiever als groep kunnen functioneren. Deelnemers aan de demonstraties dragen steeds vaker zwarte kleding, hoeden en handschoenen. Om weerstand te bieden tegen de politie en om te beschermen tegen chemische wapens zoals traangas en pepperspray zijn brillen en maskers ook populair en sommigen hebben zelfs een opwaardering naar gasmaskers gemaakt[114][115][116][117].

Demonstranten hebben ook verschillende rollen aangenomen tijdens demonstraties. Vreedzame demonstranten riepen leuzen en gaven voorraden door, terwijl demonstranten aan het front traangas opspoorden en de aanval leidden. Demonstranten hebben laserpointers gebruikt om de politie af te leiden, hebben verf op beveiligingscamera's gespoten en hebben paraplu's geopend om zo de identiteit van de groepsleden in actie te beschermen en gezichtsidentificatie te voorkomen.[118] Toen demonstranten vertrokken met de metro, maakten ze vaak stapels van gedoneerde schone/andere kleding voor activisten ook lieten ze geld achter om enkele reizen te kopen en zo opsporing via de Hongkongse versie van de ov-kaart te omzeilen.[117]

Toen de demonstraties steeds verder begonnen te escaleren en de politie steeds geavanceerdere oproer bedwingende middelen ging gebruiken verbeterden de activisten hun provisorische uitrusting van surfplanken als schilden naar metalen borden, ijzeren buizen, stenen en eieren om mee te gooien. De revolutie in Oekraïne in 2014 wordt algemeen beschreven als een inspiratie voor de demonstranten in Hong Kong.[119]

Online activisme[bewerken]

Demonstranten zijn ook op het internet actief om informatie en ideeën uit te wisselen. Webbewoners hebben het populaire online forum LIHKG gebruikt om kracht te genereren voor de demonstraties en om te brainstormen[120]. Hieronder vallen bijvoorbeeld het verstoren van de metro diensten, verzamelingen voor waken, het organiseren van "picnics" (een term die gebruikt werd om beveiligers te vermijden), en het maken van memes over de anti-uitleveringswet, die conservatieve waarden aanspreken, zodat de oudere inwoners van Hong Kong de redeneringen tegen de uitleveringswet beter zullen begrijpen[91].

Demonstranten hebben Telegram gebruikt, een berichten applicatie met encryptie, om te kunnen communiceren en tegelijkertijd de identiteit te verbergen, maar ook om opsporing door de Chinese regering en politie te voorkomen[121]. De server van deze applicatie werd op 12 juni doelwit van een denial of service aanval. De maker van de app Pavel Durov heeft bekend gemaakt dat de aanvallen uit China kwamen[122][123][124] en heeft gezegd dat de aanvallen "samenvielen" met de demonstraties in Hong Kong"[125].

Sommigen hebben demonstranten beschuldigd van "doxing" van politieagenten: de politie claimed een website gevonden te hebben die gerund werd door de hacktivisten Anonymous waar personalia van meer dan 600 agenten openbaar gemaakt werd[126]. Begin juli heeft de politie acht mensen gearresteerd in verband met het vermoedelijke doxing[127][128]. Bij andere incidenten heeft de politie activisten getarget voor hun bijdragen in Telegram chatgroepen: in juni en juli zijn twee mensen gearresteerd voor samenzwering, met de beschuldiging dat ze de chatgroepen onderhielden. Dit onderzoek zou nog voortgezet worden. Toch is geen van beiden iets ten laste gelegd[129][130].

Gebruikte liederen[bewerken]

Een groep christenen zingt "Sing Hallelujah to the Lord" bij het gebouw van de centrale overheid.

Een hymne genaamd "Sing Hallelujah to the Lord" is het "onofficiële volkslied" geworden van de demonstraties tegen de uitleveringswet omdat het overal bij de demonstraties te horen is. Op 11 juni begon een groepje christenen het simpele melodietje te zingen bij het gebouw van de centrale overheid terwijl ze een publieke samenkomst om te bidden hielden gedurende de nacht voordat de Wetgevende Raad (Legislative Council) de tweede lezing van de uitleveringswet zou houden op de volgende dag. In de ochtend van 12 juni stonden de christenen, geleid door pastoors, tussen de menigte en de politie in om geweld te voorkomen en om voor Hongkong te bidden.[131] Op grond van de verordening openbare orde van Hongkong zijn religieuze samenkomsten uitgezonderd van de strafbare "samenscholingen" en daarom moeilijker te controleren.[132][133] Het lied werd 's nachts tot tien uur lang herhaald. Een video van het tafereel ging online al snel viral.[131] Kerkgenootschappen binnen Hongkong, die veelal ondergrondse kerken in China steunen, staan achter de demonstraties. De meeste kerken van Hongkong schuwen politieke bemoeienis, maar zijn wel bezorgd over de gevolgen van de uitleveringswet voor christenen; China kent namelijk geen godsdienstvrijheid.[134][135].

"Do You Hear the People Sing", het onofficiële volkslied van de 'paraplu'-demonstraties in 2014, duikt ook op tijdens de demonstraties.[136][137] Het lied werd ook gezongen door demonstranten tijdens een vriendschappelijke voetbalwedstrijd tussen Manchester City en Kitchee op 24 juli in Hong Kong Stadium met buitenlandse aandacht als doel.[138][139]

Petitiecampagnes[bewerken]

Een petitie om het staatsburgerschap en de visa van politici uit China en Hong Kong, die de uitleveringswet steunen, in te trekken.

Vanaf mei 2019 zijn meerdere petities tegen de uitleveringswet gemaakt in meer dan 200 middelbare scholen, verschillende bedrijven, beroepen en buurten[140]. Meer dan 167000 studenten, alumni en leraren van alle openbare universiteiten en ongeveer een op de zeven middelbare scholen in Hong Kong, waaronder St. Francis' Canossian College, waar Carrie Lam naar school ging, hebben ook online petities gemaakt, welke een sneeuwbal effect gehad hebben[141]. St. Mary's Canossian College en Wah Yan College, Kowloon, waar respectievelijk minister van recht Teresa Cheng en minister van veiligheid John Lee naar school gingen deden ook mee met de campagne[141]. Zelfs alumni, studenten en leraren van St. Stephen's College, waar het slachtoffer van de Taiwanese moordzaak, Poon Hiu-Wing, naar school ging, zijn niet overtuigd van het nut van deze wet. Ze beschuldigen de regering ervan deze zaak als voorwendsel te gebruiken om de uitleveringswet door te drukken[142].

Online petities op de websites "We the People" en "change.org" riepen de regeringen in westerse landen op om op de uitleveringswet te reageren en de ploitici die deze wet door duwen aansprakelijk en strafbaar te stellen met sancties en het in trekken van het burgerschap van westerse landen. Een petitie spoorde Frankrijk aan om de Legioen van eer onderscheiding van Carrie Lam af te nemen[143].

Voormalig politici, waaronder Anson Chang, voormalig minister van bestuur, schreven open brieven aan Carrie Lam, waarin zij haar oproepen om te reageren op de vijf eisen van de demonstranten[144]. Ongeveer 230 medewerkers van meer dan 40 regeringsdepartementen, waaronder de immigratiedienst, justitiële inrichtingen, de douane, brandweer, radio and televisie en bureau innovatie en technologie hebben ook een gezamenlijke verklaring afgelegd, waarin Carrie Lam's regering veroordeeld wordt en geëist wordt dat sleutel figuren uit de regering aftreden, zoals Carrie Lam, John Lee, Teresa Cheng en Stephen Lo. De regeringsmedewerkers hebben ook gedreigd met een staking om de acties van de regering lam te leggen als de eisen niet ingewilligd worden[145][146].

Advertentiecampagne[bewerken]

Advertentie tegen de uitleveringswet in A7-formaat in de The New York Times van 28 juni 2019.

In juni startten de demonstranten een online crowdfundingcampagne, waarbij het de bedoeling was om open brieven, paginagroot, voor de G20 summit (in Osaka, Japan) op 28 juni in grote internationale kranten te laten drukken om zo wereldwijd bewustzijn te vergroten en te proberen om de steun van wereldleiders te krijgen tegen de uitleveringswet. Iedereen werd aangespoord om "bondgenoot te worden" en om "het behoud van de vrijheid en autonomie van de Chinese regering te eisen"[147]. Het doel om HK$3.000.000,- aan donaties te krijgen was in minder dan vier uur gehaald en in slechts zes uur werd zelfs HK$5.450.000,- binnengehaald.[148] De open brief is gepubliceerd in populaire internationale kranten, waaronder The New York Times, The Guardian, Japan Times, The Globe and Mail, Süddeutsche Zeitung, The Chosun Ilbo, Le Monde en de online versie van Politico Europe.[149][150] De advertenties zijn gedrukt in de taal van de lezers. De opmaak en grafische vormgeving varieert, maar bijna alle versies hebben ook de slogan "Stand with Hong Kong at G20" bij de open brief laten drukken.[151]

AirDrop[bewerken]

In juni en juli hebben de monstranten in Hong Kong Apple's AirDrop gebruikt om informatie over de uitleveringswet (en de demonstraties daartegen) aan mensen in de metro te sturen. Op die manier werden ontvangers in de gelegenheid gesteld om de zorgen omtrent de uitleveringswet te lezen. De bedoeling is geweest om het bewustzijn van de inwoners van Hong Kong te vergroten[152][153].

Tijdens de demonstraties op 7 juli in Tsim Sha Tsui, een groot touristisch district, gebruikten de demonstranten opnieuw AirDrop om informatie over de demonstraties en zorgen over de uitleveringswet te delen met touristen uit China[154]. Sommigen deelden QR codes die leken op "free money" van Alipay en WeChat Pay, maar die eigenlijk doorverwezen naar informatie -geschreven in - vereenvoudigde Chinese karakters- over de voortdurende strijd van de democratische beweging[155][156]. Omdat AirDrop een directe link tussen twee lokale apparaten maakt zet de technologie de censuur uit China buitenspel[156][157]. Deze censuur heeft de informatie over de demonstraties tegen de uitleveringswet beperkt en vervormt[158][159].

Lennon-muren in woonwijken[bewerken]

Een tunnel bij station Tai Po Market, de "Lennontunnel" gedoopt.

De originele [Lennon Muur (Hong Kong)] is wederom opgezet voor het trappenhuis bij het kantoorgebouw van de centrale regering. Gedurende de maanden juni en juli werden overal door de hele stad Hong Kong[160][161][162] (en zelf in kantoorgebouwen van de regering[163], zoals het ministerie van radio en televisie[146]) Lennon muren "in bloei" (遍地開花) [164] gezet met kleurrijke post-it berichtjes over vrijheid en democratie. Volgens een kaart die door mensen ingevuld is, zijn er 150 lennon muren in de regio[165].

Lennon muren hebben geleid tot conflicten tussen pro-democratische en pro-Beijing burgers. Sommige pro-Beijing burgers hebben geprobeerd om berichtjes van de muren af te halen en hebben zelf pro-democratici aangevallen[166][167]. De politie heeft in Tai Po persoonlijke informatie van een agent van een muur afgehaald[168].

Ook buiten Hong Kong zijn Lennon muren opgedoken, zoals in Toronto, Vancouver, Tokyo, Berlin, London, Melbourne, Manchester, Sydney, Taipei en Auckland[169][170][171][172]. Boodschappen uit solidariteit met de beweging in Hong Kong zijn ook toegevoegd aan de echte Lennon muur (Praag)[172]. Op 30 juli werd een vrouwelijke studente uit Hong Kong aangevallen tijdens een confrontatie tussen pro-China en pro-democratische studenten, terwijl een Lennon muur werd opgezet in de universiteit van Auckland[173][174].

Lennon Wall aan de buitenkant van een Yoshinoya fast-food chain, Hong Kong. Een protest tegen hun reclame.

Boycots[bewerken]

De autoriteiten ontvingen ongeveer 12000 klachten omdat mensen vonden dat de berichtgeving van Television Broadcasts Limited (TVB) beïnvloed is door pro-Beijing aanhangers en de Chinese Communistische Partij (CCP)[175]. TVB werd beschuldigd van het presenteren van gesimplificeerde berichtgeving, waarmee duidelijkere censuur voorkomen kon worden[176]. Hierom hebben sommige bedrijven, waaronder Pocari Sweat en Pizza Hut, hun reclames die door TVB uitgezonden werden teruggetrokken. De demonstranten tegen de uitleveringswet waren hier verrukt over, maar de consumenten in China juist boos[177].

De lokale tak van de Japanse fast-foodketen Yoshinoya werd ervan beschuldigd werknemers te benadelen die tegen de uitleveringswet zijn en wat vrije tijd op wilde nemen om te gaan demonstreren. Nadat er een advertentie, die een satire bevatte van het geweld van de politie, op hun Facebookpagina verschenen was, heeft het bedrijf in een verklaring laten weten dat het de banden met hun reclame maatschappij verbroken heeft[178].

Nadat de Chinese actrice Liu Yifei liet weten dat ze de politie van Hong Kong steunde, is er op Twitter opgeroepen tot het boycotten van Disneys nieuwe film Mulan, waarin de actrice de rol van Mulan vertolkt[179].

Hongerstakingen[bewerken]

Hunger strikers outside Admiralty Centre. 9 July 2019

Een groep demonstranten zijn sinds 1 juli in hongerstaking in Admiralty. Predikant Roy Chan is begonnen met de actie en 10 anderen hebben zich sindsdien bij hem gevoegd, waaronder de wettenmaker van de arbeiderspartij Fernando Cheung. Ze hebben kamp gemaakt nabij Harcourt Road in Admiralty. Ook hebben ze veel borden gemaakt om iedereen te informeren over hun doelen. Ten minste vijf mensen hebben gezworen om door te gaan met hun hongerstaking totdat de uitleveringswet officieel is terug getrokken[180][181][182].

Bewegingen van burgerlijke ongehoorzaamheid[bewerken]

Sommige activisten voor democratie hebben burgerlijke ongehoorzaamheid en Directe actie als tactieken gebruikt. Voorbeelden zijn het verstoren van de werkingen van de regering, bezettingen van gebieden bij de Revenue Tower en het belegeren van het hoofdkwartier van de politie in Wan Chai[183][184].

Midden-juni ontregelden demonstranten de metro door de deuren van de metro's te blokkeren en op de noodrem te drukken. Dit gebeurde op meerdere metro stations, waardoor de diensten vertraagd werden[185]. Demosistō verzamelde zich ook bij Mei Foo station om bewustzijn te genereren voor de eisen aan de regering en vroegen forenzen om te helpen met het "beschermen van de studenten"[186]. Verstoringen van de metro bleven voorkomen na het geweld in Yuen Long op 21 juli 2019. Demonstranten blokkeren de metro's in Admiralty en willen dat het metro bedrijf aansprakelijk gesteld wordt voor mismanagement. De obstructie van de metro wordt met gemengde gevoelens ontvangen door de forenzen[187][188].

Op 30 juli had de burgerlijke ongehoorzaamheidsbeweging weer de metro als doelwit tijdens het spitsuur in de ochtend[189]. Gedurende ongeveer drie uur lang ontregelden demonstranten de Kwun Tong lijn[190]. Door het wegvallen van de diensten bood het metro bedrijf gratis bussen aan de forenzen. Op het station in North Point is ook een trein geblokkeerd door demonstranten[191]. De bedrijfsleiding heeft gedreigd met een staking op 30 juli. Dat werd echter niet officieel niet toegestaan door de spoor unie[192].

Tijdens de algemene staking van 5 Augustus blokkeerden demonstranten metro deuren op verscheidene metro stations. Het resultaat was dat een groot deel van het metro netwerk verlamd was. Deze burgerlijk ongehoorzame acties vonden plaats tijdens het spitsuur, waardoor mensen niet van en naar hun werk konden. De betrokken activisten zeiden dat hun doel was om te voorkomen dat passagiers op hun werk konden aankomen in cruciale zaken districten zoals Central, Tsim Sha Tsui en Mong Kok[193].

Op dezelfde dag raakte de beweging ook de wegen, waar demonstranten hun voertuigen gebruikten om het verkeer te ontregelen. Dat gebeurde onder andere door midden op de weg te stoppen en langzaam te rijden op rotondes[194]. Sommige demonstranten gebruikten allerlei werktuigen, zoals de railings die langs de straten staan, verkeers pionnetjes en barricades en vuilnisbakken om de weg mee te blokkeren. Dit laatste is veel gebruikt, onder andere herhaaldelijk in de Cross Harbour Tunnel, waardoor het verkeer niet door een van de drukste passages in Hong Kong kon[195]. Ook het vliegveld was doelwit van de stakingen, wat als gevolg had dat vele vluchten geannuleerd werden. Foto's laten veel gestrande reizigers zien[193].

Blokkades van politiebureaus[bewerken]

Vanaf eind juni werd het min of meer normaal dat de overdag vreedzame demonstraties in de avond veranderden in meer radicale directe acties. Vaak worden dan politie bureaus doelwit van straat protesten, blokkades en vandalisme. Veel blokkades zijn reacties in solidariteit met de slachtoffers van hard politie geweld en de arrestaties van democratische activisten[196]. Verschillende politie bureaus in Yuen Long, Tin Shui Wai, Ma On Shan, Tseung Kwan O, Kwun Tong, Tsim Sha Tsui en Sham Shui Po, maar ook het hoofdkwartier van de politie zijn belegerd[197][198]. Demonstranten maakten barricades, sloopten politie bureaus, gooiden stenen en eieren en spoten graffiti slogans op de buitenmuren van de politie bureaus[199].

Onderzoeker van Demosisto Jeffry Ngo zei: "Er is een gevoel bij velen … dat lichamelijke confrontatie de enige methode is" waardoor het regime zal luisteren naar de burgers. Het falen van voorgaande democratische bewegingen, zorgen over corruptie, en een gebrek aan reactie van Carrie Lam hebben velen tot de conclusie geleid dat de escalatie van demonstratie tactieken noodzakelijk is[200][201].

Begin Augustus interviewde The Intercept een journalist die ervaring heeft met verslag doen van burgerlijke onrust. Deze journalist zei dat de demonstranten zich erg bewust zijn van eventuele wettelijke gevolgen, maar dat "Hongers are losing their fear"[202].

Persconferenties van burgers[bewerken]

Burgerlijke pers conferentie belegd door demonstranten. 8 Augustus 2019

Een groep demonstranten belegde een burgerlijke pers conferentie, omdat ze hoopten zo "onder-vertegenwoordigde stemmen uit te zenden" en hun persoonlijke meningen bekend te maken aan het grote publiek. Dit was een reactie op de dagelijkse pers berichten van de politie, die zij beschreven als "kwaadwillende vervorming" en "onwaar"[203]. De bedoeling met deze pers conferenties was om als "tegengewicht te dienen van het monopoly van de regering op het politieke gesprek"[204]. In de pers conferenties droegen de demonstranten zwarte kleding, gezichtsbedekkende maskers en veiligheidshelmen. De discussies werden in zowel Engels als Cantonees gevoerd en er was een tolk bij die alles vertaalde in gebarentaal[205].

Deze pers conferenties werden gecoördineerd via Telegram en LIHKG. De sprekers benadrukten dat zij geen leiders van de beweging zijn, maar juist willen spreken voor de gemiddelde demonstrant. Quartz beschrijft dit als een "gevechtsfront" in public relations met de regering[206].


Andere Bewegingen[bewerken]

Terwijl de demonstraties tegen de uitleveringswet steeds meer in kracht toenemen worden ook andere protestbewegingen over lokale problemen in allerlei districten in Hong Kong gehouden.

Central Harbourfront protest (28 juni)[bewerken]

Op 28 juni demonstreerden sommige van de G20 demonstraten ook tegen het toekomst perspectief van de regering van Hong Kong om een stuk land middenin Harbourfront aan het Chinese leger te geven op 29 juni. In het licht van de demonstraties op 27 juni werd het voorstel om de datum uit te stellen van Au Nok-hin en Eddie Chu stopgezet door pro-Beijing wetgever Christopher Cheung omdat volgens hem eerst de orde hersteld moest worden in Hong Kong[207]. Chu betrad de pier samen met de demonstranten om 23:30. De demonstranten verlieten de pier om middernacht; het tijdstip waarop de jurisdictie overgedragen werd aan het Chinese leger. Toch ging een confrontatie tussen de politie en de demonstranten nog door tot 01:00[208].

Terugname van Tuen Mun (6 juli)[bewerken]

Op 6 juli protesteerden mensen in Tuen Mun Park. De demonstratie veroordeelde Chinese zangeressen en danseressen van middelbare leeftijd, ook bekend onder de bijnaam "dai ma" (大媽), wat letterlijk "grote moeders" betekent, maar ook tegen de oude mannen die deze vrouwen "donaties" geven, omdat er grote ergernis is ontstaan in Tuen Mun Park. Conflicten tussen de politie en de demonstranten broeiden toen de politie een persoon escorteerde die de demonstranten aangevallen had, terwijl ze met pepper-spray naar de demonstranten spoten[209]. De organisator zegt dat er ongeveer 10000 demonstranten aanwezig waren[210].

Terugname van Sheung Shui (13 juli)[bewerken]

Een journaliste die gewond werd tijdens een protest in Sheung Shui op 13 juli 2019.

Op 13 juli kwamen volgens de organisator 30000 mensen bijeen in Sheung Shui tegen om te demonstreren tegen parallel handelen[211]. Dit is het opkopen van poducten in Hong Kong, om ze direct over de grens in China te verkopen. Dit veroorzaakt tekorten in Hong Kong en kan enkel plaatsvinden door middel van speciale visa die uitgegeven worden voor "meerdere reizen". De eerste twee uur was het voornamelijk vreedzaam.

Naarmate de demonstratie voort duurde weigerden de demonstranten en de organisator om de toegestane route naar het station in Sheung Shui te volgen. In plaats daarvan gingen ze naar Sheung Shui Plaza om daar enkele wegen te bezetten. Daar begonnen ook schermutselingen met de politie te ontstaan, die de demonstranten beschuldigden van een "onwettige samenscholing". Uren lang stonden de demonstranten en politie tegenover elkaar, tot diep in de nacht. Een handjevol journalisten zijn aangevallen door de politie[212][213].

Gedurende de skirmishes zijn een aantal apotheken door de demonstranten gesloopt, omdat ze ervan verdacht worden om mee te werken met China in het parallel handelen. Nadat de oproer politie het verkeer weer doorgang gaf toen de menigte uiteen gedreven was, achtervolgde de politie de menigte een loopbrug over de weg op. Daar sprong een gehandicapte tiener plotseling vanaf om te vluchten voor de politie. Gelukkig werd hij gered door journalisten en de politie. Uiteindelijk werd hij alsnog geschoffeerd, gearresteerd en een politie busje in gedwongen[214].

Terugname van Hong Kong Universiteit (13 juli)[bewerken]

Op 13 juli was een demonstratie van 300 studenten op de campus van de Hong Kong University. Dit protest werd georganiseerd om de uitspraak van de voorzitter van de universiteit, Zhang Xiang, op 3 juli aan de kaak te stellen. Daarin veroordeelde hij de "gewelddadige bestorming" van het gebouw van de Wetgevende Raad (legislative council) op 1 juli. Ze eisten dat de voorzitter deze uitspraak terug zou nemen. Later heeft Zhang gesproken met de studenten en afgesproken om een forum voor een dialoog met de studenten te maken[215].

Stille Mars van Journalisten (14 juli)[bewerken]

Demonstrant geeft zijn klachtenbrief aan een politie vertegenwoordiger op 14 juli.

op 14 juli, om 10:30 in de ochtend hielden journalisten en anderen uit de media een stille tocht om te demonstreren tegen politiegeweld tegen journalisten. Vanaf Harcourt Garden in Admiralty liepen ze naar het hoofdbureau van de politie in Wan Chai. Vanaf daar gingen ze verder naar het kantoor van de Chief Executive. Voorop liepen journalisten die een spandoek droegen met daarop "Stop Police Violence, Defend Press Freedom". Ze riepen de chief executive Carrie Lam op om de persvrijheid te verdedigen en om een eed af te leggen om de vrijheid van de pers te waarborgen; zoals ze in een decreet in 2017, wat ze ondertekend heeft, gezworen heeft[216].

De stille tocht werd mede georganiseerd door Hong Kong Journalists Association, Hong Kong Press Photographers Association, Independent Commentators Association, Journalism Educators for Press Freedom, en daarbij ook stafleden van Ming Pao, Next Media en RTHK. Er liepen ongeveer 1500 professionals mee in de mars.[217]

Terugname van Yuen Long (27 juli)[bewerken]

Ondanks een verbod van de politie kwamen toch duizenden mensen op 27 juli de hele dag demonstreren tegen de gewelddadige aanvallen op demonstranten in Yuen Long de zondag ervoor[218][219]. Voor de demonstratie is een man gearresteerd voor het neersteken van een pro-democratie activist in zwarte kleding[220]. De demonstratie vond plaats op de hoofdwegen in Yuen Long en omsingelden ook het Yuen Long politiebureau. Leonard Cheng, de voorzitter van de Lingnan University, voegde zich bij de demonstratie als waarnemer en werd zo de eerste voorzitter van een universiteit om een demonstratie bij te wonen sinds de 'paraplu' demonstraties in 2014[221]. De organisatoren zeggen dat er ongeveer 288000 demonstranten waren[222]. Om demonstranten uiteen te drijven schoot de politie met traangas in een woonwijk. In de avond escaleerden de confrontaties tussen de politie en de demonstranten in gewelddadige botsingen in Yuen Long station[223].

Blokkades van het politie bureau Ma On Shan (1-3 Augustus)[bewerken]

Op 1 Augustus werd een politie bureau in Ma On Shan omsingeld door een grote groep demonstranten. Zij eisten de vrijlating van demonstranten die aangeklaagd worden voor 'relschoppen' tijdens de demonstraties de week hiervoor[224]. Foto's laten demonstranten zien die met stenen naar het politie bureau gooien die ze uit het trottoir gegraven hadden en door de ramen heen vliegen. Om ongeveer 3:50 dreef de oproerpolitie de demonstranten uiteen.

Op 2 Augustus verzamelden honderden mensen zich als reactie op razzia's en arrestaties door de politie voor het bezit van voorraden voor de demonstraties. Om 23:00 verzamelde de menigte zich bij het Sha Tin politie bureau en begon zich daar te barricaderen. Om 01:00 verplaatste de demonstratie zich naar het politie bureau in Ma On Shan, toen bekend werd dat de acht gearresteerde demonstranten daar vastgehouden zouden worden. Activisten probeerden metalen rolluiken open te breken, sloopten muren van het politie bureau en verwijderden het bord waarop "Ma On Politie Bureau" stond. Oproer politie reageerde op het solidariteitsprotest en om 3:15 was de menigte uiteen gedreven[225].

Op 3 Augustus keerden democratie activisten weer terug naar het politie bureau in Ma On Shan voor de tweede achtereenvolgende nacht[196]. Zij eisten de vrijlating van de acht demonstranten, waar ook de onafhankelijkheids activist Andy Chan Ho-tin bij hoort. Hij was de vorige dag gearresteerd tijdens een politie razzia in een gebouw in Fo Tan en aangeklaagd wegens het vermeende bezit van een wapen[225]. De groep van ongeveer 100 demonstranten bonkten op de metalen rolluiken en gooiden "hellegeld" (traditioneel wordt hemel- en helle- geld verbrand voor overledenen) naar het bureau om de agenten in het bureau te verdoemen. Sommigen spoten in graffiti de leuzen: "bevrijd Hong Kong" en "alle gevolgen zijn op eigen risico". De politie begon de menigten om 22:45 weg te jagen[196][226]. De politie probeerde Park Belvedere binnen te dringen, een privé appartementencomplex. Daarmee de woede van demonstranten en bewoners op de hals halend[227][228]. De politie wordt ook verdacht van het gooien van peper-bommen naar een menigte op een brug[196].

Demonstratie bij Tin Shui Wai politie bureau (5 augustus)[bewerken]

Elf feministische groepen riepen op tot een demonstratie bij het politie bureau van Tin Shui Wai nadat de rok en het ondergoed van een demonstrante gescheurd waren tijdens de worsteling met de politie[229]. Onder andere "Gender and Sexual Justice in Action" en de geslacht en sex actie groep van de Chinese universiteit riepen op tot het veroordelen van de mishandeling van de politie. Demonstranten gooiden eieren naar de politie terwijl de politie met traangas de demonstranten uiteen dreef[230]. Wetgever Helena Wong veroordeelde de politie met betrekking tot het gebruikte geweld. Ze noemde het: "extreem respectloos naar vrouwen". Oppertoezichthoudster Yolanda Yu reageerde daarop met de opmerking dat de verdachte zich "kloek verzette" en dat er daarom mannelijke agenten nodig waren om haar te arresteren[231].

Demonstratie in solidariteit met de laser pointer arrestaties (6 & 7 augustus)[bewerken]

Honderden verzamelden zich bij het Hong Kong Space Museum met hun laser pointers in protest tegen selective wettelijke handhaving en de arrestatie van Fong. 7 augustus 2019

In de middag van 6 augustus werd de voorzitter van de studentenvereniging van de Hong Kong Baptist University, Keith Fong genaamd, gearresteerd in Apliu Street in Sham Shui Po. Agenten in burger zeiden dat ze hem benaderden omdat hij zich verdacht gedroeg. Fong rende weg, maar werd toch gepakt. Toen de politie hem doorzocht vonden ze tien laser pointers in een plastic tasje. Fong zei dat hij deze gekocht had om sterren mee te kijken. Omstanders steunden hem en riepen "laat hem gaan", maar de politie arresteerde hem toch voor "verboden wapenbezit". Fong klaagde dat hij zich niet goed voelde nadat hij door de agenten gewurgd was en werd daarop naar Caritas Medical Centre gebracht. Zijn ouders en de directeur van de Baptist University Roland Chin zijn met advocaten bij hem op bezoek gegaan[232]. Chin vroeg de politie om er zorg voor te dragen dat de studenten eerlijk zullen worden behandeld[233].

De studentenvereniging en andere burgers uitten hun woede en veroordeelden de politie voor hun misbruik van macht en beschreven het als onderdeel van een grotere campagne om democratische activisten te intimideren en het zwijgen op te leggen. Zij trokken in twijfel dat een laser pointer een "verboden wapen" is. Een vertegenwoordiger van de politie reageerde hierop in een persconferentie en zei dat verscheidene agenten in voorgaande demonstraties gewond waren geraakt omdat laser pointers op ze gericht werden. Die nacht verzamelden 300 demonstranten zich bij het politie bureau Sham Shui Po terwijl ze riepen: "Triads" en "maffia agenten". De politie schoot veel traangas om de demonstratie uit elkaar te drijven en arresteerde aan aantal demonstranten, waaronder Wong Hok-lai, een raadslid van Sha Tin district, voor "samenscholing"[234].

Demonstranten richten hun laser pointers op een krant en maken daarmee de politie belachelijk. 6 August 2019

Op 7 augustus hielden een groep onderwijzers en administratief medewerkers van HKBU een persconferentie om Fong te steunen en om het excessieve geweld van de politie te veroordelen. Ze zeiden dat de arrestatie "onverklaarbaar" is en zetten vraagtekens bij het selectieve politie optreden in relatie tot de "onredelijke definitie van een verboden wapen". Ze zeiden ook dat de vrijheid die door de basis wet wordt gegarandeerd op losse schroeven staat door het optreden van de politie[235].

In een persconferentie van de politie zeiden woordvoerders van de politie die middag dat de laser pointers die hij gekocht had in feite "laser wapens" waren. Ze probeerden te laten zien dat het "laser wapen" dat Fong gekocht had een gat in papier kan branden door het op een zwart stuk van een krant te richten en het 30 seconden van heel dicht bij op precies hetzelfde punt te blijven richten[236][237]. Volgens Stand News hebben sindsdien vele mensen gezocht naar laser pointers en zijn vele winkels uitverkocht[238].

Die nacht verzamelde zich een groep demonstranten bij het Hong Kong Space Museum en schenen met laser pointers op de muur van het museum, terwijl ze slogans als: "Laser pointer revolutie" en grappend: "Staat het gebouw al in brand?", riepen. Ze wilden steun betuigen aan Fong en zijn arrestatie veroordelen door te laten zien dat laser pointers geen "verboden wapens" zijn en ook niet effectief genoeg om brand te veroorzaken. Demonstranten zongen ook het lied "I am angry" van Cantopop band Beyond[239][240].

Fong werd 48 uur vastgehouden zonder dat er een aanklacht ingediend werd en uiteindelijk op 8 augustus vrijgelaten[241].

Papier-verbrandingsprotesten (9 & 14 augustus)[bewerken]

Een papier-verbrandingsprotest is op 9 augustus in Wong Tai Sin en Sha Tin georganiseerd, samenvallend met het traditionele Chinese Geestenfeest. Demonstranten verbrandden Dodengeld en gooiden met hellegeld. Ook probeerden ze met laser pointers een bundel wierrook aan te steken. En er werd hellegeld waarop het gezicht van Carrie Lam afgedrukt was en een papieren pop van Junius Ho in een brandend vat gegooid. Vijf mensen zijn door de politie gearresteerd in Wong Tai Sin[242][243].

Een ander papier-verbrandingsprotest is op 14 augustus in Sham Shui Po gehouden. Ook hier verbrandden mensen kranten en afbeeldingen met de gezichten van Carrie Lam en de politie commissaris Stephen Lo bij het Sham Shui Po politie bureau. De demonstratie was grotendeels vreedzaam. De oproerpolitie heeft toen toch traangas geschoten om de demonstranten uiteen te drijven[244]. Een soort gelijk protest werd in Tin Shui Wai gehouden. Daar werden vijf demonstranten door de oproerpolitie gearresteerd[245].

Terugname van Kwa Wan-Hung Hom (17 augustus)[bewerken]

Deze demonstratie zou eigenlijk op 27 juli plaatsvinden, maar later werd besloten het op 17 augustus te doen om te voorkomen dat het de demonstratie "terugname van Yuen Long" in de weg zou zitten[246]. In het begin werd deze demonstratie door de politie verboden, maar later werd de demonstratie toch toegestaan omdat een kortere route gekozen werd. Demonstranten liepen vanaf Hoi Sham Park naar Whampao station om daarmee de regering op te roepen om de problemen die veroorzaakt worden door een overdadig aantal Chinese toeristen in de regio, maar ook het politie geweld, te veroordelen. De kantoren van de twee pro-Beijing organisaties DAB en HKFTU werden gesloopt en demonstranten gooiden eieren naar de kantoorgebouwen. Demonstranten plaatsten ananassen, straattaal voor thuisgemaakte explosieven, bij het kantoor van HKFTU. Daarmee werd hun rol bij de Communistische rellen van 1967 in Hong Kong weergegeven[247]. Sommige demonstranten liepen terug naar Kwa Wan en Kowloon City en bezetten daar meerdere delen van Ma Tau Wai Road en To Kwa Wan road[248]. Sommige demonstranten verplaatsten zich ook naar Mong Kok, Jordan en Yau Ma Tei. Daar belegerden ze het politie bureau van Mong Kok[247].

Referenties[bewerken]

[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [28] [31] [32] [33] [34] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [43] [249] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [75] [87] [88] [89] [90] [91] [93] [94] [95] [94] [100] [101] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [54] [114] [115] [116] [120] [91] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [129] [147] [148] [149] [150] [151] [152] [153] [154] [155] [156] [157] [158] [159] [160] [161] [162] [163] [165] [166] [168] [169] [170] [171] [172] [173] [174] [164] [167] [175] [176] [177] [178] [180] [181] [182] [183] [184] [185] [186] [187] [188] [189] [190] [191] [192] [207] [208] [210] [211] [212] [213] [214] [215] [216] [217] [218] [219] [220] [221] [222] [223] [209] [36]


Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf een anderstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.